Άλλη μια αγωνιστική στην οποία η Ένωση έπαιζε παιχνίδι χωρίς αύριο και παρουσιάστηκε κατώτερη των προσδοκιών, κάνοντας ένα ακόμη βήμα για την επιστροφή στην Β’ Κατηγορία. Άλλο ένα εντός έδρας παιχνίδι, με αντίπαλο ομάδα με κοινούς στόχους, στο οποίο η Παραλιμνίτικη ομάδα απογοήτευση γνωρίζοντας την ήττα με 1-0 από την Δόξα.
Οι επιλογές του Γιενέουγκτεν
Κάτω απ’ τα δοκάρια ήταν ο Σαντίνι, δεξί μπακ ο Σίλβα, αριστερό μπακ ο Βαλλιάνος και κεντρικό αμυντικό δίδυμο οι Πάρπας και Μπόζοβιτς. Αμυντικά χαφ οι Κοσμά και Βαν Ράνσμπεκ, σε πιο ελεύθερο ρόλο ο Βούκσεβιτς, έξω δεξιά ο Παπαδόπουλος, έξω αριστερά ο Μπασόφ και στην κορυφή της επίθεσης ο Μπούντιμιρ.
Με εκπλήξεις
Με αλλαγές και εκπλήξεις παρέταξε στον… τελικό με την Δόξα την ομάδα του ο Ρόνι Βαν Γιενέουγκτεν. Στο δεξί άκρο της άμυνας επέλεξε τον Σίλβα, στην μεσαία γραμμή άφησε εκτός εντεκάδας τον Μπάουμαν και χρησιμοποίησε τον Κοσμά ενώ εκτός έμεινε και ο Φροξυλιάς, με τον Βούκσεβιτς να παίρνει φανέλα βασικού.
Κατώτερη των προσδοκιών
Το παιχνίδι ήταν μονόδρομος, νίκη ή καταστροφή. Η Ένωση προερχόταν από συνεχόμενα ανεπιτυχή αποτελέσματα από ομάδες με κοινούς στόχους. Ισοπαλία με Αγία Νάπα εντός, ισοπαλία με Πάφο εκτός, ισοπαλία με Άρη εντός και ήττα από Ερμή εντός. Το παιχνίδι με την Δόξα ήταν ευκαιρία για… εξιλέωση, για αναπτέρωση των ελπίδων αφού ακολουθεί ένα εξαιρετικά δύσκολο πρόγραμμα. Κι όμως παρουσιάστηκε κατά πολύ κατώτερη των προσδοκιών…
Ψυχολογικό και βαθμολογικό πλεονέκτημα
Η Δόξα, έχοντας το ψυχολογικό αλλά και το βαθμολογικό πλεονέκτημα, δεν χρειαζόταν να πιέσει. Διαθέτοντας και ταχύτητα μπροστά, δεδομένα θα έδινε χώρο στην Ένωση που αρέσκεται σε παιχνίδι κατοχής, για να την πιάσει απροετοίμαστη σε αντεπιθέσεις. Οι γηπεδούχοι ξεκίνησαν άσχημα το παιχνίδι, δεν έφτιαξαν φάσεις, δεν μπόρεσαν να βάλουν στην… εξίσωση και τον κόσμο.
Μια ομάδα χωρίς ψυχολογία
Το γκολ που πέτυχε νωρίς η Δόξα, προμήνυε την δύσκολη συνέχεια. Μια ομάδα χωρίς ψυχολογία, χωρίς εμπιστοσύνη στις ικανότητές της και χωρίς εναλλακτικό πλάνο, δεν μπορούσε να κερδίσει μια ομάδα που ήξερε πώς να στηθεί, τι να προσέξει και που να… χτυπήσει. Με τον τρόπο που αγωνίζεται και δεν αλλάζει ποτέ, η Ένωση είναι υπερβολικά προβλέψιμη και με δεδομένη την έλλειψη εναλλακτικών επιλογών στην επίθεση, με παίκτες που θα προσδίδουν διαφορετικά χαρακτηριστικά, γίνεται εύκολη στην αναχαίτιση.
