Δεν ξεχνά τους τρεις απαγχονισθέντες Στέλιο Μαυρομμάτη, Αντρέα Παναγίδη και Μιχαήλ Κουτσόφτα ο Παν.Συ.Φι. ΑΠΟΕΛ.
Η τοποθέτηση των οργανωμένων...
"Εκείνο τον τελευταίο ασπασμό,
τον ένιωσαν τα παιδιά,
Ποιος τους τον έδινε,
πώς τους τον έδιναν;
Μας αντιπροσώπευε άραγε ο τελευταίος τους ασπασμός;"
Σαν σήμερα,21 Σεπτεμβρίου 1956,οι τρεις λεβεντονιοί Στέλιος Μαυρομμάτης, Αντρέας Παναγίδης και Μιχαήλ Κουτσόφτας κίνησαν για ν'ανταμώσουν την αθανασία. Ένα φως τους παρέσυρε τόσο γλυκά, με μιαν ακατάβλητη έλξη σ'αυτό το ταξίδι που γυρισμό δεν έχει. Μπροστά τους μόνο η αγχόνη,η αγχόνη που έστηνε άνανδρα ο Βρετανός δυνάστης νομίζοντας πως μπορεί να αλυσοδέσει τον ήλιο, τον ήλιο της Ελλάδας που φώτιζε τις καρδιές των αγωνιστών της ΕΟΚΑ.
Η αγχόνη μπορεί να έπνιξε το χαμόγελο των παληκαριών ,όμως η θυσία τους μας δείχνει τον τρόπο με τον οποίο οι Έλληνες κατανικούν τον πειρασμό της ζωής και το έμφυτο δέος του θανάτου όταν πρόκειται για την Ελλάδα.
Όλα για την Ελλάδα λοιπόν.
Κι αν μας ρωτήσουν γιατί επιμένουμε ακόμα σε αυτό το όνειρο,θα τους απαντήσουμε με περηφάνια και συγκίνηση:
-"Γιατί είναι η προσταγή μιας Ιστορίας τριών χιλιάδων χρόνων...".
