Μεγάλη συνέντευξη όπου μίλησε για όλους και για όλα είχε παραχωρήσει προ διμήνου στο συνάδελφο Δημήτρη Κριτή και στο contra.gr ο Eιδικός Αθλητίατρος Δρ. Νικόλαος Τζουρούδης, που ανακοινώθηκε από το ΑΠΟΕΛ.
Δείτε αποσπάσματα όσα είπε στο contra.gr:
"Η αθλητιατρική είναι μια ξεχωριστή ειδικότητα, που διαχειρίζεται συγκεκριμένες καταστάσεις και απαιτεί συγκεκριμένες γνώσεις. Μια ειδικότητα που δεν υπάρχει στην Ελλάδα, αν και έγιναν προσπάθειες στο παρελθόν να δημιουργηθεί το σχετικό τμήμα. Πιστεύω ότι πολιτικά παιχνίδια δεν το επέτρεψαν. Αυτή τη στιγμή, οι μεγαλύτεροι ευρωπαϊκοί σύλλογοι έχουν ως επικεφαλής της ιατρικής ομάδας αθλητίατρο, γιατί είναι ο επιστήμονας που παρακολουθεί διεξοδικά την καθημερινότητα του συλλόγου και έχει ως αντικείμενο τη διατήρηση της υγείας σε συνδυασμό με τη φυσική κατάσταση του αθλητή και τη βελτίωση των φυσικών παραμέτρων που συμβάλλουν στις επιδόσεις του.
Για παράδειγμα στην Αγγλία (Γουέστ Χαμ) ήμουν υπεύθυνος της ιατρικής ομάδας και είχα μαζί μου 11 συνεργάτες. Καθημερινά υπήρχε μία διάσκεψη στη διάρκεια της οποίας ορίζονταν οι κατευθύνσεις πάνω στις οποίες θα βάδιζε ο καθένας ξεχωριστά, για να έχουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα. Το αποτέλεσμα αυτής της κουβέντας παραδιδόταν ως report στην προπονητική ομάδα ώστε να υπάρχει πλήρης γνώση, συνεννόηση και συντονισμός. Αντιλαμβάνεστε λοιπόν ότι ο επικεφαλής της ομάδας έχει κι έναν συντονιστικό ρόλο, που επίσης απαιτεί ειδικές γνώσεις και εμπειρία".
- Άρα λοιπόν, μιλάμε για έξτρα βοήθεια και όχι παρέμβαση στο έργο του προπονητή, δηλαδή να του ζητηθεί διαφορετική μεταχείριση ενός ποδοσφαιριστή, επειδή παράλληλα τρέχει ένα έξτρα πρόγραμμα...
"Ποδοσφαιριστής με συγκεκριμένα προβλήματα έχει (και πρέπει να έχει) ούτως ή άλλως διαφορετική διαχείριση στο κομμάτι της προπόνησης. Να σας δώσω ένα παράδειγμα. Ο Ρομπέρτο Μπάτζιο έδωσε πριν από περίπου ένα μήνα μία συνέντευξη σε ιταλική εφημερίδα, όπου έλεγε τι... τραβούσε όταν ήταν ποδοσφαιριστής. Κι επειδή είχα την τύχη να συνεργαστώ μαζί του στην Μπρέσια, μπορώ να το επιβεβαιώσω.
Όταν έχεις έναν ποδοσφαιριστή όπως ο Ρομπέρτο Μπάτζιο, πρέπει να πάρεις ό,τι καλύτερο μπορείς από το τεράστιο αυτό ταλέντο, αλλά με τη διαχείριση που θα σου επιτρέψει να το πάρεις, με τη μεγαλύτερη δυνατή ασφάλεια. Μιλάμε τώρα για ειδικές καταστάσεις, όχι όταν ήταν δεκαοκτώ χρονών. Ο Μπάτζιο μετά τα παιχνίδια είχε δύο μέρες ανάπαυσης, Δευτέρα και Τρίτη. Την Τετάρτη είχε ειδική προπόνηση μαζί μου, Πέμπτη, Παρασκευή και Σάββατο ήταν στο πρόγραμμα της ομάδας και Κυριακή έπαιζε. Και ποτέ κανείς συμπαίκτης του δεν διαμαρτυρήθηκε ψιθυριστά ή φωναχτά, γιατί ήξεραν ότι την Κυριακή θα ήταν αυτός που θα τους βοηθούσε να κερδίσουν ένα παιχνίδι.
