Τα δυο πρώτα παιχνίδια της ΑΕΛ στην εφετινή περίοδο βοήθησαν για να εξαχθούν διαφορετικά συμπεράσματα.
Ουσιαστικά η πρεμιέρα είχε σαν κύριο στοιχείο την ανταπόκριση στις κλειστές άμυνες και την επιβολή του ρυθμού, ενώ το παιχνίδι με τη Δόξα τη διαχείριση αποτελέσματος σε συνθήκες πίεσης.
Σε αμφότερες περιπτώσεις η ομάδα ανταποκρίθηκε επιβεβαιώνοντας τις αρχικές εκτιμήσεις ότι ο χρόνος δουλεύει υπέρ της στην απόκτηση δυναμικής και φυσικά ομοιογένειας.
Ένα ακόμα στο οποίο καταγράφεται στα θετικά είναι πως μέσα από τους εν λόγω αγώνες διακρίθηκαν διαφορετικοί ποδοσφαιριστές (π.χ Μπουένο, Μέσκα και Σόουζα), δείγμα της επάρκειας και ποιότητας του ρόστερ.
Πλέον, με τη διακοπή του πρωταθλήματος, δίχως την πίεση των επίσημων υποχρεώσεων, ο Πάμπος Χριστοδούλου θα έχει και την ευκαιρία να δουλέψει περισσότερο στο κεφάλαιο τακτική βοηθώντας τα τελευταία χρονικά αποκτήματα ν' αφομοιώσουν τη φιλοσοφία του και συνάμα να εγκλιματιστούν.
