ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ στην ιστοσελίδα a-sports.gr... Απόψεις/ατάκες που εξυμνούν τον Γιώργο Δώνη και τα παιδιά του Χρίστο και Τάσο από τον ΣΤΡΑΤΗΓΟ Μίμη Δομάζο.
ΑΡΧΙΣΤΡΑΤΗΓΟΥ, Μίμη Δομάζου, παρόντος όλοι οι άλλοι ακούμε, σημειώνουμε και τα λοιπά-και τα λοιπά!
-Ώστε αναγνωρίζεις κι εσύ, πως ο γιός του Γιώργου Δώνη ξεχώρισε στο παιχνίδι, που η Εθνική έχασε για πρώτη φορά, στην προκριματική φάση για το Μουντιάλ της Ρωσίας;
*** «Μα, ήταν κάτι το ολοφάνερο. Ο Δώνης και ο Ζέκα ήταν οι καλύτεροι παίκτες. Για τον Κάρλο η θέση μου είναι ξεκάθαρη, ότι δεν έπρεπε να πουληθεί. Γιατί αντίθετα από το Μπεργκ - ψυχρός όπως όλοι οι Σουηδοί- μέσα στον αυθεντικό Μεσογειακό τύπο, τον Ζέκα, ‘‘έχει φυτρώσει τριφύλλι’’ (!), άλλη μια απόδειξη, πως ξέσπασε σε κλάματα, κατά τον αποχαιρετισμό, προς όλα τα μέλη της ομάδας, στο Κορωπί...».
-Μας θυμίζει αγωνιστικά τον «μαραθωνοδρόμο» Σπύρο Λιβαθηνό…
*** «Πολύ καλός παίκτης. Πολυεργαλείο. Αυτή την φορά αγωνίστηκε και μπροστά, αντίθετα με το ματς της Πέμπτης, όπου είχε καθηλωθεί, κακώς, στα μετόπισθεν. Τον είδες; Και ωραιότατο γκολ με το αριστερό».
- Για τον Δώνη θέλουμε περισσότερα, ειδικά από σένα, γιατί υπάρχουν και πολλά παραδείγματα για το «πόσα και ποια πουλιά, πιάνει στον αέρα η ποδοσφαιρική ματιά σου»!
«Σαν τον πατέρα του»!
ΓΙΑ τον Τάσο Δώνη τώρα το ρεσιτάλ από τον αρχιστράτηγο. Συγκεκριμένα:
*** «Μοιάζει του πατέρα του»!
-Βαριά κουβέντα, η οποία αποκτάει ακόμη περισσότερο ειδικό βάρος, γιατί βγαίνει από το στόμα του ενός κι ανεπανάληπτου, του Δομάζου!
*** «Δεν υπάρχει καλύτερο, για ένα γονέα, από το να εγκωμιάζουν το παιδί του ή τα παιδιά του. Έτσι γυρίζουμε την κουβέντα στον Γιώργο Δώνη, που πρέπει να αισθάνεται ένας ευτυχισμένος πατέρας, για την πρόοδο του Χρήστου και του Τάσου, «δύο μήλα, που έπεσαν κάτω από τη μηλιά»!
ΔΟΜΑΖΟΣ για Δώνηδες, είναι πολύ ενδιαφέροντα τα όσα μας περιέγραψε:
*** «Ο Τάσος έχει τα προσόντα του πατέρα του. Είναι πολύ γρήγορος, ξέρει μπάλα και πηγαίνει πάνω στον αντίπαλο, δεν διστάζει για μετωπικές συγκρούσεις- κάτι, που διαφορετικά το λέμε, ότι διαθέτει αγωνιστικό θράσος. Για να χαρακτηρίσω ακόμη πιο εκφραστικά την άποψη μου για το νεαρό διεθνή θα πω το εξής: Σε καμία περίπτωση πρέπει να σκεφτόμαστε, ότι κλήθηκε στην Εθνική γιατί είναι γιός του Γιώργου. Κλήθηκε, γιατί είναι άξιος. Δεν έγινε χάρη στον πατέρα του, από τους συναδέλφους του, ούτε στο ίδιο το παιδί. Ο Τάσος δεν έφτασε στο πιο πάνω ταβάνι, ως διεθνής παίκτης, λόγω βύσματος. Αυτό πρέπει να ξεκαθαριστεί, για να μη γίνονται, αν γίνονται, διάφορα κουτσομπολιά, τα οποία ξεκινάνε συνήθως και κατά το πλείστον από την ζήλεια. Από αυτό το άσχημο συναίσθημα, που το υφίσταμαι κι εγώ, φυσικά για διαφορετικούς λόγους, όπως σου ανέφερα και στην αρχή της κουβέντας μας».
