Πέρασε στα ψιλά αλλά η τοποθέτηση του Γιώργου Δώνη στην δημοσιογραφική διάσκεψη του αγώνα με την Αλκή σχετικά με την περίπτωση του Σεμέδο, είναι από τις λίγες φορές που ένας προπονητής μίλησε τόσο… στοχευμένα για ποδόσφαιρο.
Δεν είπε το κλασικό «είναι ένας καλός ποδοσφαιριστής και τον παρακολουθούμε όπως και άλλους ποδοσφαιριστές», αλλά προχώρησε στην ουσία του θέματος, εξηγώντας μέσα σε ένα λεπτό το πόσο διαφορετικές είναι οι απαιτήσεις σε μια ομάδα που έρχεται από την Β’ στην Α’ Κατηγορία και πόσο διαφορετικές όντας σε ομάδα πρωταθλητισμού.
Ένας παίκτης που έχει ως νούμερο ένα όπλο την ταχύτητα, ευνοείται παίζοντας σε ομάδες που αμύνονται και χτυπούν στην κόντρα σε ανοικτό γήπεδο. Παίζοντας σε ομάδα τύπου ΑΠΟΕΛ, η ταχύτητα από μόνη της δεν αρκεί μιας και ελάχιστες θα είναι οι φορές που θα βρει μπροστά του… στρέμματα χόρτου για να τρέξει. Για να μπορεί να σταθεί σε τέτοια ομάδα, θα πρέπει να είναι Αλωνεύτης. Να συνδυάζει σε τόσο μεγάλο βαθμό ταχύτητα και ντρίμπλα σε κλειστούς χώρους. Αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν βρίσκεις εύκολα «Αλωνεύτηδες»!
Χαρακτηριστικό παράδειγμα όσων είπε ο Δώνης, είναι ένας άλλος Σεμέδο! Ο Χοσέ, ο οποίος παίζοντας στην Πέγεια την σεζόν 2009-10 σε 27 παιχνίδια σημείωσε 22 γκολ κάνοντας… μπαμ στο 3-5-2 που έπαιζε τότε η ομάδα του και στο παιχνίδι των αντεπιθέσεων αφού ήταν… σφαίρα. Ο Απόλλωνας κινήθηκε για την απόκτησή του ωστόσο δεν μπόρεσε ποτέ να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα και στον νέο τρόπο παιχνιδιού, σκοράροντας μόλις 5 γκολ σε 25 εμφανίσεις…
