Πέρασε σε δεύτερη μοίρα η εμφάνιση του ΑΠΟΕΛ απέναντι στην ΑΕΛ και είναι λογικό αφού εδώ που φτάσαμε μετρά μόνο το αποτέλεσμα.
Η πραγματικότητα, όμως, είναι πως οι γαλαζοκίτρινοι σε ένα παιχνίδι που έβαλαν τρία γκολ, δεν άρεσαν μεσοεπιθετικά. Τα τελευταία 15 λεπτά που έφεραν τα τρία τέρματα, δεν είχαν καμία σχέση με την εμφάνιση στο υπόλοιπο παιχνίδι.
Το ΑΠΟΕΛ είχε την κατοχή αλλά δυσκολεύτηκε πολύ απέναντι στην μεσοαμυντικά οργανωμένη ΑΕΛ. Δεν είχε φαντασία, αρκετοί παίκτες έδειχναν κουρασμένοι στο δεύτερο ημίχρονο και ήταν βραχυκυκλωμένοι στο μεγαλύτερο διάστημα.
Θα ήταν, βέβαια, αστείο να γίνει κριτική στον Μπρούνο Μπαλταζάρ. Με μια βδομάδα προπονήσεις - και μάλιστα Μάρτη μήνα με την συσσωρευμένη κούραση όλης της σεζόν - ελάχιστα μπορούσε να κάνει.
Μεσοαμυντικά πάντως το ΑΠΟΕΛ τα πήγε καλύτερα από τα πρόσφατα παιχνίδια και οι περισσότερες φάσεις της ΑΕΛ προήλθαν από ατομικά λάθη και όχι από ομαδικές αδυναμίες.
Το μόνο σίγουρο είναι πως ο Πορτογάλος κόουτς έχει μπόλικη δουλειά να κάνει. Είναι αδύνατο να αλλάξει πολλά πράγματα αλλά δεν χρειάζεται κιόλας να το κάνει. Το ΑΠΟΕΛ είναι μια πολύ καλή ομάδα που απλώς δεν έπαιζε ως τέτοια το τελευταίο διάστημα. Αν ο Μπαλταζάρ βρει τον τρόπο να βελτιώσει λίγο την εικόνα, ο δρόμος για το πρωτάθλημα είναι ορθάνοικτος.
