Στο τέλος της ημέρας, μπορεί η Πάφος να υποβιβαστεί στα πλέι άουτ. Αυτό μικρή σημασία θα έχει ως προς τον άθλο που πραγματοποίησε ήδη η Παφιακή ομάδα, με πρωτεργάτη τον ΠΡΟΠΟΝΗΤΗ της, Απόστολο Μακρίδη.
Με κεφαλαία η λέξη προπονητής, διότι αυτά που κάνει ο Κύπριος τεχνικός στην Πάφο… αγγίζουν το θαύμα και τα όρια του μύθου. Αν αυτά τα έκανε σε ομάδα με περισσότερη προβολή από τα ΜΜΕ και με περισσότερο κόσμο γύρω της, το όνομα του θα υπήρχε σε κάθε ποδοσφαιροσυζήτηση ανά το Παγκύπριο.
Η διοίκηση της Παφιακής ομάδας, κατακρίθηκε αρκετά για την απόφασή της να διώξει τον Σοφόκλη Σοφοκλέους και να προσλάβει τον Ισπανό Μάνουελ Ρόκα. Ο Ρόκα ήταν εκτός τόπου και χρόνου και οι ιθύνοντες κλήθηκαν για νέα αλλαγή, με την ελπίδα αυτή την φορά να… σκοράρουν. Στο πρόσωπο του Απόστολου Μακρίδη, όχι μόνο… σκόραραν αλλά διεκδικούν με αξιώσεις το… γκολ της χρονιάς. Τέτοιο τείνει να εξελιχθεί η απόφαση για πρόσληψη του Κύπριου τεχνικού.
Τι έκανε ο Απόστολος; Μεταμόρφωσε μια ομάδα που παρέπαιε στον αγωνιστικό χώρο, παρά την μαζική αποχώρηση βασικών ποδοσφαιριστών (Ρόιν, Γκριγκαλάβα, Γκελασβίλι, Γκριγκαλασβίλι, Σιέλη). Σε αυτό βοήθησαν τόσο οι προσθήκες που έκανε (Ματούκου, Ίμπσον, Άλμπα και Κοδίνα) αλλά και η διαχείριση του υπάρχοντος ρόστερ. Από… μουτρωμένος και φευγάτος ο Μάτσι έγινε ξανά ο σταρ της ομάδας ενώ με τον τρόπο που χειρίστηκε το κρούσμα απειθαρχίας του εξαιρετικά χαρήσιμου Νταμάχου, κέρδισε την υπόλοιπη ομάδα.
Όταν ανέλαβε ο Κύπριος τεχνικός, η Πάφος μετρούσε οκτώ παιχνίδια χωρίς νίκη, με τρεις ισοπαλίες και πέντε ήττες. Ήταν μια ομάδα που στις κλασικές καφενειακές συζητήσεις ήταν η… σίγουρη για να ακολουθήσει την Αγία Νάπα στην Β’ Κατηγορία και βρισκόμασταν σε αναζήτηση του τρίτου: «Αγία Νάπα και Πάφος οι δύο, βρείτε τον τρίτο», έλεγαν (λέγαμε) οι πολλοί, αλλά λογάριαζαν (λογαριάζαμε) χωρίς αυτόν τον σπουδαίο προπονητή.
Έκανε το ντεμπούτο του στον πάγκο της Πάφου στο εκτός έδρας παιχνίδι με τον Άρη. Η ομάδα του ηττήθηκε με 1-0, ωστόσο αυτό έγινε αφού ο Αγιβί αστόχησε σε πέναλτι στο 82’. Ακολούθησε μια σειρά αγώνων που η Πάφος έπαιζε καλά, τις περισσότερες φορές καλύτερα απ’ τον αντίπαλο, άγγιζε την νίκη αλλά αυτή της γλιστρούσε μέσα απ’ τα χέρια. Όμως η αγωνιστική βελτίωση ήταν εμφανέστατη, γι’ αυτό και ο κόσμος είχε λόγους να αισιοδοξεί. Ισοπαλία 3-3 με την ΕΝΠ, ισοπαλία 0-0 με την ΑΕΛ, ισοπαλία 2-2 με την Νέα Σαλαμίνα, ισοπαλία 1-1 με τον Εθνικό και στο μεσοδιάστημα νίκη 3-0 με τον ΑΣΙΛ στο Κύπελλο. Μέχρι να έρθει ο εντός έδρας αγώνας που ανέτρεψε τα δεδομένα και τις ισορροπίες. Στις 31 Ιανουαρίου η Πάφος υποδέχθηκε την Ομόνοια και παίζοντας μπαλάρα, επικράτησε δίκαια με 2-1, ανατρέποντας το εις βάρος της 1-0. Μια μέρα νωρίτερα, ο κ. Μακρίδης φρόντισε να… φτιάξει τους ποδοσφαιριστές του, βάζοντας στοίχημα μαζί τους με… έπαθλο τα μαλλιά του. Οι παίκτες έκαναν το καθήκον τους πρώτα εντός αγωνιστικού χώρου (κέρδισαν) και μετά εκτός αγωνιστικού χώρου (τον ξύρισαν).
