Ο Αντρέας Σταύρου αγωνίστηκε στο ΑΠΟΕΛ και την Εθνική Κύπρου την δεκαετία του '80. Τα τελευταία χρόνια, ως προπονητής, κάνει σπουδαία δουλειά έχοντας πολλές διακρίσεις στον Διαγόρα Ρόδου. ΔΙΑΒΑΣΤΕ αποσπάσματα δηλώσεών του όπως φιλοξενούνται στην ιστοσελίδα stokokkino.gr.
Ένας κυπελλούχος Δωδεκανήσου φιλοξενήθηκε στην εκπομπή «Χάσαμε τη μπάλα» με τον Μάκη Δούβαλη, Στο Κόκκινο Ρόδου 103.7. Ο λόγος για τον προπονητή του Διαγόρα (κέρδισε στον τελικό με 1-0 τον Άρη Αρχαγγέλου) Ανδρέα Σταύρου, ο οποίος μίλησε για την επιτυχία της ομάδας του (θα κάνει το νταμπλ φέτος) και παράλληλα ξετύλιξε το κουβάρι των αναμνήσεων του από την Κύπρο, τη Δράμα και τα 20 και πλέον χρόνια που βρίσκεται στη Ρόδο, έχοντας θητεύσει στους πάγκους πολλών ομάδων και μετρώντας πολλά πρωταθλήματα, κύπελλα Δωδεκανήσου, σούπερ καπ και σέβεν-σάιντ.
-Για τη φετινή σεζόν:
«Είναι πετυχημένη η σεζόν για την ομάδα. Μετά την κατάκτηση του κυπέλλου θεωρώ ότι είμαστε νταμπλούχοι, αφού υπάρχει μία μεγάλη διαφορά από το Φοίβο Κρεμαστής. Μπορεί μαθηματικά να μην έχει τελειώσει τίποτα, όμως η δυναμική της ομάδας είναι τέτοια που θεωρώ ότι θα ανταπεξέλθει μέχρι το τέλος. Ο προγραμματισμός ήταν πολύ καλός και στόχος μας ήταν η κατάκτηση του πρωταθλήματος, ενώ και το κύπελλο είναι καλοδεχούμενο».
-Για τη νέα χρονιά στη Γ’ Εθνική:
«Η ομάδα του χρόνου θα παίζει στη Γ’ Εθνική. Τους στόχους θα τους θέσει η διοίκηση. Θα γίνουν σύντομα οι συζητήσεις για τη νέα χρονιά. Δεν μπορώ να δώσω μόνο εγώ την απάντηση για να το αν θα παραμείνω την προσεχή σεζόν στη Γ’ Εθνική, αλλά αυτό θα γίνει μέσα από συζητήσεις».
-Για το μυστικό της επιτυχίας:
«Θέλαμε να φτιάξουμε μία ομάδα που να είναι ανταγωνιστική και να πάρουμε παίκτες που ξέρουν τι σημαίνει πρωταθλητισμός έχοντας τις απαραίτητες εμπειρίες. Ο ένας να συμπληρώνει τον άλλο. Πιστεύω ότι τα καταφέραμε. Ξεκινήσαμε πολύ καλά, κερδίσαμε σε δύσκολες έδρες και δείξαμε ότι ήμασταν το αφεντικό της κατηγορίας».
-Για τη διαφορά της Γ’ Εθνικής με την Α’ Κατηγορία:
«Τώρα τελευταία παρακολούθησα 2-3 παιχνίδια της ‘Ρόδου’. Το επίπεδο είναι σαφώς πιο υψηλό. Οι παίκτες είναι πιο δυνατοί και πιο μαχητικοί, υπάρχει διαφορά. Η ομάδα θα χρειαστεί προσθήκες από έμπειρους παίκτες και αθλητές που έχουν το στοιχείο της δύναμης σαν χαρακτηριστικό. Σίγουρα θα μείνει ένας βασικός κορμός, πάνω στον οποίο θα χτιστεί η ομάδα. Πρώτα θα τεθούν οι στόχοι και μετά τα υπόλοιπα».
-Για την καριέρα του από την Κύπρο… μέχρι τη Ρόδο
«Ξεκίνησα από τον ΑΠΟΕΛ, έγινα νωρίς επαγγελματίας, επί θητείας του αείμνηστου Πάνου Μάρκοβιτς. Μέχρι και τα 22 μου χρόνια κέρδισα ένα πρωτάθλημα και τρία κύπελλα. Μετά πέρασα στη γυμναστική ακαδημία της Θεσσαλονίκης και με ενέργειες του Μάρκοβιτς βρέθηκα στη Δόξα Δράμας. Είναι χρόνια που δεν ξεχνιούνται εύκολα. Νεανικά χρόνια με μεγάλες ποδοσφαιρικές επιτυχίες. Για έξι χρόνια έμεινα στη Δόξα Δράμας στην Α’ Εθνική και για δύο σεζόν ήμουν και αρχηγός. Μετά το τέλος, με ζήτησε ξανά ο ΑΠΟΕΛ και επέστρεψα για πέντε χρόνια. Μετά από ένα σοβαρό τραυματισμό στο γόνατο τη σεζόν 1989-90 σταμάτησα το ποδόσφαιρο. Στη Ρόδο ήρθα το 1991. Διορίστηκα στο νησί και μάλιστα για τέσσερις μήνες έπαιξα στη Δ’ Εθνική με το Φοίβο Κρεμαστής. Έφυγα για δύο χρόνια με απόσπαση στα Κουφάλια της Θεσσαλονίκης, που είναι η γενέτειρα της συζύγου μου. Μετά διορίστηκε και η ίδια εδώ και επιστρέψαμε το 1994.
