Υπάρχουν δύο κατηγορίες ποδοσφαιριστών. Αυτοί που όταν αγωνίζονται κάνουν… θόρυβο και οι υπόλοιποι που είναι… αθόρυβοι.
Αυτοί που ανήκουν στην πρώτη κατηγορία που αναφέραμε, έχουν το προνόμιο η παρουσία τους και η προσφορά τους να αναγνωρίζεται εύκολα ενώ οι άλλοι που παίζουν… αθόρυβα, χρειάζεται να λείψουν από ένα παιχνίδι για να αντιληφθούν και οι μη – ψαγμένοι την σημασία τους στις ομάδες τους.
Στην δεύτερη… κατηγορία παικτών ανήκει ο Νταβόρ Ζντραφκόσκι, ο νεαρός μέσος της ΑΕΛ, ο οποίος φέτος με τον Ντούσαν Κέρκεζ στον πάγκο της ομάδας έχει καθιερωθεί και είναι το κλασικό… εξάρι στην εντεκάδα. Ο παίκτης δηλαδή που 90 λεπτά τρέχει, μαρκάρει, κάνει φάουλ όποτε χρειαστεί, μοιράζει το παιχνίδι με κοντινές πάσες και χωρίς να έχει κάποιο ενεργό και ουσιαστικό ρόλο στο επιθετικό κομμάτι πέραν του ότι με την παρουσία και τις καλύψεις του, παρέχει όλη την άνεση σε ακραία μπακ και μεσοεπιθετικούς να δημιουργήσουν χωρίς ανησυχίες.
Στο παιχνίδι με την Ένωση, ο Σκοπιανός χαφ απουσίασε λόγω τιμωρίας και η ΑΕΛ παρουσιάστηκε χωρίς τον κλασικό της κόφτη. Αποτέλεσμα; Στο πρώτο μέρος αφενός δέχθηκε τόσες κάθετες μπαλιές από τον κεντρικό άξονα, όσες δεν δέχθηκε σε όλο το υπόλοιπο πρωτάθλημα και αφετέρου δυσκολεύτηκε να φτιάξει 1-2 καλές στιγμές αφού απουσίαζε ο παίκτης που… εγγυάται κάλυψη σε όποιον επιτεθεί! Η απουσία του έκανε… ΜΠΑΜ, αφού κανείς εκ των υπόλοιπων χαφ δεν έχει τα χαρακτηριστικά του και την ικανότητα στην αναχαίτηση και την κάλυψη των χώρων. Και το πρόβλημα ήταν μόνο στο πρώτο μέρος, αφού στην επανάληψη η αποδυνάμωση του κέντρου της ΕΝΠ άλλαξε πλήρως τα δεδομένα…
Μετά και τα 45 πρώτα λεπτά με την Παραλιμνίτικη ομάδα, πλέον θα το αντιλήφθηκε και ο πλέον δύσπιστος ότι ο Νταβόρ δεν είναι απλά ένας ακόμη ποδοσφαιριστής στο ρόστερ της ΑΕΛ, ούτε ένας παίκτης που συγκυριακά κέρδισε την θέση του στο αρχικό σχήμα. Είναι ένας ποδοσφαιριστής ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΣ και από τους πιο κομβικούς στην Λεμεσιανή ομάδα, για να υπάρχει η ομαλή λειτουργία που μας έχει συνηθίσει την φετινή σεζόν…
