Διπρόσωπη για μία ακόμη φορά η Ένωση, κατάφερε να… δυσκολέψει τον εαυτό της στο παιχνίδι με την Πάφο. Τραγική εμφάνιση και πίσω στο σκορ με 1-0 στο πρώτο μέρος, εξαιρετική εμφάνιση και ανατροπή στην επανάληψη, παίρνοντας την νίκη με 2-1. Τελικά ποια από τις δύο ομάδες που είδαμε είναι η Ένωση;
Οι επιλογές του Καραγεωργίου
Κάτω απ’ τα γκολπόστ ήταν ο Αμπάρης, δεξί μπακ ο Πάρπας, αριστερό μπακ ο Βαλλιάνος και κεντρικό αμυντικό δίδυμο οι Μπόζοβιτς και Μέγκαχεντ. Αμυντικά χαφ οι Μπάουμαν και Σβόγιτς, δεξί χαφ ο Κουμής, αριστερό χαφ ο Φροξυλιάς και επιθετικό δίδυμο οι Ντίξον και Μπούντιμιρ.
Δύο διαφοροποιήσεις
Ουσιαστικά με δύο αλλαγές παρέταξε την ομάδα του ο Νίκος Καραγεωργίου. Ο Μπόζοβιτς που αποθεραπεύτηκε πλήρως πήρε εκ νέου φανέλα βασικού αντί του Σίλβα στο κέντρο της άμυνας και ο Σβόγιτς πήρε για πρώτη φορά φανέλα βασικού αντικαθιστώντας τον Τσιακλή και παίζοντας στο πλάι του Μπάουμαν στην μεσαία γραμμή. Οι υπόλοιποι εννέα παρέμειναν ως είχαν στο παιχνίδι με τον Ερμή.
Κάκιστο πρώτο μέρος
Στο πρώτο δεκάλεπτο η Ένωση ήταν θετική, έδειχνε διάθεση να επιτεθεί, ωστόσο η Πάφος ήταν αυτή που κυριάρχησε στο πρώτο ημίχρονο. Η Παφιακή ομάδα παίζοντας ορθολογικά, έχοντας αρχή μέση και τέλος στο παιχνίδι της επέβαλε τον ρυθμό της κερδίζοντας την μάχη του κέντρου και έχοντας αρκετά ανεβάσματα από τα άκρα. Η ΕΝΠ ήταν ασύνδετη, με μεγάλες (τεράστιες) αποστάσεις ανάμεσα στο κέντρο και την επίθεση, με τους δύο φορ να είναι αποκομμένοι και να τροφοδοτούνται μόνο με μακρινές μπαλιές από την άμυνα. Το 1-0 για την Πάφο ήταν απονομή δικαιοσύνης…
Το παράδοξο στο πρώτο μέρος
Στα… χαρτιά, η Ένωση παρατάχθηκε με το κλασικό 4-4-2, όπως το αναλύσαμε πιο πάνω ωστόσο στην πράξη υπήρχαν τροποποιήσεις. Οι επιθέσεις γίνονταν κατά κύριο λόγο από δεξιά, με τον δεξιό χαφ Κουμή να παίζει πάνω στην γραμμή, τον Μπούντιμιρ να έρχεται κοντά του, τον Ντίξον να μένει πιο μακριά και τον αριστερό χαφ Φροξυλιά να πλησιάζει στα 2-3 μέτρα τον Κουμή, σε μια προσπάθεια υπερφόρτωσης της δεξιάς πτέρυγας. Αυτό δεν συνέβη 1-2 φορές για να είναι φάση «μέσα στο παιχνίδι», αλλά γινόταν σχεδόν συνέχεια σε όλο το πρώτο μέρος.
Τιμωρία...
Αποτέλεσμα; Ο αντίπαλος προπονητής, ο Σοφόκλης Σοφοκλέους που είναι καλός προπονητής, είδε την ανισορροπία που υπήρχε στην αριστερή μας πλευρά. Όταν κέρδιζαν την μπάλα οι Παφίτες, έπαιζαν γρήγορα φορτώνοντας την δεξιά τους πλευρά, εκεί που ο Βαλλιάνος ήταν μόνος αφού ο Φροξυλιάς προσπαθούσε να έρθει από την δεξιά πλευρά. Μια προϋπόθεση, δύο προϋποθέσεις, την τρίτη η Πάφος σκόραρε…
Άλλη Ένωση
Στο δεύτερο ημίχρονο, είδαμε άλλη Ένωση, άλλη Πάφο και κατ’ επέκταση άλλο αγώνα. Οι «βυσσινί» μπήκαν αποφασισμένα, όσες τελικές δεν είχαν στο πρώτο μέρος τις έκαναν μέσα σε ένα πεντάλεπτο, αναγκάζοντας τον αντίπαλο να κλειστεί πίσω και να προσπαθήσει απλά να υπερασπιστεί το υπέρ του 1-0, χωρίς να προσπαθεί για να πετύχει δεύτερο γκολ. Στο δεύτερο μέρος, ο Φροξυλιάς έμενε αριστερά, ο Ντίξον κινείτο σε λίγο πιο ελεύθερο ρόλο για να μαζεύει μπάλες και να ξεκινά από πίσω τις επιθέσεις και η Παραλιμνίτικη ομάδα… πάτησε τον αντίπαλο, φτάνοντας στην ολική ανατροπή.
