Πολλές φορές στο ποδόσφαιρο είδαμε μία ομάδα να κυριαρχεί στον αγωνιστικό χώρο και ξαφνικά κόντρα στη ροή του αγώνα να βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο.
Στο κυριακάτικο ματς στο Τσίρειο, ο Απόλλωνας ήταν πολύ καλός στα πρώτα 30 λεπτά με 8-9 τελικές προσπάθειες και κατοχή μπάλας κοντά στο 70%. Σε τουλάχιστον τρεις περιπτώσεις… φλέρταρε με το 1-0.
Όμως, στη συνέχεια δύο στιγμές αδράνειας στην αμυντική γραμμή… έβαλαν τον Εθνικό μπροστά στο σκορ με 0-2 και άπαντες έμειναν αποσβολωμένοι να κοιτάζουν τον ουρανό.
Μολονότι ο Απόλλωνας βρέθηκε στο καναβάτσο, στο β΄ ημίχρονο μπήκε αποφασισμένος και παθιασμένος για την ολική ανατροπή. Από το 46΄ μέχρι το 65΄ σκόραρε μία φορά με Αγγελή και έχασε 5-6 σπουδαίες ευκαιρίες για το 2-2. Στο διάστημα αυτό, ο Εθνικός είχε μία μεγάλη φάση για το 0-3, αλλά ο Βάλε είπε ΟΧΙ.
Για περίπου ένα 15λεπτο ο φρενήρης ρυθμός κόπασε. Βοήθησε τον αντίπαλο η αλλαγή του Κατσαράβα με τον Γκριγκαλάβα. Ένας επιθετικός βγήκε, ένας αμυντικός μπήκε.
Στο τελευταίο δεκάλεπτο και αφού προηγήθηκαν κάποιες αλλαγές από τον Πέδρο Εμανουέλ, η ομάδα «χτύπησε» ρέστα. Το γκολ όμως δεν ερχόταν. Και εκεί που ετοιμαζόμασταν για τις καθυστερήσεις, κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει αυτό που έγινε. Ο Μπεντόγια στο 90΄ το 2-2 και ο Άλεξ Ντα Σίλβα το 3-2 στην τελευταία φάση του αγώνα.
Η εμφάνιση του Απόλλωνα απέναντι στον Εθνικό ήταν μία καλή επιβεβαίωση για όλους όσους πιστεύουμε ότι τεχνικό τιμ και παίκτες αδίκησαν κατάφορα τον εαυτό τους στις πρώτες αγωνιστικές -με αποτέλεσμα η ομάδα να μείνει πολύ πίσω από την κορυφή.
Είχαν αστείρευτο πάθος οι παίκτες του Απόλλωνα και δεν πτοήθηκαν όταν στράβωσε το πράγμα. Αυτή είναι σωστή αντίδραση.
Αν η ομάδα είχε την ίδια αγωνιστική συμπεριφορά και στα προηγούμενα παιχνίδια, σήμερα ο Απόλλωνας θα μπορούσε να είχε ακόμη 6 βαθμούς.
Ναι, υπάρχουν κάποιες αδυναμίες, αλλά αυτή η ομάδα έχει μεγάλες δυνατότητες.
Ο Πέδρο Εμανουέλ πρέπει να βελτιώσει την κατάσταση στο μεσοαμυντικό κομμάτι και οι παίκτες οφείλουν να βγάζουν πάθος, ενέργεια και πίστη σε όλα τα παιχνίδια.
