Αν ήταν κάτι που έπρεπε να φτιάξει ο φετινός Απόλλωνας σε σχέση με τον περσινό, αυτό ήταν οι αμυντικές επιδόσεις. Τα 41 γκολ παθητικό σε 32 αγώνες, ήταν πάρα πολλά για ομάδα που ήθελε τον τίτλο. Ήταν ένας από τους λόγους που χάθηκε το περσινό πρωτάθλημα.
Από τα Ευρωπαϊκά παιχνίδια είχε φανεί πως ο Πέδρο Εμάνουελ έδινε ιδιαίτερη έμφαση σε αυτό το κομμάτι. Με μπροστάρη τον Μπρούνο Βάλε, ο Απόλλωνας σε 9 επίσημα παιχνίδια δέχθηκε μόλις 3 γκολ (τα δύο με πέναλτι από την Καμπάλα και 1 στη τελευταία φάση του αγώνα με τον Άρη).
Το ένα γκολ παθητικό σε τρεις αγώνες πρωταθλήματος είναι μια εξαιρετική επίδοση και είναι χαρακτηριστικό πως από το 2000 και μετά, ο Απόλλωνας κατάφερε κάτι ανάλογο μόνο άλλη μια φορά. Το είχε κάνει, συγκεκριμένα, το 2003/04 με Ίλιε Ντουμιτρέσκου στον πάγκο.
Ενδεικτικά αναφέρουμε πως πέρσι στα τρία πρώτα παιχνίδια, η Λεμεσιανή ομάδα είχε 6 γκολ παθητικό, ενώ τρία γκολ είχε δεχθεί στην αντίστοιχη περίοδο, το 2013/14.
Αναμφίβολα, υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης (και) στο μεσοαμυντικό κομμάτι. Και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι Μερκής, Αγγελή και Βασιλείου δεν πήραν χρόνο συμμετοχής. Δεν ξεχνάμε ούτε τον νεαρό Γουίλερ, ο οποίος ταλαιπωρείται τον τελευταίο καιρό από τραυματισμό. Υπάρχουν εξαιρετικές προϋποθέσεις για να αποδειχθεί σε βάθος χρόνου ότι όντως ο φετινός Απόλλωνας δύσκολα δέχεται γκολ.
