Μπορεί κανείς περιγράφοντας την σημερινή κατάσταση και πως αυτή έφθασε ως εδώ να χρειαστεί να γράφει 2-3 ώρες. Στο ΑΠΟΕΛ όπως και πρόσφατα είχαμε επισημάνει η ώρα είναι μία... ανάσα πριν την δωδεκάτη.
Ας αποφύγουμε λοιπόν τις λεπτομέρειες και ας μπούμε στη ουσία.
Ο Πρόδρομος Πετρίδης και οι συνεργάτες του έφεραν πολλές επιτυχίες με την παρουσία τους. Πέντε συνεχόμενα πρωταθλήματα, δύο κύπελλα και προκρίσεις σε Ομίλους του Champions και του Europa League. Αυτά τα επιτεύγματα έχουν πιστωθεί πολλάκις στη διοίκηση.
Αυτά όμως ανήκουν στο ένδοξο παρελθόν.
Το παρών είναι άλλο και ιδιαίτερα ανησυχητικό. Το σημερινό ΑΠΟΕΛ πάσχει. Πάσχει αγωνιστικά αλλά και σε άλλους τομείς. Αν και η αναφορά στα social media πολλές φορές είναι λανθασμένη αυτή τη φορά καταγράφει την αλήθεια. Η κατάσταση μοιάζει με ηφαίστειο που είναι έτοιμο να εκραγεί. Οι φετινές αποφάσεις, ο προγραμματισμός και διάφορα άλλα απέτυχαν. Είναι πολύ απλό το ζήτημα και δεν αποτελεί συμπέρασμα που εξάγεται με οριακές διαφορές.
Πως λοιπόν τώρα στο ΑΠΟΕΛ θα μπορέσουν να αλλάξουν την κατάσταση; Κατά την γνώμη μου μόνο αν κοιτάξουν το μέλλον. Τι απαιτείται να γίνει; Μέρος της επικεφαλίδας είναι ξεκάθαρο... ΠΕΤΥΧΑΝ πολλά, φέτος απέτυχαν/Αναγκαιότητα για Έκτακτη Γενική Συνέλευση...
Πρέπει λοιπόν οι επόμενες κινήσεις να παρθούν από κοινού, είτε με Έκτακτη Συνέλευση είτε με συνάντηση μεγαλομετόχων, με στόχο την ανασύνταξη όχι για να σωθεί η χρονιά αλλά το μέλλον του συλλόγου. Η πρόσληψη ενός νέου προπονητή από μόνη της δεν θα δώσει λύσεις με τις παρούσες συνθήκες. Χρειάζεται αλλαγή το μοντέλο που σχετίζεται με την ποδοσφαιρική ομάδα.
Οι από κοινού αποφάσεις των μετόχων της Εταιρείας πρέπει να αποσκοπούν στην πρόσληψη ενός ικανότατου Τεχνικού Διευθυντή ο οποίος να αναλάβει να στήσει σε υγιή βάση την ποδοσφαιρική ομάδα. Να επιλέξει τον προπονητή και μαζί να φτιάξουν την ομάδα για το μέλλον. Με απλές διορθωτικές κινήσεις το σημερινό ΑΠΟΕΛ δεν θα ορθοποδήσει.
