Αλλαγές είδαμε, διαφοροποιήσεις είδαμε, βελτιωμένη εικόνα είδαμε αλλά νέο αποτέλεσμα δεν είδαμε. Η Ένωση γνώρισε την τέταρτη συνεχόμενή της ήττα με 2-1 από την Δόξα και έμπλεξε για τα καλά, αφού ισοβαθμεί με ΑΕΛ και Άρη, έχοντας από κάτω της μόνο Ερμή και Αγία Νάπα.
Οι επιλογές του Καραγεωργίου
Κάτω απ’ τα γκολπόστ ήταν ο Αμπάρης, δεξί μπακ ο Κοσμά, αριστερό μπακ ο Βαλλιάνος και κεντρικό αμυντικό δίδυμο οι Σίλβα και Πιερέττης. Αμυντικά χαφ οι Μπάουμαν και Φαν Ράνσμπεκ, σε πιο ελεύθερο ρόλο ο Φροξυλιάς, δεξί εξτρέμ ο Βούκσεβιτς, αριστερό εξτρέμ ο Ντίξον και στην κορυφή της επίθεσης ο Μπούντιμιρ.
Έγινε η έκπληξη!
Αυτή την φορά, έγινε η έκπληξη. Ο Νίκος Καραγεωργίου προχώρησε σε έξι αλλαγές σε σχέση με το παιχνίδι κόντρα στον Άρη, άφησε περισσότερους από τους μισούς εκτός δηλαδή, αλλά μεγαλύτερη έκπληξη ήταν η επιλογή του να… ξεκολλήσει από το 4-4-2 που χρησιμοποιούσε από το πρώτο παιχνίδι του πέρσι τέτοια εποχή στον εκτός έδρας αγώνα με την Ερήμη μέχρι σήμερα.
Εγένετο... 4-2-3-1
Από το 4-4-2, πήγαμε στο 4-2-3-1. Ουσιαστικά, υπήρχαν δύο αμυντικά χαφ, δύο εξτρέμ, ένας σε ελεύθερο ρόλο play maker και ένας σέντερ φορ. Οι διαφοροποιήσεις σε πρόσωπα ήταν ο Κοσμά αντί του Τσιακλή, ο Φροξυλιάς αντί του Μέγκαχεντ, ο Μπάουμαν αντί του Σβόγιτς, ο Φαν Ράνσμπεκ αντί του Άντιτς, ο Βούκσεβιτς αντίι του Κουμή και ο Ντίξον αντί του Μπασόφ.
Άλλο πρόσωπο
Η διάταξη διαφοροποιήθηκε και η Ένωση παρουσίασε άλλο πρόσωπο. Οι «βυσσινί» ξεκίνησαν νωθρά, ωστόσο από το τέταρτο και έπειτα όταν και οι ποδοσφαιριστές προσαρμόστηκαν στα νέα δεδομένα, κυριάρχησαν. Στο δεύτερο μισό του πρώτου ημιχρόνου, η Ένωση είχε 4-5 καλά σουτ και από ατυχία δεν πήγε στα αποδυτήρια με υπέρ της το αποτέλεσμα.
Δύο γκολ... δώρο
Στο δεύτερο μέρος, η Δόξα σκόραρε με το… καλημέρα, με το τραγικό λάθος του Αμπάρη. Ακολούθησε… μπλακ άουτ για ένα εικοσάλεπτο, πριν αρχίσει η προσπάθεια αντίδρασης. Ο Ντίξον πλησίασε στο γκολ όμως το πλασέ του κόντραρε και έφυγε έξω, ο Φερνάντες εκτέλεσε μαεστρικά το φάουλ που λανθασμένα δόθηκε στην Δόξα, ο Βούκσεβιτς σκόραρε μετά το χαμένο πέναλτι του Μπούντιμιρ που λανθασμένα δόθηκε και το παιχνίδι ολοκληρώθηκε στο 2-1.