Δεν είναι μόνο οι τρεις βαθμοί...
Η νίκη δεν είναι μόνο τρεις βαθμοί, είναι πολλά περισσότερα στο τέλος της ημέρας. Όταν ανατρέπεις παιχνίδι με ομάδα που έχει κοινό στόχο με σένα, στέλνεις μηνύματα. Τόσο στην συγκεκριμένη ομάδα, όσο και στις υπόλοιπες. Ιδίως όταν μπορείς να εναλλάσσεις τόσο θεαματικά την απόδοση του, αυτό αποκτά μεγαλύτερη αξία. Διότι είναι διαφορετικό να παίζεις καλά, να βρίσκεσαι πίσω στο σκορ από ατυχία, να συνεχίσεις να παίζεις καλά και να δικαιώνεσαι και εντελώς διαφορετικό στο πρώτο μέρος η παρουσία σου να προκαλεί από προβληματισμό έως και απογοήτευση και στο δεύτερο να ισοπεδώνεις τον αντίπαλο σου και να κερδίζεις δίκαια.
Η ανατροπή να μην... σκεπάσει το κακό
Από την άλλη όμως, δεν πρέπει η καλή παρουσία στο δεύτερο μέρος και η ανατροπή του σκορ, να… σκεπάσει την τραγική παρουσία του πρώτου μέρους. Πιο χρήσιμο είναι η τεχνική ηγεσία και οι ποδοσφαιριστές να δουν και να αναλύσουν τα λάθη που έγιναν στο πρώτο μέρος, με την ελπίδα να μην επαναληφθούν. Διότι ακολουθούν αγώνες με ΑΕΚ και ΑΠΟΕΛ, ομάδες τοπ επιπέδου που αν παρουσιαστείς στο πρώτο μέρος όπως και με την Πάφο, οι πιθανότητες σου για ανατροπή είναι μηδαμινές.
Η ευχάριστη έκπληξη
Αγωνιστικά, η ευχάριστη έκπληξη ήταν η παρουσία του Σβόγιτς. Από τα φιλικά παιχνίδια έδειξε ότι είναι παίκτης… σκυλί, όπως λέμε σε ποδοσφαιρική διάλεκτο. Ασταμάτητο τρέξιμο, διεκδίκηση κάθε μπάλας, βάζει το πόδι του στην φωτιά, δεν σκέφτεται ποτέ το «εγώ» αλλά πάντα το «εμείς». Τεχνικά μπορεί να μην είναι ο καλύτερος ή αν προτιμάται να είναι κατώτερος του μετρίου, ωστόσο όταν κάνει την βρώμικη δουλειά, για τα δημιουργικά θα έχει όλη την άνεση ο Μπάουμαν που θα αγωνίζεται δίπλα του. Απέναντι στην Πάφο αγωνίστηκε για πρώτη φορά ως βασικός και με βάση όσα έδειξε, οι παρουσίες του στο αρχικό σχήμα θα αυξηθούν.
Ο κομβικός Μάριο και η αυταπάρνηση του Κρις
Ιδιαίτερη αναφορά αξίζει να γίνει και στους δύο σέντερ φορ. Από την μία ο Μάριο Μπούντιμιρ, μπορεί να μην έπιασε μεγάλη απόδοση ωστόσο ήταν ο πλέον κομβικός παίκτης. Με ατομική ενέργεια και ωραίο σουτ έκανε το 1-1, με κεφαλιά πάσα έδωσε την ασίστ στον Μπόζοβιτς για το 2-1 ενώ πριν από όλα αυτά, είχε ένα πεντακάθαρο πέναλτι σε παρατεταμένο τράβηγμα στην αντίπαλη περιοχή το οποίο όμως δεν δόθηκε. Από την άλλη έχουμε τον Κρις Ντίξον, ο οποίος μέχρι λίγες ώρες πριν από τον αγώνα οι πιθανότητες να αγωνιστεί δεν ήταν περισσότερες από 1%, αφού είχε μεγάλο αιμάτωμα στην φτέρνα. Τελικά όχι μόνο αγωνίστηκε, αλλά ήταν από τους πιο ορεξάτους παίκτες, έχοντας 3-4 καλές φάσεις για γκολ. Κερδίζει πόντους με την αυταπάρνηση και την μεγάλη θέληση που έδειξε για να αγωνιστεί και να βοηθήσει.
