Χώρισαν, λοιπόν, οι δρόμοι του Τόμας Κρίστιανσεν με το ΑΠΟΕΛ.Φεύγει ως πετυχημένος αλλά επειδή στο ποδόσφαιρο - και στην ζωή - δεν υπάρχει κανείς τέλειος, επιχειρούμε πιο κάτω μια ανάλυση για τα καλά και τα άσχημα του Δανού...
Αρχίζουμε κάπως διαφορετικά, από το εξωαγωνιστικό. Κανένας δεν μπορεί να πει το παραμικρό για την εργατικότητα του Κρίστιανσεν και την αφοσίωσή του να πετύχει τους στόχους. Είναι δουλευταράς και το απέδειξε και στο ΑΠΟΕΛ. Θα έπρεπε να ήταν αυτονόητο αυτό βέβαια για έναν προπονητή - ειδικά σε μεγάλες ομάδες - όμως στην Κύπρο είμαστε, βλέπουμε... διάφορα κατά καιρούς και το σημειώνουμε γιατί έχει την σημασία του.
Περνώντας στο αγωνιστικό πρέπει να σημειώσουμε πως φέτος το ΑΠΟΕΛ είχε τραυματισμούς σε πολύ φυσιολογικά επίπεδα. Δεν είναι ακριβώς δουλειά του Κρίστιανσεν αλλά όλου του τεχνικού τιμ όμως είναι σημαντικό. Τα προηγούμενα χρόνια οι γαλαζοκίτρινοι είχαν πολλά θέματα με μυϊκούς τραυματισμούς κάτι που φέτος περιορίστηκε παρά τους συνεχόμενους αγώνες.
Καθαρά σε θέματα τακτικής και απόδοσης, τώρα, οι απόψεις πάντα είναι αρκετές. Υπάρχει το αδιαμφισβήτητο αρνητικό πως το ΑΠΟΕΛ τα πήγε άσχημα (από άποψη αποτελεσμάτων) απέναντι στις δυο ομάδες που ήταν κοντά του (Απόλλωνα, ΑΕΚ). Αντίθετα τα πήγε περίφημα απέναντι στους μικρομεσαίους όπου οι άλλοι έχασαν πολλούς βαθμούς και ουσιαστικά εκεί κρίθηκε και ο τίτλος.
Προφανώς δεν τίθεται θέμα ικανότητας αφού αν υπήρχε τέτοιο ζήτημα, το ΑΠΟΕΛ δεν θα τερμάτιζε πρώτο στον όμιλο του Europa και δεν θα κόντραρε καν την Αθλέτικ, πόσο μάλλον να την αποκλείσει. Υπήρχε, όμως, ξεκάθαρα θέμα προσέγγισης κάποιων αγώνων. Ο Δανός "φοβήθηκε" κάποια παιχνίδια και το ΑΠΟΕΛ δεν μπορούσε να ελέγξει τον ρυθμό εκεί που "έπρεπε". Έπαιρνε ελάχιστα ρίσκα και ακόμα και μέσα στο ΓΣΠ, πολλές φορές αδυνατούσε να παίξει επιθετικό ποδόσφαιρο.
Γράφουμε για "επιθετικό ποδόσφαιρο" γιατί σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε να γράψουμε για "ελκυστικό ποδόσφαιρο". Το ΑΠΟΕΛ του Κρίστιανσεν ήταν μια μηχανή που ήξερε να παίρνει το αποτέλεσμα αλλά ούτε λόγος για ωραία μπάλα. Σε ελάχιστα παιχνίδια η απόδοση ήταν ελκυστική και αυτό του χρεώνεται στα αρνητικά.
Συνεχίζοντας στα αρνητικά, καταγράφεται σε αυτά και ο μεταγραφικός σχεδιασμός. Τα λάθη που έγιναν ήταν αρκετά και δεν χρειάζεται να πάμε πολύ πίσω. Τα παραδείγματα Ιανουαρίου μιλάνε από μόνα τους αφού Εμπεσίλιο, Γιαμπερέ, Μπαράλ βοήθησαν ελάχιστα. Αντίθετα, ο Κάνιας είχε μια πολύ θετική παρουσία. Βέβαια οι μεταγραφές δεν είναι δουλειά μόνο του Κρίστιανσεν όμως προφανώς και έχει μεγάλο μερίδιο ευθύνης.
Τέλος, στα θετικά πρέπει να καταγράψουμε την αξιοποίηση σχεδόν όλου του ρόστερ. Σίγουρα υπάρχουν παίκτες που θα νιώθουν - και ως ένα βαθμό είναι - αδικημένοι με τις ευκαιρίες που πήραν ή δεν πήραν όμως ο Κρίστιανσεν πραγματικά προσπάθησε να εκμεταλλευτεί όλους τους παίκτες που είχε στην διάθεσή του και το έκανε σε μεγάλο βαθμό.
Συμπερασματικά, ο Κρίστιανσεν με τα αρνητικά και τα θετικά του, φεύγει ως πετυχημένος. Το ΑΠΟΕΛ κέρδισε από εκείνον, εκείνος κέρδισε από το ΑΠΟΕΛ και το διαζύγιο είναι φιλικό και "αναίμακτο"...
