Εκεί που η Ανόρθωση όχι μόνο δεν είχε γνωρίσει την ήττα, αλλά φάνταζε κι ως ένα από τα φαβορί για τον τίτλο, πλέον βρίσκεται στην 4η θέση και μετά από τον αποκλεισμό της στο κύπελλο... τρέχει για να μην χάσει το τρένο της Ευρώπης.
Σίγουρα για να φτάσει εδώ που βρίσκεται κάποια πράγματα έπαιξαν ρόλο, όπως ο κακός προγραμματισμός του Ιανουαρίου (εν αντιθέσει με τις υπόλοιπες ομάδες που πρωταγωνιστούν οι οποίες έκαναν ουσιαστικές κινήσεις που βοήθησαν άμεσα), αλλά και δύο "απώλειες" που είχε.
Συγκεκριμένα, ο τραυματισμός του Ζοάο Βίκτορ και η αποχώρηση του Αμπουρτζάνια για την Ταραγόνα ανάγκασαν την τεχνική ηγεσία να αναζητήσει άλλες λύσεις για τις θέσεις στη μεσαία γραμμή, με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν τα τρεξίματα και όλο το βάρος των αντιπάλων να πέφτει πλέον μόνο στον Νίκο Μαρτίνες.
Δεν είναι, άλλωστε, τυχαίο που ο Αργεντινός δεν μπορεί να αποδώσει τα μέγιστα το τελευταίο διάστημα, αφού από τη μία πρέπει να βοηθάει πολύ περισσότερο και στο ανασταλτικό μέρος, ενώ και επιθετικά δεν έχει πλέον τις... ελευθερίες που θα ήθελε.
Παράλληλα, αυτή η αδυναμία που υπάρχει στη μεσαία γραμμή φαίνεται ακόμα περισσότερο όταν απουσιάζει και ο Μαϊσουράντζε, ο μοναδικός δηλαδή παίκτης που "σκουπίζει" και τρέχει ακατάπαυστα.
Έτσι, οι όποιες πειραματικές κινήσεις έγιναν για... διόρθωση των λαθών αντί να βοηθήσουν την "Κυρία", την... μπέρδεψαν ακόμα περισσότερο, με αποτέλεσμα πλέον να "ψάχνεται" και στα "φτερά" της επίθεσης και κάποιες φορές και στο κέντρο της άμυνας.
Όλες αυτές οι αλχημείες... χάλασαν την ισορροπία που υπήρχε στην ομάδα της Αμμοχώστου και πλέον πρέπει να βρεθεί μία λύση προκειμένου η Ανόρθωση να ορθοποδήσει πριν πάει ακόμα μία χρονιά χαμένη.
