Ζητούμενο η... χαμένη χημεία

Γίνεται πολύς λόγος, ειδικά και μετά την αποτυχία της Ανόρθωσης να σκοράρει στο ντέρμπι με την ΑΕΛ, για την επιθετική δυστοκία της Κυρίας φέτος. Θέματα όμως έχουν οι Βαρωσιώτες και στο αμυντικό κομμάτι.

Με τα 3/5 (Σίντενφελντ, Ντουγκλάο, Στρούνα) της περσινής άμυνας να είναι τα ίδια στις 3 μέχρι στιγμής αναμετρήσεις της Ανόρθωσης θα περίμενε κανείς πως δεν θα αντιμετώπιζε ιδιαίτερα προβλήματα στην άμυνα.

Αντίθετα όμως, Ντουγκλάο και Σίντενφελντ δείχνουν να θέλουν το χρόνο τους μέχρι να γίνουν ξανά το περσινό τείχος που γνωρίσαμε, η αλλαγή στη θέση του τερματοφύλακα φαίνεται να επηρεάζει τη λειτουργία της ομάδας, ενώ και ο Ζοάο Βίκτορ, ως αμυντικό χαφ, ψάχνει να βρει τα πατήματα του.

Η Ανόρθωση απέναντι σε Δόξα, Πάφο και ΑΕΛ δεν δέχτηκε σωρεία επιθέσεων από τους αντιπάλους, ούτε πιέστηκε ασφυκτικά. Παρουσίασε όμως προβλήματα και ατομικά και ομαδικά και στα 3 παιχνίδια και είναι κάτι που χρίζει άμεσης βελτίωσης από τον Ρόνι Λέβι.

Άλλωστε, πέρσι, η άμυνα ήταν το πιο δυνατό όπλο της "Μεγάλης Κυρίας" και δεν θα ήταν υπερβολή να λεχθεί πως ήταν η βάση πάνω στην οποία στηρίχτηκε το σύνολο του Ρόνι Λέβι για να εξασφαλίσει την έξοδο στην Ευρώπη μετά από 5 χρόνια.

Αν, λοιπόν, θέλουν στο "Αντώνης Παπαδόπουλος" να μην χάσουν το τρένο της διάκρισης νωρίς επιβάλλεται να βρουν τη χαμένη περσινή αμυντική χημεία.