Οι περισσότεροι και όχι άδικα στάθηκαν στα λάθη του Χόλγκερσον που επέφεραν τα... τζάμπα γκολ για την Ανόρθωση. Παρόλα αυτά, αυτή η απλοϊκή διαπίστωση επ' ουδενί δεν μπορεί να θεωρηθεί ως το μοναδικό αίτιο.
Παρακολουθώντας τις φάσεις, εκτός από το κεφάλαιο ατομική ευθύνη και ασυνεννοησία, πολύ εύκολα κάποιος μπορεί να βγάλει το συμπέρασμα ότι ο Σουηδός με ένα απλό βαθύ-δυνατό διώξιμο της μπάλας ο οποιοσδήποτε κίνδυνος θα είχε αποτραπεί. Ενώ όμως είχε την επιλογή να το κάνει, αντίθετα προτίμησε την κοντινή μεταβίβαση με συνεπακόλουθο να προέλθει το κλέψιμο από τον αντίπαλο.
Επομένως, για να βρει κανείς το τι πραγματικά πήγε στραβά επιβάλλεται ν' ανατρέξει σε πανομοιότυπες περιπτώσεις που «κυανόλευκοι» δέχθηκαν γκολ ώστε να συγκριθεί το πως αντιδρά η άμυνα υπό συνθήκες πίεσης.
Κοινό χαρακτηριστικό των πλείστων, αν όχι όλων, των γκολ που δέχθηκε ήταν ότι πλήρωνε το τίμημά της στο αναπτύσσει παιχνίδι από πίσω γιατί έτσι κτίστηκε και έτσι έμαθε ν' αγωνίζεται.
Κάπου εδώ ίσως να κρύβεται και το τι πραγματικά φταίει...