«Έκλεισα το μάτι» για το «οκέι»!
«ΕΙΝΑΙ η ευκαιρία να γίνει ευρύτερα γνωστό, ότι ο Γιώργος Δώνης ήλθε στον Παναθηναϊκό, αφού εγώ «άναψα το πράσινο φώς». Για την ακρίβεια του γεγονότος, όταν εγώ… έκλεισα το μάτι, για το «οκέι», προς τον Γιώργο Βαρδινογιάννη! Ο τότε ηγέτης του Παναθηναϊκού, επειδή είχε απόλυτη εμπιστοσύνη στην ποδοσφαιρική κρίση μου και ιδιαίτερα για τον εντοπισμό του ταλέντου ενός παίκτη, μου ζήτησε να ανέβω στην Παιανία, να δω «τον μικρό» (επρόκειτο για τον Γιώργο Δώνη) και να του πω την γνώμη μου. Λίγα, μόλις, λεπτά, αφότου παρακολούθησα το νεαρό, στράφηκα προς τον «καπετάνιο» κι «έκλεισα το μάτι μου», εννοώντας «ναι, μας κάνει». Κι έτσι αποκτήθηκε, στην ίδια σεζόν, που είχα επηρεάσει την απόφαση για τον ερχομό των Καραβίδα και Κάβουρα, ενώ λήφθηκε άμεσα υπόψη και ο ενθουσιασμός μου, για τον καταξιωμένο, Βέλιμιρ Ζάετς»
-Κάτι ιδιαίτερο για τον Γιώργο Δώνη;
*** «Τα τεράστια πόδια του. Φορούσε 45άρι νούμερο παπουτσιού… Πρέπει να εκμεταλλευτώ κι άλλο την ευκαιρία, την οποία μου δίνεις, για να μιλήσω λίγο ακόμη για τον Γιώργο. Το παρατσούκλι του, όσο έπαιζε μπάλα, ήταν το «τρένο». Σ αυτό θα στηριχτώ, για να υποστηρίξω αυτό, που πιστεύω Ότι ο Γιώργος είναι άξιος συγχαρητηρίων και για τα όσα πέτυχε ο ίδιος, επειδή προσπάθησε πάρα πολύ για να φτιάξει την καριέρα του πρώτα ως παίκτης μετά ως προπονητής. Διάνυσε πολλούς σταθμούς! Προσπάθησε και για τους δύο γιούς του, με γνωστά τα τωρινά, τα θαυμάσια, αποτελέσματα και για τους τρεις»!
Δεν μας έκλεισε το τηλέφωνο…
-ΖΗΛΕΥΕΙΣ τον Γιώργο Δώνη, για την προπονητική καριέρα του; ρωτήσαμε τον Μίμη Δομάζο, κατά τον επίλογο της συζήτησης μας. Ηθελημένα χρησιμοποιήσαμε το «ζηλεύεις», επειδή ξέρουμε το πόσο τον ενοχλεί αυτό το ρήμα, άλλωστε ο ίδιος μας το ανέφερε στην αρχή της επικοινωνίας μας. Τον… «προκαλέσαμε» (…με εμπιστοσύνη, ότι σε μας δεν θα έκλεινε το τηλέφωνο), για να εξασφαλίζαμε όσο πιο εκφραστικό, «Μιμη-Δομαζικό» επίλογο. Και να το αποτέλεσμα:
*** «Στο λεξιλόγιο μου είναι σβησμένο αυτό το ρήμα. Ας μου προσάψεις πολλά και διάφορα, αν το κρίνεις σωστό, αλλά το «ζηλεύω» άστο, μη μπεις άδικα κι άστοχα σε τέτοιο κόπο. Ο Μίμης Δομάζος όχι μόνο δεν ζηλεύει, αλλά πάντοτε τις καλύτερες ευχές τις έχει ακόμη και για εκείνους, που θέλουν να βρίσκονται στο απέναντι, από μένα, πεζοδρόμιο ή να οδηγούν στο αντίθετο ρεύμα. Ο Γιώργος Δώνης δεν ανήκει στους ‘‘αντί’’. Υπάρχει αλληλοσεβασμός και αλληλοεκτίμηση. Και μακάρι να ήταν στο χέρι μου, μακάρι να εισακουγόταν μια ευχή, για να τον δω μια ημέρα στον πάγκο της Εθνικής και στην αρχική ενδεκάδα να έχει -γιατί θα το αξίζουν- και τους δύο γιούς του»!
