Τα πράγματα είναι πολύ απλά... Περισσότερο απλά δεν θα μπορούσαν να ήταν σχετικά με τον Ποτέ. Τον γνωρίσαμε όταν ήρθε στην Ομόνοια, τον παρακολουθούσαμε όταν συνέχισε στην τουρκία. Όταν παίζει... το γκολ σπάνια λείπει από τον Αφρικανό.
Τα πετυχαίνει σχεδόν όλα με τον ίδιο τρόπο. Με το κεφάλι, όπως στη φάση που έχασε στις αρχές του δευτέρου ημιχρόνου, και όταν φεύγει στις μπροστινές μπαλιές με ταχύτητα προλαβαίνοντας τους αμυντικούς... όπως σκόραρε ψες.
Όταν γίνεται η μπαλιά στον κενό χώρο, ακριβώς όπως τον σέρβιρε ο Ζαχίντ, τότε μιλάμε για το... σπεσιαλιτέ πιάτο του Μίκαελ. Ψωμοτύρι για τον Αφρικανό αυτές οι φάσεις. Τρέχει, ξεπερνά τους φρουρούς του και πλέον απομένει να είναι εύστοχος για να κάνει το γκολ. Ο Ποτέ έχει το γκολ, φτάνει να τροφοδοτηθεί κατάλληλα. Αν γίνει αυτό τότε το... έργο θα επαναληφθεί.
Θετική πάντως η εξέλιξη για την τεχνική ηγεσία στο ΑΠΟΕΛ η ψεσινή καλή παρουσία του Ποτέ ο οποίος σίγουρα θα είναι πολύ καλύτερα τώρα και από ψυχολογικής άποψης έχοντας βρει δίκτυα.