Δύο κλασικές
Σε όλο το παιχνίδι, η Ένωση έφτιαξε δύο κλασικές και δύο καλές φάσεις. Οι δύο κλασικές ανήκαν στον Μπούντιμιρ με το τετ α τετ στο πρώτο μέρος και την κεφαλιά στο φινάλε, οι δύο καλές φάσεις με τον Παπαδόπουλο που είχε κάποια καλά σουτ, τα οποία εξουδετέρωσε ο Χατζηφραγκίσκου. Ακόμα και οι παίκτες που είχαν όρεξη όπως ο Βούκσεβιτς, δεν μπόρεσαν να απειλήσουν ουσιαστικά ενώ και οι αλλαγές που μπήκαν μέσα για να δώσουν κάτι διαφορετικό, πέρασαν απαρατήρητες.
Φροξυλιάς και Μπάουμαν
Ο Φροξυλιάς αντιμετώπισε ένα μικροπρόβλημα τραυματισμού στην προπόνηση της Πέμπτης και ως εκ τούτου, η μη συμμετοχή του στην αρχική εντεκάδα καλύπτεται όμως η κίνηση με τον Μπάουμαν εκτός εντεκάδας ήταν εκτός λογικής. Ακόμα και αν δεχθούμε ότι στο παιχνίδι με τον Άρη δεν ήταν καλός, αυτό δεν αναιρεί το ότι είναι ένας εκ των 2-3 ποιοτικότερων παικτών της ΕΝΠ. Ειδικά απ’ την στιγμή που το περιβόητο passing game είναι βασικός κανόνας, η εντεκάδα ξεκινά απ’ τον Ολλανδό μέσο και η απουσία του έκανε… μπαμ ειδικά στο πρώτο μέρος όταν δεν υπήρχε καθόλου κυκλοφορία μπάλας, καθόλου μετάβαση από την άμυνα στην μεσαία γραμμή.
Οι αλλαγές...
Ο Γιενέουγκτεν ελέγχεται και για τις αλλαγές του. Ο Παπαδόπουλος, αν και δεξί εξτρέμ, μια θέση που δεν μπορεί να προσφέρει είναι φανερό ότι έχει καλύτερα τελειώματα από τον Μπούντιμιρ. Χθες είχε 3-4 καλά σουτ ενώ γενικότερα στο πρωτάθλημα έδειξε ότι όσο ακίνδυνος είναι εκτός περιοχής, άλλο τόσο επικίνδυνος είναι εντός αφού έχει τον τρόπο να τελειώνει φάσεις. Αυτά σε συνάρτηση με το δεδομένο, ότι ο Μπούντιμιρ αντέχει 60 λεπτά με τον τρόπο που αγωνίζεται η Ένωση, μας οδηγεί ότι θα ήταν χρησιμότερη η αποχώρηση του Μπούντιμιρ, η είσοδος οποιουδήποτε στα δεξιά της μεσοεπιθετικής γραμμής και η μετακίνηση του Παπαδόπουλου στην κορυφή, με την ελπίδα να πάρει 1-2 καλές πάσες για γκολ.
Κοσμά, Κένεθ και λίγο Βούκσεβιτς
Ο Κοσμά ανασταλτικά έδωσε και την ψυχή του, έτρεχε παντού, έκοβε ότι κοβόταν και έσωζε κάθε επικίνδυνη αντεπίθεση και ο Βαν Ράνσμπεκ δημιουργικά παίρνοντας μπάλα και ψάχνοντας να μοιράσει το παιχνίδι παίζοντας κάθετα, ήταν οι δύο που ξεχώρισαν. Από κοντά και ο Βούκσεβιτς που ήταν αρκετέ ευδιάθετος, με πολλές προσπάθειες ωστόσο υπήρχαν στάδια στον αγώνα που… χανόταν. Κάτω του μετρίου οι περισσότεροι, με χειρότερους όλων τους Σίλβα και Μπασόφ.
