Η Πορτογαλία ολοκλήρωσε την έκπληξη και κόντρα στα προγνωστικά, στέφθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης. Μαζί της, χάρηκε και η… μισή ποδοσφαιρική Κύπρος αφού εδώ και μια δεκαετία περίπου, οι Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές έχουν… κατακλύσει το νησί μας.
Πιο κάτω, η ιστοσελίδα μας www.kerkida.net σας παρουσιάζει την καλύτερη εντεκάδα Πορτογάλων ποδοσφαιριστών που αγωνίστηκαν στην Κύπρο. Εντεκάδα που χτυπά πρωτάθλημα για πλάκα!
ΓΚΟΛΚΙΠΕΡ: Μπρούνο Βάλε (Απολλωνας)
Παίζει… μόνος του ο Πορτογάλος τερματοφύλακας του Απόλλωνα, ο οποίος εδώ και μια πενταετία υπερασπίζεσαι με μεγάλη επιτυχία των γκολπόστ της Λεμεσιανής ομάδας. Την προηγούμενη τετραετία αγωνίστηκε σε 131 παιχνίδια πρωταθλήματος ενώ είχε ενεργή συμμετοχή στις δύο κατακτήσεις Κυπέλλου και στις άλλες τόσες συμμετοχές στους ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ.
ΔΕΞΙ ΜΠΑΚ: Μάριο Σέρτζιο (ΑΠΟΕΛ)
Από τα καλύτερα δεξιά μπακ που αγωνίστηκαν στην Κύπρο γενικότερα, ανεξαρτήτου εθνικότητας. Φουλ μπακ, με εξαιρετικές σέντρες και πολλές ασίστ πέρα – βάλε στους συμπαίκτες του ενώ παράλληλα μπορούσε και ο ίδιος να απειλήσει με γκολ, είτε με τις κούρσες του είτε με τα εξαιρετικά χτυπήματά φάουλ του.
ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΜΠΑΚ: Ρενάτο Μαργκάσα (Ομόνοια, ΑΕΚ, Δόξα)
Θα μπορούσε να είναι σε διάφορες θέσεις στην εντεκάδα μας, το μόνο βέβαιο είναι ότι θα ήταν βασικό μέλος της. Από το 2008 βρίσκεται στην Κύπρο, ξεκινώντας μια διετία στην Δόξα, συνεχίζοντας για ένα χρόνο στην ΑΕΚ και αισίως φέτος βρίσκεται στην έκτη σεζόν του στην Ομόνοια. Πιστός… στρατιώτης, παίκτης που σε κάθε αγώνα κάνει κατάθεση ψυχής, έχει καταφέρει να γίνει από τα αγαπημένα παιχνίδια της κερκίδας.
ΚΕΝΤΡΙΚΟΣ ΑΜΥΝΤΙΚΟΣ: Ζοάο Πάολο Αντράντε (Ομόνοια, Απόλλωνας, ΑΕΛ)
Εξαιρετικός στόπερ που αν δεν είχε ταλαιπωρηθεί από πολλούς και σοβαρούς τραυματισμούς δύσκολα θα τον βλέπαμε στο νησί μας. Αρχοντικό στυλ, ηγετική φυσιογνωμία, ανίκητος στον αέρα και… μπαλαδόρος αφού με την ίδια άνεση που έκοβε μπορούσε να μοιράζει, να γίνεται κόφτης και δεκάρι, να πατά περιοχή και να σκοράρει.
ΚΕΝΤΡΙΚΟΣ ΑΜΥΝΤΙΚΟΣ: Πάουλο Ζόρζε (ΑΠΟΕΛ, Ανόρθωση, Δόξα)
Παρόμοια περίπτωση με τον παρτενέρ του. Οι σοβαροί τραυματισμοί τον έφεραν στην Κύπρο και το ΑΠΟΕΛ, όπου για μια τριετία ήταν ο ηγέτης της «γαλαζοκίτρινης» άμυνας, έχοντας σημαντική συνεισφορά σε κατακτήσεις τροπαίων αλλά και στις δύο πρώτες συμμέτοχες στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ. Ειδικά στην δεύτερη, όταν το ΑΠΟΕΛ έφτασε μέχρι τους «8». Ακολούθησαν δύο χρονιές στην Ανόρθωση και μια στην Δόξα.
ΑΜΥΝΤΙΚΟ ΧΑΦ: Νούνο Μοράις (ΑΠΟΕΛ)
Φέτος συμπληρώνει δεκαετία ντυμένος στα γαλαζοκίτρινα και είναι από τους μακροβιότερους ξένους που αγωνίστηκαν ποτέ σε Κυπριακή ομάδα. Όταν το καλοκαίρι του 2007 το ΑΠΟΕΛ τον αποκτούσε από την Τσέλσι, κανείς δεν περίμενε τέτοια εξέλιξη. Ο 32χρονος άσος, μαζί με τον… από κάτω της σχετικής λίστας συνέθεσαν ένα από τα κορυφαία δίδυμα που είχε ποτέ ομάδα μας στην μεσαία γραμμή και με την ηγετική του φυσιογνωμία αλλά και το αδιάκοπο τρέξιμό του, ήταν εκ των βασικών συντελεστών της χρυσής δεκαετίας του ΑΠΟΕΛ που έφερε μπόλικους τίτλους, συμμετοχές σε ομίλους Τσάμπιονς Λιγκ και Γιουρόπα Λιγκ και φυσικά την ιστορική πρόκριση στους «8».
