Σημαντική μέσα κάθε άποψη κρίνεται η νίκη της Ανόρθωσης επί του Άρη αφού ξέχωρα από τους τρεις βαθμούς προκύπτουν πάμπολλα ίδιας βαρύτητας ωφέλη.
Καταρχάς, σε πρώτο επίπεδο, απέδειξε ότι ακόμη υπάρχει ελπίδα να παλέψει μέχρι τέλους το διαθέσιμο στόχο εισόδου αν μη τι άλλο στην πρώτη εξάδα.
Από κει και πέρα, διέψευσε με τον πλέον εμφαντικό τρόπο όλες τις αναφορές της προηγούμενης βδομάδας που την ήθελαν να μην έχει μηχανισμό αντίδρασης δίχως τον Ρούμπεν Ράγιος. Αντίθετα, πραγματοποίησε μια αρκούντως ικανοποιητική εμφάνιση (με τόση πίεση για θετικό αποτέλεσμα) έχοντας μάλιστα καταφέρει να κρατήσει μετά τις 6 Νοεμβρίου (οπότε και πέτυχε την τελευταία της χρονικά νίκη) ανέπαφη την εστία της.
Μέσα σε όλα, η αναμέτρηση έφερε επίσης δυο πρωταγωνιστές που καιρό τώρα είχε ανάγκη. Αναφερόμαστε σαφώς στον Ίσμα που η απόδοσή του άγγιξε τα υψηλά του στάνταρ αλλά και τον Κόπριβετς που έγινε αντικείμενο ισοπεδωτικής κριτικής.
* Να σημειωθεί ότι ο Σλοβένος από το 59’ αντιμετώπιζε πρόβλημα στον ώμο μετά την υπερπροσπάθειά του να διώξει τη μπάλα στο σουτ του Γιούσεφ. Επίσης η Ανόρθωση είχε νωρίτερα και αναγκαστική αλλαγή τον Ρέινα λόγω ενοχλήσεων.
Πλέον, παίρνοντας «ένεση» ψυχολογίας ενόψει και της μεταγραφικής περιόδου Ιανουαρίου, η Ανόρθωση μπορεί να νιώθει ότι ίσως έρθουν πολύ καλύτερες αγωνιστικά ημέρες.