Τι άλλαξε;
Η Ένωση κυριάρχησε στην μεσαία γραμμή στο πρώτο μέρος, ίσως για πρώτη φορά μετά από το παιχνίδι της πρεμιέρας κόντρα στην Αγία Νάπα. Μπορεί τα στατιστικά να έδειχναν ελαφριά υπεροχή στην κατοχή μπάλας για την Δόξα, όμως πραγματικότητα είναι άλλη. Οι γηπεδούχοι κρατούσαν την μπάλα στην μεσαία γραμμή, όμως οι διάδρομοι ήταν κλειστοί αφού αντί για δύο παίκτες, πλέον ήταν τρεις στον άξονα. Μάλιστα το ότι η Ένωση κυκλοφορούσε σωστά την μπάλα, με γρήγορες μεταβιβάσεις στον κενό χώρο οφειλόταν στο ότι επί της ουσίας δεν είχε κλασικό αμυντικό χαφ (Σβόγιτς) αλλά τρία οκτάρια (Μπάουμαν, Φαν Ράνσμπεκ και Φροξυλιά).
Ο Κένεθ που τον εξέθεσε
Από τους μέσους, κορυφαίος μακράν του δεύτερου ήταν ο Κένεθ Φαν Ράνσμπεκ. Ο Βέλγος άσος ήταν ο καλύτερος παίκτης του γηπέδου. Έριξε «ξύλο», κέρδισε μάχες, μοίρασε μπάλες, είχε 1-2 καλά σουτ και εξέθεσε τον προπονητή του που για αρκετά παιχνίδια τον… εξαφάνισε. Αν η αλλαγή του ήταν αναγκαστική, έχει καλώς. Αν ήταν για λόγους τακτικής τότε πρόκειται για μία εντελώς λανθασμένη κίνηση.
Κανένα πρόβλημα πίσω
Αμυντικά η τετράδα δεν είχε προβλήματα, αφού και η Δόξα δεν ήταν απειλητική επιθετικά.Ο Κοσμά ήταν θετικός στην πρώτη του συμμετοχή στο αρχικό σχήμα ως δεξί μπακ, αν και… φλέρταρε με την κόκκινη κάρτα σε 2-3 περιπτώσεις. Το ίδιο και ο Σίλβα ο οποίος είχε επικίνδυνα μαρκαρίσματα αν και ήταν θετικός ενώ χωρίς προβλήματα ήταν οι Πιερέττης και Βαλλιάνος.
Χωρίς εξτρέμ
Πάμε τώρα και στους μπροστινούς. Ναι μεν το 4-2-3-1 δείχνει να ταιριάζει περισσότερο, ωστόσο υπάρχει ένα σοβαρό πρόβλημα. Το ρόστερ ΔΕΝ έχει κλασικά εξτρέμ για να υποστηρίξουν την συγκεκριμένη διάταξη. Χθες αγωνίστηκαν ο Ντίξον αριστερά και ο Βούκσεβιτς δεξιά, ενώ ανάμεσα τους στον άξονα ήταν ο Φροξυλιάς. Ο Βούκσεβιτς ξέρει την θέση, μπορεί να δώσει πράγματα από δεξιά ωστόσο υπάρχουν ενστάσεις. Παίζοντας στην πτέρυγα, θα αναγκάζεται να οπισθοχωρεί και να μαρκάρει δίνοντας βοήθειες στον μπακ. Έτσι θα σπαταλά πολλές δυνάμεις και δεν θα μπορεί να βοηθήσει στο επιθετικό κομμάτι όταν πάρει την μπάλα στα πόδια του.
