Αισθητή βελτίωση στο οργανωτικό και ανασταλτικό της κομμάτι παρουσίασε η ΑΕΛ στο φιλικό με την ΑΕΖ.
Σίγουρα η απόδοσή της είχε διάρκεια (πράγμα αναμενόμενο για την εποχή) όμως μια ιδιαίτερη μνεία μπορεί να γίνει σε ατομικό επίπεδο για την παρουσία των Μέσκα, Σαβανέ και φυσικά του Γουέλλινγκτον.
ΜΕΣΚΑ: Κινητικός και με διάθεση σε άλλο ένα φιλικό. Από τον χώρο ευθύνης του δημιούργησε αρκετά προβλήματα στην αντίπαλη άμυνα, ενώ πήρε επάνω του επιθετικές πρωτοβουλίες. Εξίσου θετικός ήταν και στα τρεξίματα του χωρίς την μπάλα. Σημείωσε ένα και γενικά απέσπασε το χειροκρότημα του Πάμπου Χριστοδούλου.
ΣΑΒΑΝΕ: Εάν αναλογιστεί κανείς το χρόνο που είναι στην ομάδα και δη την προετοιμασία που έχει στα πόδια του κρίνεται απόλυτα θετική η παρουσία του. Όσοι βρέθηκαν στο φιλικό σίγουρα είχαν κάτι καλό να πουν γι' αυτόν. Μαχητικός, πρώτος στην μπάλα και ιδιαίτερα οξυδερκής στην κάλυψη χώρων.
ΓΟΥΕΛΙΝΓΚΤΟΝ: Ένας επιθετικός κατά βάση κρίνεται με την συχνότητα επαφής του με τα δίκτυα. Παίχτης στην σωστή θέση, στον σωστό χρόνο. Έχει σκοράρει με όλους τους διαθέσιμους τρόπους και δείχνει ότι θα ηγηθεί της νέας προσπάθειας στο σκοράρισμα. Το γεγονός ότι δεν είναι στατικός και έχει επιστροφές δίνει σαφώς ένα μεγάλο πλεονέκτημα στο πλάνο του προπονητή. Φυσικά άλλο τα φιλικά και άλλο τα επίσημα όπου τα μαρκαρίσματα είναι πιο δυνατά-σκληρά ωστόσο γενική είναι απόλυτα θετική.