Όταν ήρθε ο Πίρλο στην ομάδα μας, το 1999-2000 δανεικός από την Ίντερ, που έπαιζε στην ίδια θέση, το πρόβλημα ήταν ότι έπρεπε να βρεθεί μία θέση και γι αυτόν. Και ο τότε προπονητής ο Ματσόνε τον έβαλε στη θέση που αγωνίζεται μέχρι σήμερα και διακρίνεται, αυτή του αμυντικού χαφ. Γιατί; Γιατί δεν διανοήθηκε να μην διατηρήσει τον Μπάτζιο στη θέση του. Υπάρχει στο διαδίκτυο, αναζητήστε το, ένα καταπληκτικό γκολ που έχουν πετύχει οι δυο τους κόντρα στη Γιουβέντους. Ήταν ένας αγώνας κυπέλλου αν θυμάμαι καλά, ο Πίρλο παίρνει τη μπάλα λίγο έξω από τη μεγάλη μας περιοχή και μετά από πέντε-έξι βήματα βγάζει μία από τις γνωστές βαθιές μπαλιές του για τον Ρομπέρτο. Εκείνος κοιτάζει μια φορά τη μπάλα, μια φορά τον Φαν ντε Σααρ, με το κοντρόλ τον ξεπερνά και σημειώνει ένα γκολ που για μένα αποτελεί ανθολογία του ποδοσφαίρου. Και μιλάμε για τον εύθραυστο Μπάτζιο, για τον οποίο υπήρχαν δεκάδες ενστάσεις ως προς τη δυνατότητά του να προσφέρει σε υψηλό επίπεδο από ένα σημείο και μετά".
"Ο ποδοσφαιριστής δεν είναι ρομπότ. Δεν είναι "σε πληρώνω, θα το κάνεις". Πρέπει να του βγαίνει, να το κάνει. Πρέπει να τον κάνεις, να του βγαίνει να το κάνει. Έρχεται από την άλλη άκρη του κόσμου και θα πρέπει η ομάδα να τον κάνει να νιώσει και πάλι ασφάλεια στον νέο τόπο και να επανέλθει το συντομότερο η κανονικότητα στην καθημερινότητά του. Με το σχολείο των παιδιών του, την ιατρική φροντίδα, τα πάντα. ΚΙ όταν τα νιώσει όλα αυτά θα στα ξεπληρώσε"ι.
- Καλά αυτό το "ιατρικά έτοιμος" είναι ένα πολύ λεπτό ζήτημα. Τι σημαίνει ιατρικά ΟΚ; Τι σημαίνει σε μία ομάδα που έχει αθλητίατρο και τι σημαίνει σε μία ομάδα όπως είναι σχεδόν το σύνολο των ελληνικών, που ο γιατρός δεν κάνει αποκατάσταση απόδοσης, αλλά παραδίδει τον ποδοσφαιριστή στον γυμναστή και θα πρέπει εκείνος να μεριμνήσει για τα υπόλοιπα; Αν δηλαδή ο γιατρός, ο φυσιοθεραπευτής παραδώσει τον παίκτη στον γυμναστή κι εκείνος πλακώσει από τις πρώτες ημέρες γυμναστήριο, ταχυδύναμη, εκρηκτικότητα και τον "τεντώσει", σε ενδεχόμενη υποτροπή ποιος φταίει;
"Κοιτάξτε, όταν εγώ λέω "ιατρικά έτοιμος", σημαίνει ότι ο παίκτης κάνει φουλ σπριντ, με αλλαγές κατεύθυνσης σε υψηλές ταχύτητες, κάνει σέντρα και σουτ με μεγάλη ταχύτητα και δύναμη και όλα αυτά τουλάχιστον στο 70% ενός ενενηντάλεπτου. Αυτό που είπες περί κακής επικοινωνίας μεταξύ ιατρικής και προπονητικής ομάδας, είναι θέμα διαλόγου. Επαναλαμβάνω διαλόγου, δηλαδή αμφίδρομης διαδικασίας. Αν είναι προς τη μία μόνο κατεύθυνση, δεν είναι διάλογος, είναι ενημέρωση. Κι αν αρχίσουν τα προβλήματα, πίστεψέ με ότι το τελευταίο που σ' ενδιαφέρει είναι εάν σήμερα το φταίξιμο θα πέσει στην ιατρική ομάδα και αύριο στην προπονητική. Το θέμα είναι ότι ο ποδοσφαιριστής έχασε την εμπιστοσύνη του στους διαχειριστές της ομάδας.