Από το 1994 έως το 1999 ήμουν στον Κλεόβουλο Λίνδου, ήταν η πρώτη μου ομάδα και έχω τις καλύτερες αναμνήσεις. Πέντε χρόνια δούλεψα απερίσπαστα χωρίς το παραμικρό πρόβλημα. Κάθε χρόνο πηγαίναμε και καλύτερα και μάλιστα την τελευταία χρόνια παίξαμε τελικό ανόδου για τη Δ’ Εθνική, χάνοντας με 3-0 από τον Απόλλωνα Καλυθιών. Καλύτερα δεν γινόταν να πάμε με την ομάδα. Μετά ακολούθησε ο Κλεάνθης, στον οποίο είχα τρεις διετείς θητείες. Εκεί ανεβήκαμε αμέσως στην Α’ Κατηγορία, ενώ τη μία σεζόν πήραμε και το πρωτάθλημα Δωδεκανήσου, ανεβαίνοντας στη Δ’ Εθνική. Επίσης πήγα στο Διγενή, με τον οποίο κατακτήσαμε και το κύπελλο Δωδεκανήσου κερδίζοντας την Α.Ε. Κω, ενώ χάσαμε στις λεπτομέρειες την άνοδο. Εκείνη τη χρονιά φτάσαμε μέχρι και τα ημιτελικά του κυπέλλου ερασιτεχνών Ελλάδας. Και την επόμενη χρονιά ξεκίνησα στο Διγενή αλλά προέκυψε ο Διαγόρας, στον οποίο πήγα στη Δ’ Εθνική. Στον Διαγόρα έμεινα για τρία χρόνια και την τελευταία ανεβήκαμε στη Γ’ Εθνική, ωστόσο εγώ είχα αποχωρήσει λίγο πριν από το τέλος. Στον Διαγόρα έγινε και το ιστορικό fair play στο ματς με το Κερατσίνι. Επίσης εργάστηκα στην Αναγέννηση Ρόδου, στον Ακουσίλαο Φανών, στη Ρόδο και τον Γ.Α.Σ. Ιάλυσος. Με τον Γ.Α.Σ. κατακτήσαμε όλες τις διοργανώσεις στις οποίες αγωνιστήκαμε».
-Για το γεγονός ότι δεν υπάρχει μία ομάδα που να παίζει σε υψηλότερες κατηγορίες:
«Το νησί έχει ανάγκη μία ομάδα που να παίζει σε πιο υψηλές κατηγορίες. Με καλή οργάνωση και σκληρή δουλειά από προπονητές, παράγοντες και κόσμο μπορούμε να πετύχουμε περισσότερα πράγματα. Θεωρώ ότι οι τρεις ομάδες είναι αρκετές, υπερβολικές θα έλεγα για να συντηρηθούν. Αν υπήρχε μία ομάδα, όπως είναι ο Κολοσσός στο μπάσκετ, τα πράγματα θα ήταν καλύτερα. Τώρα γιατί δεν τα βρίσκουν οι σύλλογοι για να γίνει μία ομάδα, είναι θέμα δικό τους αλλά κι εγώ θεωρώ ότι με μία ομάδα θα μπορούσε το νησί να είναι πιο ψηλά. Η επαρχία πρέπει να καταλάβει ότι ο εσωτερικός ανταγωνισμός δημιουργεί προβλήματα. Όταν υπάρχει μία ομάδα και όλοι δουλεύουν γι’ αυτή τα πράγματα είναι πάντα καλύτερα».
-Ο επίλογος του κόουτς…
«Ευχαριστώ θερμά τη διοίκηση που είναι κοντά στην ομάδα και λύνει όλα τα προβλήματα. Συγχαρητήρια και στον κόσμο μας, στη Θύρα 6 για την άψογη συμπεριφορά τους, και στον τελικό αλλά και σ’ όλη τη χρονιά. Αν και έγιναν λίγα παρατράγουδα, οι ίδιοι έμειναν αμέτοχοι. Εύχομαι και πιστεύω ότι ο Διαγόρας θα συνεχίσει την ανοδική του πορεία και στη Γ’ Εθνική».
