Η τρίτη ήττα για το ΑΠΟΕΛ μέσα στο ΓΣΠ σε ντέρμπι και το -4 από την κορυφή όπως προκύπτει μετά το ψεσινό 1-2 από την ΑΕΚ φέρνει εκ νέου μεγάλο προβληματισμό στους γαλαζοκίτρινους.
Η νέα απώλεια δεν είναι πλέον μία απλή ήττα. Τα όσα ακολούθησαν ψες στο ΓΣΠ διαφοροποιούν την κατάσταση και σαφώς για το ΑΠΟΕΛ είναι τέτοια που συνήθως ακολουθούν εξελίξεις. Τα θέματα και τα προβλήματα είναι πολλά και καθόλου εύκολα... προς επίλυση.
Το ψεσινό είναι απλά το ξεχείλισμα του ποτηριού αφού προηγήθηκε μία σειρά από γεγονότα και τα οποία ουσιαστικά ξεκίνησαν από πολύ παλιά (προηγούμενα χρόνια) και το καλοκαίρι ή πιο σωστά από τον περασμένο Μάιο μπήκαν στην τελική ευθεία.
Η πορεία των τελευταίων γεγονότων είναι γνωστή... Προηγείται όλων η ανάθεση καθηκόντων Τεχνικού Διευθυντή στον Γκουστάβο Μαντούκα, ακολουθούν η πρόσληψη του Πασιένσια, οι πολλές αποτυχημένες μεταγραφές, οι κακές εμφανίσεις στους προκριματικούς γύρους της Ευρώπης (με εξαίρεση ένα ημίχρονο στο εκτός έδρας ματς με την Μίντιλαντ), ο αποκλεισμός από την Αστάνα (και τους ομίλους των 17-20 εκατομμυρίων), οι κακές εμφανίσεις στα περισσότερα ματς στους ομίλους του Europa League, οι αλλεπάλληλες ήττες στο πρωτάθλημα μέσα στο ΓΣΠ (και ενώ είχαν προηγηθεί 3-4 νίκες με μεγάλα σκορ).
Σε αυτά προσθέστε τα ντροπιαστικά γεγονότα στην Τρίπολη με την παραίτηση του εκ των μεγαλομετόχων της Εταιρείας Γιάννη Δημητρίου, την μείωση περίπου στο 50% στην προσέλευση των φιλάθλων (με 35% των κατόχων διαρκείας να απέχουν- έχοντας πληρωμένο εισιτήριο). Την αποχή για ένα διάστημα των οργανωμένων λόγω της διαφωνίας για την εφαρμογή της Loyalty card...
Δεν πρέπει επίσης να διαφεύγει κανενός πως εσωτερικά στο ΑΠΟΕΛ δεν υπάρχει ιδανικό οικογενειακό κλίμα. Είναι αμέτρητες οι φορές που εμφανίζεται προβληματική κατάσταση η οποία σχετίζεται με τις διαφορές εταιρείας-σωματείου. Παλιά ασθένεια βέβαια αλλά τελικά φαίνεται να είναι (ακόμη) χωρίς θεραπεία. Κάποιες φορές εκδηλώνεται φανερά (ακόμη και με ανακοινώσεις παλαιότερα) με όσους είναι γύρω από όλους να ξέρουν πολύ καλά τι γίνεται...
Στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι είναι ολοφάνερο πως ο κακός προγραμματισμός σχετίζεται και με ποδοσφαιριστές που είναι χρόνια στην ομάδα. Κάποιοι... ναι έχουν καεί αλλά είναι και ορισμένοι με τεράστια συμβόλαια που κινούνται σε ρυθμούς κυβερνητικού υπαλλήλου μίας άλλης εποχής. Τα όσα βγαίνουν έξω από τον Αρχάγγελο με διαδόσεις και μειωτικές αναφορές προκαλούν... Τώρα αυτά στοχεύουν τον Τιμούρ, παλαιότερα τον Φινκ, πιο πριν τον Δώνη και πάει λέγοντας.
Ένα άλλο καυτό κεφάλαιο στο ΑΠΟΕΛ που ίσως να έχει και... ηλικία 6-7 χρόνων σχετίζεται με ιατρικά ζητήματα. Τελικά ποτέ και κανένας δεν κατάλαβε στο ΑΠΟΕΛ ποιός φταίει και αν φταίει κανείς. Αμέτρητοι τραυματισμοί, αμέτρητα προβλήματα με ποδοσφαιριστές να είναι στο ιατρικό δελτίο. Η πρωτιά στους τραυματισμούς ανήκει καθαρα στο ΑΠΟΕΛ. Ο ένας ρίχνει την ευθύνη στον άλλο. Κάποτε βέβαια ήταν ο γυμναστής του Δώνη, τώρα ίσως (θα λένε) να είναι ο γυμναστής του Κετσπάγια. Η διοίκηση παρακολουθεί και αδυνατεί να βρει λύση... και κανείς τελικά δεν χρεώνεται την ευθύνη.
Σε όλα αυτά είναι φέτος και το κεφάλαιο διαιτησία που μέσα από τα συνολικά σφυρίγματα σαφώς και φαίνεται να υπάρχει πρόβλημα που αγγίζει τους γαλαζοκίτρινους με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.
Προφανώς όλα αυτά όπως περιληπτικά τα περιγράφουμε προκάλεσαν την αγανάκτηση του κόσμου με αποτέλεσμα μετά το ψεσινό ματς να διαμαρτυρηθεί έντονα. Οι αντιδράσεις ήταν κόσμιες έστω και αν μερικά συνθήματα ήταν υβριστικού περιεχόμενου. Ήταν μία ας πούμε ειρηνική εκδήλωση αγανάκτησης...
Η διοίκηση της εταιρείας έχει το λόγο για να διορθώσει μία σειρά από παραλείψεις και λάθη. Ο Τιμούρ Κετσπάγια και οι παίκτες έχουν το δικό τους μερίδιο ευθύνης. Τα κρούσματα απειθαρχίας ξέφυγαν περισσότερο από κάθε άλλη φορά. Αν είναι απαραίτητο οι διορθωτικές κινήσεις να τους αγγίξει τότε και αυτό πρέπει να γίνει. Η επόμενη μέρα στο ΑΠΟΕΛ έχει πραγματικά μεγάλο ενδιαφέρον. Δεν είναι απλά μία κακή παρένθεση που κλείνει εύκολα. Σίγουρα η σημερινή κατάσταση δεν βελτιώνεται με 3-4 μεταγραφές. Η ασθένεια είναι σοβαρή και μόνο με τομές και εις βάθος θεραπεία θα αποδώσει. Αν γίνουν όλα αυτά τότε ακόμη και αυτή η χρονιά που φαίνεται χαμένη μπορεί στο τέλος να στεφθεί με επιτυχία όπως άλλωστε έγινε τα δύο τελευταία χρόνια.
Σίγουρο είναι πως το σημερινό ΑΠΟΕΛ δεν είναι... ΑΠΟΕΛ!
