Ο Στιβ Κωνσταντινίδης παραχώρησε συνέντευξη στο The Coaches’ Voice.
Ο κόουτς της Εθνικής Ινδίας πέρασε στο παρελθόν από τους πάγκους των Εθνικών Νεπάλ, Μαλάουι, Σουδάν και Ρουάντα. Μέσα από τη συνέντευξη ο Αγγλοκύπριος τεχνικός σχολιάζει πως αυτές οι εμπειρίες τον επηρέασαν τόσο προσωπικά όσο και στο πως πλέον προσεγγίζει την προπονητική.
Μάλιστα η ιστοσελίδα αναφέρεται και στο βιβλίο του Στιβ όπου μπορείτε να βρείτε στο πιο κάτω λινκ:
Το βίντεο και πιο κάτω μεταφρασμένες οι δηλώσεις του:
“Πάω σε μια χώρα και νομίζω πως είμαι ο ξένος, είμαι αυτός που πρέπει να αλλάξει και βλέπω σε μια περίπτωση όπως το Σουδάν ή το Μαλάουι και την Ρουάντα. Βλέπω την ποιότητα των παικτών που έχουν όμως έλλειψη υποδομών, ελλείψεις καλής διατροφής ή καλή προπόνησης. Το έχουν αυτό και θα συνεχίσει να υπάρχει αφού φύγω. Οπότε δεν υπάρχει λόγος να παραπονιέμαι. Δεν μου αρέσει το Nshima. Το Nshima είναι πιάτο φτιαγμένο από αλεύρι αραβόσιτου. Είναι πλούσιο σε άμυλο και τo τρώνε τρεις φορές τη μέρα στη Ρουάντα. Είναι παχυντικό και δεν είναι καλό για τους παίκτες. Πως μπορώ να τους πω δεν μπορείς να το φας αυτό; Δεν είναι καλό για σένα. Είναι το μόνο που έχουν να φάνε σε κάποιες περιπτώσεις. Οπότε πρέπει να βρω ένα τρόπο να κάνω αυτά που έχουν να είναι χρήσιμα για αυτούς. Το πρώτο από όλα είναι να σέβεσαι τους ανθρώπους και τη χώρα. Σκέφτομαι πως το μόνο που φέρνω εδώ είναι το ποδόσφαιρό μου και προσπαθώ αυτό να το παντρέψω με τα υπόλοιπα. Δεν είναι εύκολο όμως αν αποδεχτείς την κουλτούρα για αυτό που είναι, δεν μπορείς να την αλλάξεις. Μπορείς να αλλάξεις όμως τις συνήθειες κάποιου. Κι αυτό κάνω εγώ.
“Δουλεύοντας στην Μαύρη Αφρική και μετά στην Αραβική Αφρική και την κεντρική Αφρική, αυτό που έζησα δεν μπορείς να το αγοράσεις. Να έχεις να κάνεις με ανθρώπους που δεν έχουν απολύτως τίποτα παρά μόνο την ελπίδα. Είναι μια κατάσταση που σου αλλάζει τη ζωή και είμαι πολύ τυχερός που τα έζησα αυτά και ήμουν με αυτούς τους ανθρώπους στην Αφρική. Είναι δυνατοί, σκληροί άνθρωποι. Όταν βλέπετε Αφρικάνους παίκτες να παίζουν εδώ στην Αγγλία και νομίζετε πως ζουν την καλή ζωή επειδή έφτασαν στην Αγγλία όμως μπορώ να σας πω πως οι περισσότεροι από αυτούς χορηγούν 10, 15 και 20 οικογένειες πίσω σε συγκεκριμένες χώρες στην Αφρική. θα είναι κάτω από πίεση, θα υπάρχουν μερικοί που απειλούν τους συγγενείς τους να στείλουν λεφτά στην Αφρική. Αυτά τα παιδιά που ήρθαν από την Αφρική εδώ και στην Αγγλία το έκαναν με την αξία τους”.
