Εκ των πραγμάτων, η Ανόρθωση παρουσιάστηκε ανέτοιμη στο παιχνίδι με τον Εθνικό Άχνας.
Η ετοιμότητα έχει να κάνει με την ιδιαιτερότητα, να δώσει ένα παιχνίδι στο οποίο θα καλείτο να έχει την κατοχή, την υπεροχή και την κυκλοφορία χωρίς τους δύο σέντερ φορ της. Έξω ο Κολούγκα, έξω και ο Καμπρέρα…
Η επιλογή για τον Ρόνι Λέβι ήταν μονόδρομος, ο Ίσμαηλ Γκονζάλβες στην κορυφή της επίθεσης. Ποδοσφαιριστής με διαφορετικά χαρακτηριστικά απ’ τους δύο απόντες, βραχύσωμος με ταχύτητα και ικανότητα στο ένας εναντίον ενός. Παίζοντας ανάμεσα στα βαριά κορμιά των αντίπαλων στόπερ, για να είχε επιτυχία το εγχείρημα αυτό θα έπρεπε να υπάρχει ένα πλάνο με κάθετο παιχνίδι, στην πλάτη της άμυνας για να μπορεί να εκμεταλλευτεί την εκρηκτικότητα του ο Ίσμα.
Η αναγκαστική τοποθέτηση του Ράγιος στο δεξί άκρο της επίθεσης, ουσιαστικά ήταν απουσία στον κεντρικό άξονα αφού είναι ο μόνος παίκτης που αποδεδειγμένα έχει την κάθετη πάσα στο ρεπερτόριό του. Οικονομίδης, Βίκτορ και Πελέ προσπάθησαν αλλά δεν μπόρεσαν να βρουν στην κίνηση τον Ίσμα, με αποτέλεσμα να αναλωθεί η Ανόρθωση σε πλαγιοκοπήσεις και ψηλές σέντρες οι οποίες ήταν εύκολη λεία για τα… θηρία της αμυντικής γραμμής του Εθνικού.
