Δεν νοείται να ξεκινάς ένα ντέρμπι στην έδρα σου με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και στην συνέχεια να έχεις αυτή την εικόνα. Δεν είναι το θέμα (μόνο) ότι προέκυψε η ήττα αφού είναι και αυτή μέσα στο παιχνίδι. Το θέμα είναι ο τρόπος που αυτή ήρθε...
Ο Απόλλωνας προηγήθηκε με τον Γκιέ, είχε άλλες μια-δυο καλές φάσεις στο πρώτο μέρος αλλά μέχρι εκεί. Έπαιξε αδικαιολόγητα υπερβολικά αμυντικά απέναντι στην Ανόρθωση και αυτό που έβλεπαν όλοι ότι θα συμβεί αλλά ο Αντόνε και οι παίκτες του δεν μπόρεσαν να αποτρέψουν, τελικά έγινε.
Η εικόνα του αγώνα "φώναζε" πως σε κάποια στιγμή η Ανόρθωση θα έφτανε στο γκολ. Βέβαια τα τρία κανένας δεν τα περίμενε, όμως αυτό είναι άλλο. Το θέμα ήταν να υπάρξει αντίδραση εκεί που πίεζε η "Κυρία", ώστε να σπάσει ο ρυθμός. Αντίδραση που δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ.
Ο Αντόνε από τον πάγκο δεν έδωσε βοήθειες, οι παίκτες ήταν αγχωμένοι, δεν είχαν καθαρό μυαλό, ούτε πάθος. Με όλα αυτά η ήττα ήταν απλώς το φυσιολογικό επακόλουθο και εκείνο που πληγώνει περισσότερο είναι πως πρόκειται για το τρίτο-τέταρτο μέτριο ως κακό παιχνίδι της ομάδας το τελευταίο διάστημα...
