Μία ήττα προφανώς και φέρνει απογοήτευση στις τάξεις της οποιασδήποτε ομάδας.
Μία ήττα σε ντέρμπι κορυφής στην έδρα του αντιπάλου, είναι ένα αποτέλεσμα που είναι πιθανό, αφού τα περισσότερα απ’ αυτά τα ντέρμπι είναι «τριπλής παραλλαγής». Αυτό που γεμίζει με απογοήτευση τους φίλους του Απόλλωνα είναι ο τρόπος που ήρθε η ήττα, σε ένα παιχνίδι που όπως εξελίχθηκε, ακόμα και η ισοπαλία θα μπορούσε να τους αφήνει αδικημένους.
Μέχρι το 71’, το παιχνίδι ήταν σε μια ισορροπία και το 0-0 ήταν πιθανό τελικό αποτέλεσμα. Ο Κακά αποβλήθηκε, το ΑΠΟΕΛ έμεινε με δέκα παίκτες και ο Απόλλωνας άρχισε να κυριαρχεί κατά κράτος. Παπουλής και Γκιέ (τρεις φορές) απώλεσαν σπουδαίες ευκαιρίες ενώ βλέποντας ότι η ομάδα του δεν κινδυνεύει, ο Ιοάν Αντόνε έριξε στην μάχη και τον Κολοκούδια… γεμίζοντας την περιοχή του.
Στο 92’ και εκεί που όλα έδειχναν ότι το παιχνίδι θα ολοκληρωνόταν στο μηδέν, το ΑΠΟΕΛ στην πρώτη του φάση με δέκα παίκτες έπιασε στον… ύπνο την άμυνα των «γαλάζιων» και σκόραρε, στην τελευταία φάση του αγώνα. Ένα παιχνίδι που άνετα θα μπορούσε να το κερδίσει ή στην χειρότερη να το κρατήσει στο «Χ», ο Απόλλωνας γνώρισε την ήττα και το +3 που είχε προοπτικές για +6, έφτασε στο μηδέν.
Προφανώς και τίποτα δεν έχει τελειώσει και ο Απόλλωνας εξακολουθεί να είναι ισχυρό φαβορί για την κατάκτηση του πρωταθλήματος. Χάθηκε μία μάχη όμως ο… πόλεμος έχει άλλες έντεκα μάχες.