Κεφάλαιο Ντίξον
Αν ήταν ένας ξένος επιθετικός που αποκτούσε η Ένωση με θητεία σε διάφορα ξένα πρωταθλήματα, τότε ήδη θα του είχε κολληθεί η ταμπέλα «νέος Μουκουρί». Ο Ντίξον, λόγω της παρουσίας του τα προηγούμενα χρόνια, είναι γνωστός για το τι μπορεί να προσφέρει. Και το μόνο σίγουρο είναι ότι αυτοί που εισηγούνταν την απόκτησή του το Καλοκαίρι, ΔΕΝ τον προόριζαν για αριστερό εξτρέμ. Ας μην πάμε μακριά, πέρσι η Πάφος ανέβηκε λόγω του Άγγλου φορ που σκόραρε κατά βούληση. Παίζοντας μέσα στην περιοχή και τελειώνοντας με την μία τις φάσεις των ακραίων του. Αν ο προπονητής και οι συνεργλατες του συνεχίζουν να τον χρησιμοποιούν εξτρέμ, τότε απλά θα ακυρώσουν την μεταγραφή του. Είναι σέντερ φορ, με τα καλά του και τα κακά του είναι σέντερ φορ. ΜΟΝΟ σέντερ φορ…
Η διαφορά στους ακραίους ανά σύστημα
Κάποιος θα πει, πώς γίνεται στο 4-4-2 να παίζουν άκρα οι Φροξυλιάς, Κουμής, Φαν Ράνσμπεκ και να μην μπορούν στο 4-2-3-1. Αυτό ισχύει διότι οι απαιτήσεις είναι διαφορετικές, παρά το ότι κινούνται περίπου στους ίδιους χώρους. Στο 4-4-2 είναι χαφ, είναι μέσοι που χρειάζεται συνέπεια αμυντικά, να παίζουν κυρίως στην γραμμή, να σεντράρουν αρκετά και να είναι τυπικοί αμυντικά. Στο 4-2-3-1 είναι εξτρέμ, ουσιαστικά είναι περισσότερο επιθετικοί παρά μέσοι. Ένας εξτρέμ το πρώτο προσόν που πρέπει να έχει, είναι το ένας εναντίον ενός. Παίρνει μπάλα και ξεκινά κατευθείαν προς τον αντίπαλο για να τον περάσει ή έστω να κερδίσει φάουλ - κόρνερ. Δεν νοείται εξτρέμ που να μην έχει ντρίμπλα, να μην έχει έκρηξη και να το παιχνίδι του να είναι μόνο κοντρόλ και πάσα. Θέλει διείσδυση και... πάτημα περιοχής. Στα προηγούμενα εφτά παιχνίδια, σκεφτείτε πόσες φορές πάτησαν περιοχή οι ακραίοι χαφ με μια προσωπική ενέργεια...
Σε σύνολο 90λεπτου, ήταν η καλύτερη
Μπορεί να ακούγεται παράδοξο, όμως σε διάρκεια 90λεπτου η χθεσινή ήταν η καλύτερη παρουσία της Ένωσης. Με την Αγία Νάπα ήταν κακή στο πρώτο και μέτρια προς καλή σο δεύτερο, με Απόλλωνα κακή στο πρώτο και μέτρια στο δεύτερο, με Ερμή ήταν πολύ καλή στο πρώτο και τραγική στο δεύτερο, με Πάφο ανύπαρκτη στο πρώτο μέρος και εξαιρετική στο δεύτερο, με ΑΕΚ κακή σε όλη την διάρκεια του αγώνα, με ΑΠΟΕΛ τραγωδία σε όλο το παιχνίδι, με Άρη τραγική στο πρώτο και μέτρια στο δεύτερο. Σε σύνολο 90λεπτου, χθες η Ένωση πραγματοποίησε την καλύτερη εμφάνιση της, χάνοντας από ένα κόρνερ και ένα φάουλ…
Η μετατόπιση του Σιμόν
