Η νέα τάξη δεδομένων με την αναγκαστική συμμετοχή γηγενών ποδοσφαιριστών καθιστά επιβεβλημένη την στροφή της ΑΕΛ προς τις ακαδημίες της.
Σε μια περίοδο που τα οικονομικά του συλλόγου δεν διανύουν τη καλύτερή τους φάση, είναι λογικό η ανάπτυξη-προώθηση του κυπριακού στοιχείου να μοιάζει ως μια σημαντική παράμετρος για επιτυχία τα επόμενα χρόνια. Χρόνια με ή χωρίς τον Πάμπο Χριστοδούλου στο πάγκο.
Κάπου εδώ είναι που έρχεται στην συζήτηση το κατά πόσο υπάρχει πραγματική θέληση και πρόθεση η συμμετοχή αυτών να συνεχιστεί δίνοντας ευκαιρίες σε περιόδους που η ομάδα είναι εντός στόχων. Δηλαδή, σε ανταγωνιστικούς αγώνες με σαφώς υψηλότερες απαιτήσεις.
Στο πρόσφατο παρελθόν πάλι είχε παρατηρηθεί ανάλογη στροφή με χρησιμοποίηση νεαρών, κινήσεις επενδύσεων και υπογραφή επαγγελματικών συμβολαίων, όμως στην πορεία έγινε μια τρύπα στο νερό.
Επομένως, η απόδειξη για πραγματική αλλαγή φιλοσοφίας και πολιτικής εξαρτάται με το τι θα πράξει την ερχόμενη σεζόν.