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟ ΧΑΦ: Έλιο Πίντο (ΑΠΟΕΛ, Απόλλωνας)
Ο… από κάτω που λέγαμε. Μοράις – Πίντο πέραν από συμπατριώτες, ήταν και οι… διόσκουροι στην μεσαία γραμμή του ΑΠΟΕΛ όταν οι «γαλαζοκίτρινοι» έχτισαν την κυριαρχία τους. Από δεκάρι, ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς τον γύρισε λίγο πιο πίσω σε ρόλο οκταριού και το αποτέλεσμα ήταν απολαυστικό. Ο Πίντο έγινε ένας box to box μέσος, που παίζοντας πλάι στον Μοράις είχε την άνεση να επιτεθεί, να πατήσει περιοχή και να σκοράρει. Έπαιξε από το 2006 μέχρι το 2013 στο ΑΠΟΕΛ ενώ ένα χρόνο νωρίτερα, αγωνίστηκε για ένα χρόνο στον Απόλλωνα, ο οποίος ήταν ο πρώτος που τον έφερε στην Κύπρο.
ΔΕΞΙ ΧΑΦ: Νούνο Ασίς (Ομόνοια)
Ίσως ο κορυφαίος Πορτογάλος που πάτησε το πόδι του στα Κυπριακά γήπεδα και σίγουρα ένας από τους 4-5 κορυφαίους ξένους γενικότερα. Τα λόγια είναι περιττά για τον σπουδαίο Νούνο ο οποίος αποκτήθηκε από την Ομόνοια το 2012. Αγωνίστηκε για τέσσερα χρόνια με το παράδοξο, να είναι κάθε χρόνο και καλύτερος, άσχετα αν στην τελευταία του σεζόν η ταυτότητα του έδειχνε… πατημένα τα 38! Ποιότητα που ξεχείλιζε, τρεξίματα έφηβου, μοίρασμα και εκτέλεση με την ίδια ευχέρεια. Απλά, Νούνο Ασίς!
ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΧΑΦ: Ρικάρντο Φερνάντες (ΑΠΟΕΛ, Ανόρθωση, ΑΕΛ, Ομόνοια, Δόξα)
Ο πρώτος… μεγάλος Πορτογάλος που ήρθε στην Κύπρο και ουσιαστικά αυτός που έδειξε τον δρόμο για τους υπόλοιπους. Ο «Ρίκι» ήταν ένας σπουδαίος ποδοσφαιριστής, είχε ίσως τα καλύτερα χτυπήματα φάουλ που είδαμε στην Κύπρο και ειδικά στο ΑΠΟΕΛ, την πρώτη του ομάδα… οργίασε. Σε Ανόρθωση, ΑΕΛ και Ομόνοια δεν έδειξε αυτά που όλοι ξέρουμε ότι μπορούσε, όμως το έκανε με την φανέλα της Δόξας, με την οποία ολοκλήρωσε την καριέρα του.
ΠΕΡΙΦΕΡΙΑΚΟΣ ΦΟΡ: Ορλάντο Σα (ΑΕΛ)
Στην πρώτη του χρονιά στην ΑΕΛ, ο Σα πέρασε απαρατήρητος και από πολλούς κρίθηκε ως ανεπαρκής. Το ξεκίνημα της δεύτερης σεζόν τον βρήκε… σεληνιασμένο και τα πράγματα που βλέπαμε, τρίβαμε τα μάτια μας για να τα πιστέψουμε. One man show από τον Πορτογάλο φορ, ο οποίος είχε 19 αγώνες και 13 γκολ, γεγονός που ανάγκασε την Λέγκια να καταβάλει ένα διόλου ευκαταφρόνητο ποσό για να τον αποκτήσει. Κάτι που εμάς μας στέρησε την χαρά να τον απολαμβάνουμε και από την ΑΕΛ το πρωτάθλημα…
ΚΕΝΤΡΙΚΟΣ ΚΥΝΗΓΟΣ: Φερνάντο Βασκονσέλος (Πέγεια, Ομόνοια, Πάφος, Αλκή, Δόξα)
Γκολ γκολ και… γκολ. Μια ζωή γκολ ο Βασκονσέλος, ο μεγαλύτερος Πορτογάλος γκολτζής που πέρασε από τα γήπεδα μας, σκοράροντας με συνέπεια όπου και αν αγωνίστηκε. Έχουμε και λέμε: Πέγεια 24 αγώνες 22 γκολ, ξανά Πέγεια 17 αγώνες 9 γκολ, Ομόνοια 9 αγώνες 3 γκολ, Τρίτη φορά στην Πέγεια 15 αγώνες 10 γκολ, ΑΕΠ 18 αγώνες 7 γκολ, Αλκή 23 αγώνες 4 γκολ, δεύτερη χρονιά στην Αλκή 24 αγώνες 18 γκολ και τέλος Δόξα 6 αγώνες 1 γκολ.
ΑΝΑΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΟΙ
ΓΚΟΛΚΙΠΕΡ: Ζοσέ Μορέιρα (ΟΜΟΝΟΙΑ)
ΑΜΥΝΤΙΚΟΙ: Τόνι Λόπες (Εθνικός, Απόλλωνας, ΑΕΚ, Ερμής), Κάρλος Μιλιάζες (ΕΝΠ),
ΜΕΣΟΙ: Κριστοβάο Ράμος (Πάφος, Ανόρθωση, Ομόνοια), Χόρχε Σίλας (ΑΕΛ, Πάφος, Εθνικός)
ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΙ: Χόρχε Μοντέιρο (ΑΕΛ, ΑΕΚ), Χοσέ Ενρίκε (Δόξα, ΑΕΛ, Ολυμπιακός, Ερμής, Νέα Σαλαμίνα)
