Αρκετά είναι αυτά που καταλογίζονται στον Μάριο Μπέιν και είναι σχεδόν όλα σωστά. Το σοβαρότερο όλων, είναι η αλλαγή… ταυτότητας που επιχείρησε να κάνει στο ΑΠΟΕΛ. Μιας επιτυχημένης ταυτότητας…
Αυτό που… κατάφερε ο Ολλανδός τεχνικός, είναι αλλάξει τελείως το αγωνιστικό προφίλ της ομάδας. Μιας ομάδας που τα τελευταία χρόνια ξεχειλίζει από ποιότητα στα άκρα της μεσοεπιθετικής γραμμής, σε τρία επίσημα παιχνίδια δεν μπόρεσε να ολοκληρώσει καμία επιθετική προσπάθεια βασιζόμενη στο ένας με έναν από τους ακραίους της.
Στο φετινό ρόστερ συνεχίζουν από πέρσι οι κλασικοί και ποιοτικοί ακραίοι Εφραίμ, Αλωνεύτης και Βάντερ με τους δύο τελευταίους που ήταν διαθέσιμοι, να παρακολουθούν σαν… κομπάρσοι. Κακές εμφανίσεις υπήρχαν και πέρσι αλλά και τα προηγούμενα χρόνια, ωστόσο μια ατομική προσπάθεια από τους εξτρέμ, θα έφερνε είτε γκολ, είτε ασίστ, είτε κερδισμένο φάουλ – πέναλτι – κόρνερ. Οάρ και Εμπεσίλιο ήταν οι βασικές επιλογές και στα τρία επίσημα παιχνίδια, με τον πρώτο να δείχνει λίγα πράγματα στα δύο πρώτα και τον δεύτερο ξεκάθαρα να μην μπορεί να ανταποκριθεί στην θέση του ακραίου μεσοεπιθετικού.
Η προσπάθεια να… μπει περισσότερο στο παιχνίδι ο Μπερτόλιο είναι κάτι που πιστώνεται ο Μπέιν, ωστόσο όταν γίνεται με αντίτιμο την εξαφάνιση των άκρων, η ομάδα καταλήγει μονοδιάστατη και προβλέψιμη στην ανάπτυξη της. Τότε υπάρχει σοβαρό πρόβλημα και αυτό το πρόβλημα πλήρωσε ο Ολλανδός τεχνικός.
Η άφιξη του Γιώργου Δώνη, ενός προπονητή δοκιμασμένου που αρέσκεται στο παιχνίδι από τα άκρα (όλες οι ομάδες του ήταν ομάδες με καλούς ακραίους στο 4-3-3) και την αξιοποίηση της δεδομένης ποιότητας που υπάρχει, είναι το πρώτο βήμα για την διόρθωση της… ανορθογραφίας.
Κάτι που αναμένεται να δούμε και στην πράξη, το βράδυ της Τετάρτης στο «ΓΣΠ» στο παιχνίδι με την Βιτορούλ όπου οι «γαλαζοκίτρινοι» θα επιχειρήσουν την ανατροπή.
