Σαν αποτέλεσμα, η ισοπαλία στο εντός έδρας παιχνίδι με την ΑΕΛ δεν μπορεί να θεωρηθεί μεγάλη αποτυχία για την Ανόρθωση.
Δεν είναι όπως τις ισοπαλίες με Νέα Σαλαμίνα και ΑΕΖ, αλλά είναι όπως την ισοπαλία με το ΑΠΟΕΛ. Απέναντι σε μια ομάδα που έχει πρωταγωνιστικές βλέψεις. Ωστόσο, μαζί με το εκάστοτε αποτέλεσμα μπαίνει στην εξίσωση και η αγωνιστική παρουσία. Και αυτή ήταν απογοητευτική ξανά για την ομάδα του Αντόνιο Πούτσε…
Πώς αλλιώς μπορείς να χαρακτηρίσει μια εμφάνιση ομάδας η οποία είχε για πολυτιμότερο της παίκτη τον γκολκίπερ της (Κόπριβετς) που απέκρουσε πέναλτι και όχι μόνο, αλλά και που ολοκλήρωσε το παιχνίδι χωρίς τελική προσπάθεια εντός εστίας.
Όλες κι όλες έξι τελικές, όλες μακριά από την εστία του Ρομό που… έβγαλε εκτός έδρας ντέρμπι χωρίς να χρειαστεί να πραγματοποιήσει κάποια επέμβαση. Μάλιστα οι τρεις από τις έξι τελικές ήρθαν στο τελευταίο δεκάλεπτο, όταν το παιχνίδι… άνοιξε μιας και η ΑΕΛ ρίσκαρε για το γκολ της νίκης. Αν ήταν η μοναδική τέτοια περίπτωση, θα ήταν εύκολο να την προσπεράσει κάποιος αλλά η φετινή Ανόρθωση μετρά έξι αγώνες στους οποίος έχει μία μόλις νίκη και έχει σκοράρει μόνο στα τρία παιχνίδια της. Πέραν τους ενός γκολ, μόνο απέναντι στην ΑΕΖ και τρία παιχνίδια στο «ΠΑΠ» χωρίς να… βρει δίκτυα.
Χωρίς τελική στον στόχο δεν μπορείς να κερδίσεις. Ούτε την ΑΕΛ, ούτε οποιαδήποτε ομάδα, οποιασδήποτε δυναμικής…