Περίπτωση Μέγκαχεντ
Αρκετή συζήτηση γίνεται γύρω από την περίπτωση του Αμίρ Μέγκαχεντ. Ο Αιγύπτιος στόπερ απολαμβάνει την εμπιστοσύνη του Νίκου Καραγεωργίου έχοντας συμμετοχή στο αρχικό σχήμα και στα τέσσερα παιχνίδια πρωταθλήματος, ωστόσο η αλήθεια είναι ότι ακόμη δεν έπεισε με την παρουσία του. Στον αέρα είναι θετικός, τις περισσότερες φορές έχει καλές τοποθετήσεις, γρήγορος δεν είναι αλλά αυτό μπορεί να καλυφθεί με μια σωστή τοποθέτηση ή ένα έξυπνο φάουλ. Το μεγαλύτερο (και άλυτο μέχρι στιγμής) πρόβλημα έχει να κάνει με τον τρόπο που ενεργεί όταν έχει την μπάλα στα πόδια του. «Μπαμ» να φύγει, να πάει όσο πιο ψηλά, όσο πιο μακριά. Όταν δεχθεί πίεση, αυτό είναι φυσιολογικό ή και σωστό αν προτιμάται. Όμως αρκετές φορές δείχνει προτίμηση στην επέμβαση στα «τυφλά», κάτι που δεν βοηθά μια ομάδα που έχει σαν στόχο να βάλει την μπάλα κάτω, να πασάρει και να κυκλοφορήσει.
Η ουσία
Περνάμε στην ουσία. Η Ένωση φέτος επέστρεψε από την Β’ στην Α’ Κατηγορία και στο ξεκίνημα της σεζόν, στις τέσσερις πρώτες αγωνιστικές από τους 12 διεκδικήσιμους βαθμούς κέρδισε περισσότερους από τους μισούς. Μάζεψε εφτά και είναι στο -3 από την πρώτη θέση (ΑΠΟΕΛ, Ανόρθωση και ΑΕΚ), όντας παράλληλα ισόβαθμη με Εθνικό και Απόλλωνα. Το εξίσου σημαντικό είναι ότι μέχρι στιγμής εκμεταλλεύεται το «Τάσος Μάρκου», έχοντας δύο νίκες και μία ισοπαλία, ενώ έφτιαξε ήδη μια καλή απόσταση από ομάδες που θεωρητικά έχουν ίδιους στόχους. Οι «βυσσινί» είναι στο +7 από την Αγία Νάπα, στο +6 από τον Άρη, στο +5 από την Δόξα, στο +4 από Πάφο, στο +3 από Ερμή.
Χωρίς άγχος στο...ζευγάρι με τους μεγάλους
Με τα πιο πάνω δεδομένα, η Ένωση θα μεταβεί στο… ζευγάρι των δύσκολων αγώνων που ακολουθεί με ΑΕΚ και ΑΠΟΕΛ, χωρίς το παραμικρό άγχος. Ξέρει ότι έκανε το καθήκον της, κέρδισε εφτά βαθμούς σε τέσσερις αγώνες και έχει την άνεση να παίξει τα… ρέστα της κόντρα στους άλλους δύο αντιπάλους, χωρίς να πίεση. Ουσιαστικά οι δύο αυτοί αγώνες δεν είναι απ’ αυτούς που περιμένεις βαθμούς, ωστόσο όταν αγωνίζεσαι απαλλαγμένος από το άγχος, έχεις περισσότερες πιθανότητες.
Οκτώ ημίχρονα, μοιρασμένα
Τέλος, αξίζει να δοθεί προσοχή σε ένα σημαντικό στοιχείο που προκύπτει μέσα από τα πρώτα τέσσερα παιχνίδια της ομάδας. Τέσσερις αγώνες, οκτώ ημίχρονα, τέσσερα καλά και τέσσερα κακά. Με την Αγία Νάπα κακό πρώτο, καλό δεύτερο. Με τον Απόλλωνα κακό πρώτο, καλό δεύτερο. Με τον Ερμή καλό πρώτο, κακό δεύτερο και με την Πάφο κακό πρώτο, καλό δεύτερο. Στοίχημα για τον Νίκο Καραγεωργίου, να έρθει σύντομα η στιγμή που θα δείξει η ομάδα του καλό πρώτο, καλό δεύτερο…
