Καθ' όλη τη διάρκεια της προετοιμασίας η κριτική εστιάστηκε (...και όχι άδικα) στις επιθετικές αδυναμίες της Ανόρθωσης. Έτσι, νοουμένου ότι στο μέτρο του δυνατού, έστω και την υστάτη ενισχύθηκε, το ξεκάθαρο ερώτημα είναι στο κατά πόσο έλυσε το πρόβλημα.
Σίγουρα σε σειρά προτεραιότητας αυτό ήταν κύριο μέλημα ενόψει έναρξης του πρωταθλήματος ωστόσο μέσα από την πρεμιέρα δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο ακόμη ένα στοιχείο που σίγουρα στο άμεσο μέλλον θα απασχολήσει.
Αυτό σαφώς έχει να κάνει για την επάρκεια επιλογών στην άμυνα (κυρίως στο κέντρο) όταν μόλις σε ένα επίσημο αγώνα η ομάδα δέχθηκε τέσσερις κίτρινες εκ των οποίων οι τρεις ήταν στην αμυντική τετράδα.
Με το ρόστερ να διαθέτει δυο καθαρόαιμους κεντρικούς τον Ερέρο - Αγκουιλάρ (εκτός ο Σάβιτς) και τον Καλαδερόν να χρειάζεται ούτως ή αλλιώς στα άκρα, αυτόματα εγείρεται το ερώτημα με τόσο λίγες λύσεις η ομάδα θα είναι σε θέση ν' ανταπεξέλθει στις συνεχόμενες πιεστικές υποχρεώσεις της.
Υποχρεώσεις που σε κάθε περίπτωση είτε μπορεί να επιφέρουν απρόσμενο τραυματισμό, είτε συσσωρευμένες κάρτες σε παίχτες όπου ουσιαστικά δεν υπάρχει άξια αντικατάσταση.
Άρα όπως εξελίχθηκε ο προγραμματισμός, χρειάζεται και λίγη τύχη αφού η κάθε απουσία θα μετρά διπλά και δύσκολα δεν δημιουργείται βράχνας.
