Ο Πάολο Τραμεντζάνι κοούτσαρε για πρώτη φορά το ΑΠΟΕΛ στο ματς με την ΑΕΛ, στις 23 Οκτωβρίου...
Τότε είχε χρησιμοποιήσει τον Ρέζα ως βασικό (αγωνίστηκε 83 λεπτά, 0-0 το αποτέλεσμα). Ο Ιταλός έδωσε στον Ιρανό ακόμη μερικά ματς στη συνέχεια για να φθάσουμε στις 24/11 όταν, παρόλο ότι ήταν εκτός ο Μούσα Τάμαρι, τον χρησιμοποίησε ως αλλαγή για 13 λεπτά στο ντέρμπι με την ΑΕΚ (ήττα 1-0).
Από τότε ο 31χρονος επιθετικός μονιμοποιήθηκε στον πάγκο. Ούτε καν στον αγώνα κυπέλλου με την Αγία Νάπα μέσα στο ΓΣΠ δεν χρησιμοποιήθηκε. Στις 2/1/19, 40 μέρες μετά την τελευταία του συμμετοχή, ο Ρέζα ήταν βασικός στον αγώνα κυπέλλου με την Δόξα. Άσχημη όλη η ομάδα στο πρώτο 45λεπτο, μέτριος και ο Ιρανός γίνεται αλλαγή στο 53΄, ενώ στο τελευταίο ματς ξανά με την Δόξα το περασμένο Σάββατο στο Μακάρειο μένει εκτός 20άδας.
Μπορεί ο Ρέζα να είναι ένας ακριβοπληρωμένος ποδοσφαιριστής, μπορεί να έχει συμβόλαιο μέχρι το καλοκαίρι του 2020, όμως εδώ έχουμε κάποια δεδομένα. Η τεχνική ηγεσία δεν τον εμπιστεύεται (αγωνιστικά). Αυτό είναι ολοφάνερο και δεν επιδέχεται αμφισβήτησης, άλλωστε οι συμμετοχές είναι καταγραμμένες.
Πολύ καλός χαρακτήρας ο ποδοσφαιριστής, δεν έχει δημιουργήσει το παραμικρό πρόβλημα, πλούσιο το βιογραφικό του, αλλά για κάποιους λόγους στο ΑΠΟΕΛ δεν μπόρεσε να καθιερωθεί. Ο Τραμεντζάνι δίνει πλέον, όταν μπορεί, φανέλα βασικού στον Μπάλογκ και όχι σε αυτόν. Μπορεί ο Ρέζα να προέρχεται από καλές χρονιές με πολλά γκολ στην Ολλανδία αλλά αυτό δεν έχει πλέον σημασία. Η τεχνική ηγεσία δεν δείχνει πως επενδύει σε αυτόν για να έχει ευκολότερα το γκολ. Αυτό γινόταν μέχρι τα μέσα Νοεμβρίου, από τότε όχι...
Με τα δεδομένα όπως τα καταγράφουμε πιο πάνω, που αυτά είναι, φαντάζει ως πιθανό το σενάριο να αναζητηθεί μια λύση η οποία να βοηθάει και τις δύο πλευρές. Δανεικός κάπου, λύση συνεργασίας... κάτι εν πάσει περιπτώση το οποίο να δίνει ευκαιρία τόσο στον Ρέζα όσο και στο ΑΠΟΕΛ να κερδίσουν κάτι το επόμενο 5μηνο.
