Για να έρθει η πρώτη νίκη σε ντέρμπι προφανώς η ΑΕΛ κάτι βελτίωσε στο παιχνίδι της που της έλειπε προηγουμένως. Αυτό δεν αφορά και τόσο την θέληση όσο μερικές λεπτομέρειες που πραγματικά έκαναν τη διαφορά.
Μία εξ αυτών ήταν βεβαίως το τακτικό κομμάτι αφού τα πήγε περίφημα ίσως για πρώτη φορά σε’όλο το 90λεπτο.
Περιορίζοντας λοιπόν το νεκρό της διάστημα, οι Σοάρες-Φιντέλις ήταν σε πολύ καλή βραδιά δίνοντας ισορροπία στην κυκλοφορία της μπάλας. Αυτό δημιούργησε στην Ομόνοια τεράστιο πρόβλημα στην οργάνωση παιχνιδιού αναγκάζοντάς την συνεχώς να κάνει βαθιά γεμίσματα από την άμυνα με τον Βύντρα για να μπορέσει να απειλήσει.
Κάπως έτσι οι Λαφράνς και Μιτρέα κατάφεραν στο ψηλό παιχνίδι να είναι κυρίαρχοι μη αφήνοντας μπαλιές στον Ντάρμπισαϊρ.
Μία φορά ξέφυγε και ο Άγγλος μείωσε ωστόσο η ζημιά δεν ήταν η ικανή να της στερήσει το τρίποντο που πραγματικά της άξιζε.
Πλέον η έμφαση μεταφέρεται στη συνέχεια του Α’ ομίλου με το εγχείρημα κατάκτησης της 4ης θέσης να παραμένει μεν δύσκολο αλλά σίγουρα όχι ακατόρθωτο.