Οι νίκες με την Αγία Νάπα (επίσης με ανατροπή) και με Ερμή, έκαναν πράξη κάτι που φαινόταν απίθανο. Όχι απλά να γλυτώσει η Πάφος τον απ’ ευθείας υποβιβασμό, αλλά να το κάνει από την προτελευταία αγωνιστική! Και όχι μόνο αυτό, αλλά με νίκη στο φινάλε κόντρα στην Δόξα, θα έχει την ευκαιρία να μεγαλώσει κι άλλο τις αποστάσεις, εκμεταλλευόμενη το δύσκολο πρόγραμμα που έχουν οι άλλες ομάδες που βρίσκονται τριγύρω (ο Εθνικός με την Νέα Σαλαμίνα που καίγεται για την εξάδα, ο Ερμής με την εξαιρετική ΑΕΚ)
Μέχρι στιγμής ο Απόστολος Μακρίδης δεν παίρνει την προβολή που του αξίζει. Έχει δουλέψει σε μικρομεσαίες ομάδες, με λίγο κόσμο, με λίγη προβολή και ελάχιστοι είναι αυτοί που παρακολουθούν την δουλειά και το έργο του. Να τον παρακολουθούν συστηματικά σε ολοκληρωμένους αγώνες, όχι μέσω στιγμιότυπων και αποτελεσμάτων. Διότι δεν είναι μόνο το αποτέλεσμα, δεν είναι ένα σουτ που θα πάει δοκάρι και μέσα που θα τον κάνει καλό προπονητή και ένα σουτ που θα πάει δοκάρι και έξω που θα τον κάνει κακό προπονητή...
Ο Απόστολος είναι μετρ στο διάβασμα του αντιπάλου, ξέρει ότι δεν είναι προπονητής στην Μπαρτσελόνα, άρα δεν είναι αυτός που κάθε εβδομάδα θα αναγκάζει τον αντίπαλο να προσαρμοστεί στην ομάδα του. Προσαρμόζει τα πλάνα του ανάλογα με τα δυνατά και τα αδύνατα σημεία του αντιπάλου ενώ είναι ο μόνος προπονητής στην Κύπρο που μπορεί σε ένα 90λεπτο να αλλάξει με ευκολία τρία συστήματα. Και όχι μόνο να… διατάξει αλλαγή ενώ παίζεται ο αγώνας, αλλά οι παίκτες του να το εφαρμόσουν στον απόλυτο βαθμό διότι είναι κάτι που το δουλεύει καθημερινά στις προπονήσεις. Κανείς δεν πηγαίνει μπροστά με ένα πλάνο (εκτός και αν είναι η Μπαρτσελόνα που λέγαμε πιο πάνω). Για να πετύχεις θέλεις και το Plan B, το Plan C και όσα περισσότερα γίνεται. Και ο συγκεκριμένος προπονητής τα έχει…
Αργά ή γρήγορα, θα έρθει η στιγμή της δικαίωσης και ο Απόστολος Μακρίδης θα κάνει το επόμενο βήμα, θα αναλάβει μεγάλη ομάδα που θα έχει πρωταγωνιστικούς στόχους. Μέχρι τότε θα συνεχίσει να παλεύει καθαρά και τίμια απέναντι σε οποιεσδήποτε αντιξοότητες. Και οι φίλοι της Πάφου πρέπει να τον χαρούν και να τον εκτιμήσουν όσο είναι νωρίς, διότι (χωρίς κανένα ίχνος υποτίμησης σε μια ομάδα που μαζεύει για πλάκα 4 χιλιάδες κόσμο), το ταλέντο του Κύπριου τεχνικού είναι για πολύ μεγαλύτερα πράγματα…
