Όπως και στον πρώτο γύρο έτσι και χθες στο Δασάκι η ΑΕΛ δεν κατάφερε να κερδίσει τον Εθνικό που εξελίσσεται σε κακό της δαίμονα. Έτσι όπως εξελίχθηκε μάλιστα το παιχνίδι πάλι καλά που δεν έχασε η ΑΕΛ θα πρέπει να λένε στην ομάδα.
Η κατάσταση του γηπέδου γνωστή, ένας βαρύς αγωνιστικός χώρος, ένας βούρκος αν προτιμάτε που δυσκόλεψε αφάνταστα τις προσπάθειες των ποδοσφαιριστών και των δύο ομάδων. Μέχρι να καταλάβουν στην ΑΕΛ τι γινόταν με το γήπεδο και πως θα κατάφερναν να διαχειριστούν αυτή την κατάσταση βρέθηκαν να χάνουν με 2-0 και να παίζουν με την πλάτη στον τοίχο.
Πλην του αγωνιστικού χώρου ούτε και η απόδοση της ΑΕΛ ήταν καλή στο πρώτο ημίχρονο, όπως και στο παιχνίδι με τη Δόξα με τη διαφορά ότι αυτή τη φορά την πλήρωσε. Κάποιοι ποδοσφαιριστές παρουσιάστηκαν κατώτεροι των περιστάσεων ή καλύτερα ανέτοιμοι για να αντιμετωπίσουν ένα τέτοιο αγωνιστικό χώρο χωρίς αυτό να αποτελεί δικαιολογία.
Από εκεί και πέρα η ομάδα έβγαλε αντίδραση γι’ αυτό και στο τέλος κατάφερε να σώσει τον βαθμό με το εξαιρετικό γκολ του Σόουζα που έδειξε για ακόμη μια φορά ότι εξελίσσεται σε ηγέτη των γαλαζοκιτρίνων μέσα στο γήπεδο.
Η ΑΕΛ έδειξε για ακόμη μία φορά ότι είναι μια ομάδα που αρνείται πεισματικά να χάσει. Ακόμα και όταν ήταν πίσω στο σκορ με 2-0 δεν τα παράτησαν οι παίκτες της ΑΕΛ και στην επανάληψη πίεζαν συνεχώς για ένα δεύτερο γκολ το οποίο αν ερχόταν νωρίς θα έδινε την ευκαιρία στην ομάδα της Λεμεσού να διεκδικήσει και την ολική ανατροπή που θα της έφερνε το τρίποντο.
Δεν τα κατάφερε και έτσι έφυγε τουλάχιστον με το βαθμό της ισοπαλίας από το «Δάσος» και πλέον η προσοχή στρέφεται στην μεταγραφική ενίσχυση που χρειάζεται η ΑΕΛ για να μπορέσει να εκπληρώσει τους στόχους της.
