Σε σχέση με τις περισσότερες ομάδες που έχουν κοινούς στόχους, η Ένωση έχει ένα πλεονέκτημα και το οποίο στις δύο πρώτες αγωνιστικές δείχνει να εκμεταλλεύεται.
Όταν πέρσι η Ένωση κατακτούσε το πρωτάθλημα στην Β’ κατηγορία και συνάμα την άνοδο στην μεγάλη κατηγορία, θα περίμενε κανείς να γίνει ολικό… λίφτινγκ, με 20 παίκτες να φεύγουν και άλλους τόσους να έρχονται. Έτσι έχουμε συνηθίσει να γίνεται άλλωστε…
Στο Παραλίμνι τα πράγματα όμως είναι διαφορετικά, όχι εξ’ ανάγκης, αλλά λόγω πλάνου. Η περσινή σεζόν ξεκίνησε με την Ένωση να έχει ως στόχο να φτιάξει μια ομάδα που όχι απλά θα ανέβει στην Α’ κατηγορία, αλλά θα… μεταφέρει μαζί της και τον βασικό της κορμό. Κάτι που έγινε σε μεγάλο βαθμό.
Τόσο στην πρεμιέρα με την Αγία Νάπα, όσο και στην 2η αγωνιστική με τον Απόλλωνα, η Ένωση ξεκίνησε το παιχνίδι με εφτά από τους έντεκα παίκτες να είναι στο ρόστερ από την περσινή περίοδο. Αμπάρης, Πάρπας, Βαλλιάνος, Μπάουμαν, Φαν Ράνσμπεκ, Κουμής και Μπούντιμιρ στο πρώτο, οι ίδιοι πρώτοι έξι με τον Μπασόφ αντί του Μπούντιμιρ στο δεύτερο.
Ακόμα και στον πάγκο υπάρχουν αρκετοί που συνέχισαν από πέρσι στο Παραλίμνι, όπως οι Τσιακλής, Πιερέττης, Ιωάννου, Κίττος, Κοσμά, Γιωρκάτζιης συν τους υπόλοιπους μικρούς, Δανιήλ, Χατζηανδρέα, Μαχάττο και Πιττάτζιη.
Σε αυτά, προσθέστε και την παραμονή του Νίκου Καραγεωργίου στον πάγκο, κάτι που διατηρεί την ίδια αγωνιστική φιλοσοφία, την ίδια ποδοσφαιρική λογική την στιγμή που οι περισσότερες ομάδες με νέους παίκτες και νέους προπονητές, ψάχνονται και… πειραματίζονται.
