Αν και η ΑΕΚ μπήκε στην αναμέτρηση όπως ακριβώς πρόσταζαν οι ιδιαιτερότητες του αγώνα και δη του συνθετικού χλοοτάπητα (καλή οργάνωση και σίγουρες μπαλιές), ενώ είχε τον έλεγχο, σε μια στιγμή αδράνειας στο 18’ δέχτηκε –τζάμπα- γκολ.
Ένα γκολ όχι προϊόν οργανωμένης επιθετικής προσπάθειας, αλλά από στημένη μπάλα αφού μετά από εκτέλεση κόρνερ ο ΜακΓκίνες πήδηξε πιο ψηλά απ’ όλους νικώντας τον Μίνιο.
Αυτό όπως αναμενόταν έδωσε φτερά στην Cliftonville που παίζοντας γρήγορα έβγαινε συνεχώς στην πλάτη της άμυνας.
Βλέποντας ότι τίποτα δεν της έβγαινε σταδιακά η ομάδα της Λάρνακας άλλαξε το στιλ που αγωνιζόταν χρησιμοποιώντας τις μπαλιές «καμινάδες», ενώ παράλληλα, ο Ιμανόλ Ινιάκεθ ζήτησε από τους ποδοσφαιριστές περισσότερες ατομικές ενέργειες για να διεισδύσουν στην αντίπαλη άμυνα.
Κοντολογίς, στο α’ ημίχρονο η εμφάνιση ήταν μέτρια έως κακή, η ΑΕΚ έδειξε μετά το γκολ σαστισμένη μη έχοντας επιλογές για δημιουργία τουλάχιστον φάσεων. Στην επανάληψη έπρεπε ν’ αλλάξει πολλά και τα κατάφερε…
Παρότι στο 50’ δέχθηκε δεύτερο γκολ με τον Μακ Ντόνελυ, δεν αγχώθηκε και μετατρέποντας το σύστημα στο πιο ευέλικτο 3-5-2, σε ένα 6λεπτο έφερε τα κάτω-πάνω ισοφαρίζοντας σε 2-2 με σκόρερς τους Τρισκόφσκι, Χαραλάμπους.
Αμφότεροι μαζί με τον Λαρένα είχαν αλματώδη βελτίωση στην απόδοση τους και με παραγωγή συνεχόμενων φάσεων ήρθε η πολυπόθητη ολική ανατροπή με τον Τομάς.
Η συνέχεια δεν χρήζει ιδιαίτερου σχολιασμού μιας και οι Βορειο-Ιρλανδοί δεν αντέδρασαν αφού ήταν λες… και αποδέχθηκαν την μοίρα τους. Η διαφορά ποιότητας φάνηκε στα εναπομείναντα λεπτά και η διαχείριση του αποτέλεσματος ήταν σχετικά εύκολη.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ: Καλύτερη απ’ όσο την περιμείναμε η Cliftonville αλλά η ΑΕΚ όταν ανέβηκε, ήταν πλεόν καθαρό ποιά ομάδα ήταν καλύτερη. Mε τη δέουσα σοβαρότητα στην ρεβάνς, η ΑΕΚ... καθαρίζει νωρίς και τυπικά.
Την αποστολή χορηγούν:
