Η αλλαγή της ΑΕΛ σε σχέση με την περσινή χρονιά είναι μεγάλη και κάτι περισσότερο από εμφανής. Η ομάδα της Λεμεσού πλέον παρουσιάζεται ακριβώς έτσι, ως ομάδα και όχι ως ένα συνονθύλευμα που ήταν την περσινή σεζόν.
Οι συγκρίσεις των αριθμών πέρσι και φέτος δείχνουν ακριβώς αυτό, την τεράστια διαφορά. Για παράδειγμα αν δει κανείς πόσα γκολ δέχθηκε πέρσι η ΑΕΛ μέχρι τη 12η αγωνιστική και πόσα φέτος, θα καταλάβει για τι πράγμα μιλάμε.
Λοιπόν έχουμε και λέμε, κατά τη διάρκεια της περσινής σεζόν και μέχρι τη 12η αγωνιστική η ΑΕΛ δέχθηκε συνολικά 18 (!) γκολ. Είχε μια άμυνα που έμπαζε από παντού, και ότι πήγαινε μέσα έγραφε, γι’ αυτό άλλωστε και έγιναν οι σαρωτικές αλλαγές το καλοκαίρι. Απλά για την ιστορία να αναφέρουμε ότι τα περισσότερα γκολ πέρσι τα δέχθηκε στο παιχνίδι με το ΑΠΟΕΛ σε εκείνο το ντροπιαστικό 6-0, μια ήττα βαριά και ασήκωτη για την ΑΕΛ κάτι που έφερε και την αποδέσμευση του Χριστάκη Χριστοφόρου.
Πάμε τώρα, στο σήμερα, στη φετινή χρονιά. Μετά και το πέρας της 12ης αγωνιστικής η ομάδα του Πάμπου Χριστοδούλου έχει δεχθεί μόλις 5 γκολ και μαζί με το ΑΠΟΕΛ έχουν την καλύτερη άμυνα μέχρι στιγμής. Η άμυνα της φετινής ΑΕΛ μοιάζει με γρανίτη, με μπροστάρηδες τους Σιέλη και Ντόσα, αλλά και τον Λαφράνς που όποτε χρειάστηκε ήταν εξαιρετικός και κάλυψε το κενό. Δεν είναι μόνο οι κεντρικοί αμυντικοί όμως, είναι γενικά ολόκληρη η συμπεριφορά της ΑΕΛ κατά τη διάρκεια του αγώνα, αφού όλοι βοηθάνε όταν η ομάδα της Λεμεσού αμύνεται.
Τα μόλις 5 γκολ παθητικό λένε πολλά για το πόσα άλλαξε ο Πάμπος Χριστοδούλου κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Οι αποφάσεις που πήρε, και οι ποδοσφαιριστές που επέλεξε για να κτίσει πάνω τους την νέα ΑΕΛ μέχρι στιγμής τον δικαιώνουν και με το παραπάνω.