Γι αυτό και είπα στην αρχή για τη στελέχωση της ιατρικής ομάδας. Δεν μπορεί ο πρόεδρος ή ο κάθε παράγοντας να σου υποδείξει τα μέλη της ομάδας σου, για τα οποία θα πάρεις εσύ την ευθύνη. Το καταλαβαίνεις; Από κει και πέρα είναι θέμα του επικεφαλής της ιατρικής ομάδας να ασκεί εξουσία, ώστε να αναλαμβάνει και την ευθύνη. Και στο εσωτερικό της ομάδας, αλλά και στη σχέση της με τα υπόλοιπα τιμ της ομάδας.
Κι αυτό δεν σημαίνει ότι εργαζόμενος στο εξωτερικό θα κουβαλήσεις κατ' ανάγκην ένα ολόκληρο staff μαζί σου. Δες τον Καπέλο. Όταν ανέλαβε την εθνική ομάδα της Αγγλίας, ζήτησε έναν μόνιμο γιατρό και μια ομάδα φυσιοθεραπευτών για την εθνική. Τότε ο Έρικσον είχε φέρει έναν δικό του γιατρό από τη Σουηδία. Ο Καπέλο έκανε μία έρευνα στην αγγλική αγορά και πήγε και πήρε τον καλύτερο, γιατρό της Άρσεναλ τότε, όπως και φυσιοθεραπευτές από τους top του είδους".
- Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που κάνεις όταν πηγαίνεις σε μία ομάδα;
"Να δημιουργήσω πλήρεις φακέλους με το προφίλ του κάθε ποδοσφαιριστή. Από τις προηγούμενες ομάδες του, τους τραυματισμούς που τον έχουν ταλαιπωρήσει και ιδιαίτερες ανάγκες του. Είναι απαραίτητο να γνωρίζεις τις ευπάθειες ενός ποδοσφαιριστή για να μπορέσεις να ράψεις ένα κοστουμάκι στα μέτρα του. Να κατανοήσεις την πηγή του προβλήματος, για να μπορέσεις να δουλέψεις προς την κατεύθυνση πρόληψης. Να ξέρεις και τα αδύνατα σημεία του.
Στο παρελθόν είχα έναν ποδοσφαιριστή, από τα σπάνια ταλέντα. Είχε όμως ένα ελάττωμα, έπινε πολύ. Υπήρχαν φορές που μου τηλεφωνούσε η σύζυγός του, ότι δεν είχε γυρίσει σπίτι. Του τηλεφωνούσα. Πάντα το σήκωνε σε μένα. Μου είχε εμπιστοσύνη και ήξερε ότι ήμουν εκεί για να τον βοηθήσω. Το παλέψαμε και το πολεμήσαμε σε μεγάλο βαθμό. Έναν χρόνο αφού είχα αποχωρήσει από την ομάδα συνελήφθη μεθυσμένος, ευτυχώς χωρίς να προκαλέσει κάποιο ατύχημα. Αλλά του πήραν άδεια οδήγησης και εκτέθηκε δημοσίως. Στεναχωρήθηκα πολύ.
