Ένας άνθρωπος όπου έζησε από κοντά ως προπονητή και ως άνθρωπο τον Ντούσαν Μιτόσεβιτς ήταν ο Νίκος Παναγιώτου, μέσω της κοινής τους πορείας στην Ανόρθωση για πέντε ολόκληρα χρόνια.
Ο Κύπριος κόουτς και παλαίμαχος κίπερ της Κυρίας, μίλησε στην ιστοσελίδα μας kerkida.net λίγες ώρες μετά τη θλιβερή είδηση της απώλειας του Σέρβου πρώην προπονητή του.
Πως τον βρήκε η θλιβερή είδηση… “Το άκουσα το πρωί και ξαφνιάστηκα. Ήταν κάτι απρόσμενο γιατί τον έχω στο μυαλό μου πριν δύο-τρεις μήνες σε ένα παιχνίδι της Ανόρθωσης και τον θυμόμουν να ήταν καλά τότε. Δεν συζητήσαμε κάτι ιατρικό, ούτε καν γνωρίζαμε για αυτή την ασθένεια. Ο Θεός να δίνει δύναμη στην οικογένεια του στις δύο κόρες του και στην γυναίκα. Αιωνία του η μνήμη και ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει. Ένας άνθρωπος που ήταν νικητής στη ζωή του τελικά νικήθηκε από αυτή την ανίατη αρρώστια που δεν λέει να κοπάσει…”
Για όσα έζησαν στην Ανόρθωση… “Με τον Ντούσαν ζήσαμε τις πιο μεγάλες-θρυλικές στιγμές στην Ανόρθωση με την παντοκρατορία της ομάδας τη δεκαετία του 90’. Ήταν ένας άνθρωπος πολύ αυστηρός και άφησε το δικό του στίγμα στις μεγάλες επιτυχίες της ομάδας μας τότε. Ήταν παθιασμένος με το άθλημα του ποδοσφαίρου. Πολύ απαιτητικός για να βγάζει το μάξιμουμ του κάθε παίκτη.”
Για αυτό που τον έκανε να ξεχωρίζει… “Είχε μεγάλη πειθαρχία στο κομμάτι των αποδυτηρίων και ήταν ένας προπονητής που ήταν επιθετικογενής. Εκτός από τους τίτλους φτάσαμε δύο φορές κοντά στο να μπούμε στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ όμως δεν τα καταφέραμε. Για να γίνουν στη συνέχεια φυσικά οι Ευρωπαϊκές επιτυχίες της Ανόρθωσης έπρεπε να υπάρξει μια προεργασία και οι ακόλουθοί του κατάφεραν και το μεγάλο άλμα στο Τσάμπιονς Λιγκ. Όμως και μόνο οι τίτλοι που κατέκτησε μιλούν από μόνοι τους.”
Κάποιο περιστατικό που θυμάται… “Σε παιχνίδι με την ΑΠΕΠ στο Παπαδόπουλος, όπου κερδίζαμε 5-0 στο ημίχρονο και στο τέλος το αποτέλεσμα ήταν 5-1. Όταν τελείωσε το ματς μας επέβαλε πρόστιμο γιατί δεν ήμασταν σοβαροί. Κάπου αλλού όλοι θα πανηγύριζαν και δεν θα σκέφτονταν κάτι άλλο. Όμως επειδή ο Ντούσαν είχε τόσες πολλές απαιτήσεις από εμάς δεχθήκαμε πρόστιμο 200 λιρών. Ήταν μεν αυστηρός στη δουλειά του όμως εκτός γηπέδου ήταν πολύ φιλικός”.
Η κορυφαία στιγμή: “Ήταν το 1997-98 που κάναμε το νταμπλ. Σε διάστημα δυο βδομάδων ή θα δεν θα παίρναμε κανένα τίτλο ή θα παίρναμε δύο. Και πήραμε δύο. Ήταν το παιχνίδι στο Μακάρειο με την Ομόνοια το 2-2 και 10 μέρες αργότερα με τον Απόλλωνα ο τελικός Κυπέλλου. Όλη η χρονιά παιζόταν σε δύο βδομάδες και σε αυτές θέλαμε μόνο νίκες. Με οποιαδήποτε άλλα αποτελέσματα η χρονιά θα ήταν αποτυχημένη. Ο ρόλος του ήταν σπουδαίος γιατί είχε να κάνει κουμάντο σε πολύ μεγάλα ονόματα. Τότε είχε φέρει επίσης μεγάλα ονόματα από τη Γιουγκοσλαβία”.
Τα στοιχεία που κρατάει από τον Μιτόσεβιτς στην προπονητική… “Σίγουρα κρατάω πολλά θετικά στοιχεία όπως κι από όλους τους προπονητές με τους οποίους έχω δουλέψει. Του άρεσε να διασκεδάζουμε την επιτυχία μας την ίδια μέρα όμως από την επόμενη ξεκινούσε το επόμενο παιχνίδι. Δεν εφησυχαζόταν και μας κρατούσε προσγειωμένους”
