Το δείγμα πλέον είναι μεγάλο, ψες προστέθηκε ακόμα ένα παιχνίδι και η ερώτηση που γυρίζει στο μυαλό των φίλων του ΑΠΟΕΛ είναι αν οι πραγματικές δυνατότητες του φετινού ρόστερ είναι αυτές που παρουσιάζει μέχρι σήμερα...
Για όσους παρακολούθησαν το παιχνίδι, θα αναγνώρισαν πως η δυναμικότητα της Σπάρτα σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογεί την εμφάνιση του ΑΠΟΕΛ στο πρώτο ημίχρονο. Παθητική στάση και ψυχολογία στο... μηδέν, συνοψίζουν την εικόνα στα πρώτα 45 λεπτά. Το ξεκίνημα στην επανάληψη ήταν πιο ενθαρρυντικό, όμως τα πάντα τελείωσαν στο (εύκολο) δεύτερο γκολ που δέχθηκε το ΑΠΟΕΛ.
Τώρα όσον αφορά το αρχικό ερώτημα, υπάρχουν ορισμένες πραγματικότητες που βοηθούν στο να απαντηθεί: 1) Τα λάθη στον προγραμματισμό πλέον δεν χωρά αμφιβολία πως ήταν αρκετά και σημαντικά. 2) Στον πάγκο είναι ένας προπονητής που απλώς ανέλαβε ένα έτοιμο ρόστερ. 3) Οι τραυματισμοί είναι συχνοί και μαζεμένοι. 4) Παίκτες-κλειδιά είναι σκιά του εαυτού τους.
Το σημείο (1) δεν μπορεί να αλλάξει παρά μόνο σε βάθος χρόνου. Όσο για το σημείο (2) που αφορά την παρουσία του Τιμούρ, ο χρόνος λειτουργεί υπέρ του ΑΠΟΕΛ αφού ακόμα και αν δεν έφτιαξε ο ίδιος την ομάδα, η λογική λέει πως σταδιακά θα βρει τους τρόπους για να αξιοποιήσει όσο μπορεί τα εργαλεία που έχει στα χέρια του.
Όσο για το σημείο (3) που είναι οι μαζεμένοι τραυματισμοί, τίποτα δεν μπορεί να λεχθεί. Είναι ένα φαινόμενο που ταλαιπωρεί από πέρσι το ΑΠΟΕΛ και το να γράψουμε πως σταδιακά θα επιστρέψουν κάποιοι παίκτες και θα γεμίσει η ομάδα, θα είναι απλά μια εικασία... Τίποτα δεν εξασφαλίζει πως δεν θα προκύψουν και άλλοι τραυματισμοί. Τέλος, αναφορικά με την απόδοση ορισμένων ποδοσφαιριστών και εδώ η λογική λέει ότι σε κάποια στιγμή θα ανέβουν. Το θέμα είναι πως μέχρι να συμβεί αυτό, ήδη χάθηκε ο πρώτος στόχος της σεζόν (ομίλοι Τσάμπιονς Λιγκ) και πάει να χαθεί και ο δεύτερος (πρόκριση στην επόμενη φάση του Γιουρόπα).