Τι σημαίνει αυτό; Ότι το 4-2-3-1 θα παραμείνει, τουλάχιστον αυτό λέει η λογική. Το ζητούμενο είναι αν μπορεί να αναπτυχθεί και να υπάρχει μεγαλύτερη ουσία. Το πρώτο που επιβάλλεται να γίνει, είναι να μετακινηθεί από δεξιά στον άξονα ο Σιμόν Βούκσεβιτς. Ο Μαυροβούνιος άσος, έχει όση ποιότητα έχουν όλοι οι συμπαίκτες του μαζί. Αν πάρει ρόλο ελεύθερου πίσω από τον φορ, εκεί που είναι και η φυσική του θέση άλλωστε, μπορεί να κάνει την διαφορά. Θα έχει πίσω του δύο αμυντικά χαφ (σε τέτοια περίπτωση θα είναι χρήσιμη η παρουσία ενός… τρεχαλατζή πχ Σβόγιτς) και δεν θα χρειάζεται να τρέχει άσκοπα στο ανασταλτικό κομμάτι. Ο Σιμόν στον άξονα λοιπόν, αλλά στα άκρα ποιοι;
Πιο κοντινός ο Μιχάλης
Από το υπάρχον ρόστερ, δεδομένα δεν υπάρχει κανείς ποδοσφαιριστής που στην περιγραφή του να υπάρχει θέση: εξτρέμ. Ο πιο κοντινός σε εξτρέμ, είναι ο Μιχάλης Γιωρκάτζιης, όμως ο νεαρός άσος μέχρι στιγμής έχει αγωνιστεί σε μόλις ένα παιχνίδι και αυτό σαν αλλαγή δέκα λεπτών, στο παιχνίδι με την Πάφο. Αν θεωρήσουμε δεδομένη την διατήρηση του εν λόγω συστήματος, τότε θα είναι και επιτακτική η επαναδραστηριοποίηση του μικρού. Και απ’ εκεί και πέρα, πειράματα τύπου Μπασόφ, Ντίξον, Κουμή ή Φροξυλιά. Αν και με τα λίγα που είδαμε από τον Μίλος Άντιτς, τα χαρακτηριστικά που έχει δείχνουν να είναι πιο κοντινά σε εξτρέμ από τους πιο πάνω.
Δύο στημένα και Αμπάρης
Ουσιαστικά η Δόξα είχε τρεις ευκαιρίες στο παιχνίδι. Δύο φάουλ του Φερνάντες και ένα κόρνερ του ίδιου παίκτη. Από αυτά σκόραρε δύο γκολ και πήρε μία νίκη που όπως παραδέχθηκε και ο προπονητής της Λούκας Χατζηλούκας, δεν της άξιζε. Σημαντικός παράγοντας, η αστάθεια του Αμπάρη. Ο Ελλαδίτης πορτιέρο είχε λάθος έξοδο στο πρώτο γκολ, αφού όχι μόνο δεν καθάρισε την φάση στον αέρα, αλλά και στην συνέχεια όταν έσκασε στο έδαφος η μπάλα, την έψαχνε μάταια. Στο δεύτερο γκολ, το δέχθηκε στην πλευρά που στεκόταν, όμως η αλήθεια είναι ότι περισσότερο ευθύνεται η κλάση του «Ρίκι» παρά η μη – αντίδραση του Αμπάρη. Όταν σε έναν αγώνα που για τα δεδομένα μιας ομάδας είναι «έξι βαθμών», ο αντίπαλος έχει τρεις τελικές και σκοράρει δύο γκολ, τότε μοιραία υπάρχει θέμα και στον «άσο».
Έλειπε ο Αμίρ, έλειπαν και τα γεμίσματα
Χθες κόντρα στην Δόξα, για πρώτη φορά δεν παρατηρήθηκε το φαινόμενο του… γεμίσματος από την άμυνα στην επίθεση. Δεν υπήρχε σχεδόν καμία βαθιά μπαλιά από την άμυνα προς τον σέντερ φορ. Αυτό οφείλεται σε δύο λόγους: Α. Υπήρχαν τρεις παίκτες στην μεσαία γραμμή και όχι δύο. Άρα δεν υπήρχε αριθμητική ανισορροπία και αν λάβουμε υπόψη το ότι ήταν τρεις δημιουργικοί χαφ στον άξονα, τότε εύκολα μπορούσε η μπάλα να… κυλήσει στο χορτάρι και να αποφευχθούν τα γεμίσματα. Και Β. Δεν υπήρχε ο Μέγκαχεντ. Χωρίς να υπάρχει πρόθεση να μειωθεί η παρουσία του Αιγύπτιου που σε κάποια σημεία (όπως το ψηλό παιχνίδι) προσφέρει, χθες απουσίαζε και το κακό του συνήθειο, η μπάλα να πετά στους ουρανούς δεν επαναλήφθηκε.
