Αποφάσισα να γράψω καμιά δεκαριά γραμμές, όχι για να λαϊκίσω αλλά γιατί το κρατάω από το πρωί και δεν το άντεχα. Αφορά τους οπαδούς της ΑΕΚ, της ΑΕΚ της Λάρνακας.
Το περασμένο Σάββατο η ομάδα τους έκανε ένα φοβερό ματς. Σκόρπισε τον Απόλλωνα με 3-0, μία ομάδα δυνατή, γνωστή για τις φετινές της ικανότητες. Σούπερ, μαγευτική εμφάνιση επιπέδου. Ήταν κατά κράτος ανώτερη του αντιπάλου και έκανε ένα παιχνίδι απέναντι στον πρωτοπόρο να φαντάζει… ευκολάκι.
Τρεις μέρες μετά ΜΟΝΟ 180 οπαδοί της μπήκαν στον... κόπο να την ακολουθήσουν στην Λεμεσό για το ματς με την ΑΕΛ. 40 λεπτά εκδρομούλα, σε μία υπέροχη μέρα ήταν... δύσκολο γι΄ αυτούς. Άφησαν την ομάδα ΜΟΝΗ, ούτε καν στην διαδικασία να βρεθούν στο πλευρό της για να την ευχαριστήσουν για το θέαμα που τους πρόσφερε το περασμένο Σάββατο δεν μπήκαν. Να την στηρίξουν από την εξέδρα ως όφειλαν για να συνεχίσει, να φύγει από το Τσίρειο με ακόμα μια νίκη.
ΟΧΙ φίλοι μου στην Λάρνακα... ΜΕΓΑΛΕΣ ομάδες δεν φτιάχνονται με τέτοια νοοτροπία. Η ΑΕΚ έχει την δυνατότητα να κάνει τρομερά πράγματα, το έχει δείξει ουκ ολίγες φορές. Μπορεί να ρίξει πεντάρες σε άλλες μεγάλες ομάδες. Μπορεί να κάνει ανατροπές… ΜΠΟΡΕΙ.
Ο κόσμος το καταλαβαίνει αυτό, όχι όλοι όμως προφανώς. Μπορούν να το καταλάβουν και οι υπόλοιποι;
**Συγχαρητήρια στους 180 που πήγαν... Οι υπόλοιποι πριν με κρίνετε, διαβάστε ξανά την κάθε μου λέξη προσεκτικά.