Περνάς πολλές ώρες με τον ποδοσφαιριστή και δένεσαι, θέλοντας και μη. Βλεπόμαστε περισσότερο κι απ' όσο βλέπουμε τις οικογένειές μας. Μετά από χρόνια, ποδοσφαιριστές με τους οποίους συνεργάστηκα, έχουν γίνει πλέον προπονητές και με φωνάζουν να τους βοηθήσω και να συνεργαστούμε. Δεν υπάρχει πιο όμορφο πράγμα από το να εισπράττεις την αναγνώριση".
Ο Αλέφαντος, τα κεφτεδάκια και το πάθος για ποδόσφαιρο
- Να σου πω, αυτά τα έκανε ο Αλέφαντος χρόνια πίσω με τα κεφτεδάκια. Αυτή είναι σχολή προπονητικής. Έχεις κάνει και προπονητής;
"Κατ' αρχάς να σου πω ότι από τα λίγα πράγματα που ξέρω για τον κ. Αλέφαντο, δεν μπορώ να μην θαυμάζω το πάθος του για το ποδόσφαιρο. Το τι σχολιάζει ο καθένας μετά από αυτό είναι υποκειμενικά πράγματα. Αλλά εγώ σέβομαι τους ανθρώπους που παθιάζονται με αυτό που αγαπούν.
Μία φορά τον γνώρισα από κοντά και ήταν πριν πολλά χρόνια στον Ηρακλή, όταν εκείνος ήταν προπονητής κι εγώ αθλητής και κάναμε ενδυνάμωση στο ίδιο γυμναστήριο με την ποδοσφαιρική ομάδα. Αλλά εκτιμώ και θαυμάζω τους ανθρώπους που αγαπούν παθιασμένα το ποδόσφαιρο. Μου το έχει δώσει αυτό ευχή και κατάρα ο Κάρλο Ματσόνε, που ήταν ένας πολύ μεγάλος δάσκαλος για μένα στην Ιταλία.
Τελοσπάντων, λέγαμε για το Κοβερτσιάνο. Το Κοβερτσιάνο είναι κέντρο προπονητικής υπό την αιγίδα της ιταλικής ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας. Εκεί ήμουν καθηγητής, στο αντικείμενό μου φυσικά, όχι στην αγωνιστική προπονητική, στα UEFA B', UEFA Pro και των γυμναστών ποδοσφαίρου που μετά τα ΤΕΦΑΑ έρχονταν εκεί για 6 εβδομάδες για να πάρουν ειδικότητα γυμναστή ποδοσφαίρου".
"Ο αθλητής είναι μία συνεχής φθορά. Όπως ένα αγωνιστικό αυτοκίνητο. Μετά από πολλούς αγώνες το πετάς. Όσο σκληρό κι αν ακούγεται, αυτό είναι ο αθλητής: μία συνεχής φθορά. Φθορά στις αρθρώσεις, φθορά στους χόνδρους, φθορά στους τένοντες. Σε άλλους λιγότερο, σε άλλους περισσότερο. Μετά είναι και οι τραυματισμοί. Οι τραυματισμοί αφήνουν κουσούρια, μην νομίζεις. Και υπάρχουν και ακραίες καταστάσεις, που μετά από τόσα χρόνια και συσσωρευμένα προβλήματα, ενδεχομένως και αστοχίες, συνιστούν απειλή για τη σωματική υγεία. Παράδειγμα ο Μπατιστούτα. Θυμάμαι τα τελευταία δυο χρόνια που είχε πάει στο Κατάρ, είχε μαζί του ειδικό συνεργάτη που δούλευε μαζί του, Αλμπέρτο Αντορλίνι, για να μπορέσει να κάνει κάποια παιχνίδια. Μετά από ενάμιση χρόνο τα παράτησε και έφυγε. Σταμάτησε. Ήταν πλέον αδύνατον να γίνει ο,τιδήποτε".
