Το είχαμε σημειώσει σε προηγούμενό μας ρεπορτάζ ότι στα Do or Die παιχνίδια το ΑΠΟΕΛ σχεδόν πάντοτε βρίσκει τον τρόπο να κερδίζει και το ίδιο έπραξε και στο σαββατιάτικο ντέρμπι με τον Απόλλωνα.
Όταν και οι δύο ομάδες αγωνίζονταν με έντεκα ποδοσφαιριστές είχε τη μεγαλύτερη ευκαιρία με το δοκάρι του Ντε Βινσέντι, ενώ όταν οι "γαλαζοκίτρινοι" έμειναν με δέκα και αντιστέκονταν στην πίεση του αντιπάλου τους κι εκεί που όλοι περίμεναν πως το ντέρμπι θα τελείωνε ισόπαλο, η έμπνευση του Τζιμπούρ "έπαιξε" μεγάλο ρόλο για να... έρθει το γκολ του Μοράις και συνάμα η νίκη, σ' ένα χρονικό σημείο που οι "κυανόλευκοι" δεν μπορούσαν να αντιδράσουν.
Μέτρησε... όπως θα έλεγε και ο Γιάννης Ιωαννίδης "η καρδιά του πρωταθλητή", με το συγκρότημα του Φινκ να αποδεικνύει ότι για να παραδώσει τα σκήπτρα του θα πρέπει να πέσει μαχόμενο κι έχοντας δώσει όλο του το... είναι.
Άλλωστε, όταν μιλάμε για το ΑΠΟΕΛ, αναφερόμαστε σε μία ομάδα με μέταλλο και μία ομάδα που δεν την... τρομάζουν τα δύσκολα τα τελευταία χρόνια.
Εκεί που συνήθως την "πατάει" είναι τα θεωρητικά εύκολα παιχνίδια, ωστόσο όταν πρέπει να δείξει χαρακτήρα το πράττει και καλύπτει το χαμένο έδαφος, όπως έκανε κι αυτή τη φορά κόντρα στο μεγάλο της αντίπαλο για την κατάκτηση του τίτλου.