Μοιραίος ο Μάριο
Μοιραίος, σε ένα ακόμη παιχνίδι ο Μάριο Μπούντυμιρ. Αδιάφορο κανείς δεν μπορεί να τον πει, ούτε προκλητικό. Ο άνθρωπος παλέυει με όλες του τις δυνάμεις, δίνει ότι έχει και δεν έχει αλλά ΔΕΝ είναι αρκετό. Δεν μπορεί να παίξει με πρόσωπο στην εστία, δεν μπορεί να διεκδικήσει καμία κάθετη πάσα στην πλάτη της άμυνας, δεν μπορεί να πρεσάρει και να κλέψει μπάλα και κυρως, δεν μπορεί να σκοράρει. Φτάσαμε στην 21 η αγωνιστική και ο βασικός σέντερ φορ της Ένωσης έχει τρία γκολ, το ένα από πέναλτι…
Τετ α τετ, όπως με ΑΕΚ
Αυτό που εκνεύρισε περισσότερο, ήταν το χαμένο τετ α τετ στο φινάλε του α’ μέρους, που ήταν… deja vu της φάσης με την ΑΕΚ, στην ίδια εστία. Ξανά έγινε αποδέκτης της μπάλας εντός περιοχής από αριστερά, φάτσα με τον γκολκίπερ, ξανά με την μπάλα στο αριστερό του όμως προσπάθησε να σκοράρει με το εξωτερικό του δεξιού του ποδιού. Η μπάλα πήρε μια χλιαρή πορεία και κατέληξε εύκολα στα χέρια του αντίπαλου τερματοφύλακα. Αυτές είναι φάσεις – ρουτίνα για έναν σέντερ φορ που σέβεται τον εαυτό του.
Διαχρονικά προβλέψιμη
Ένα διαχρονικό πρόβλημα φέτος για την Ένωση, είναι το πόσο προβλέψιμη ομάδα είναι. Τόσο με τον Νίκο Καραγεωργίου, όσο και με τον Ρόνι Βαν Γιενέουγκτεν στον πάγκο της, η Παραλιμνίτικη ομάδα παίζει ΕΝΑ και μόνο πράγμα, το οποίο αρχικά ήταν αποδοτικό αφού αιφνιδίασε τους αντιπάλους όμως στην συνέχεια όταν υπήρχε ασφαλές δείγμα, ήταν εύκολο για τον εκάστοτε αντίπαλο να το διαβάσει, να προσαρμόσει τα πλάνα του, να εξουδετερώσει τα δυνατά σημεία της ομάδας και να… χτυπήσει στις αδυναμίες.
Το ξεκίνημα με Νίκο και η συνέχεια
Η σεζόν ξεκίνησε με τον Νίκο Καραγεωργίου να παίζει 4-4-2. Νίκη στο πρώτο παιχνίδι με την Αγία Νάπα, ισοπαλία 0-0 με τον Απόλλωνα, ήττα με τον Ερμή με 2-1 και νίκη με 2-1 κόντρα στην Πάφο. Σύνολο εφτά βαθμοί στα τέσσερα πρώτα παιχνίδια, απολογισμός άκρως ικανοποιητικός. Τι ακολούθησε; Πέντε συνεχόμενες ήττες και έξι ήττες σε εφτά παιχνίδια, με τον Ελλαδίτη τεχνικό να αποδεσμεύεται από την Ένωση αφού αποδείχθηκε ότι δεν ήταν προετοιμασμένος για να εφαρμόσει εναλλακτικό πλάνο, την στιγμή που ο κάθε αντίπαλος χωρίς να ιδρώσει, ήξερε τι θα αντιμετωπίσει.
Το ξεκίνημα με Ρόνι και η συνέχεια
Ο Γιενέουγκτεν έκανε ντεμπούτο με τον Εθνικό και η ΕΝΠ κέρδισε 2-1, ήρθε ισοπαλία 2-2 με την Ομόνοια στο «ΓΣΠ» παίζοντας μπαλάρα και αν και έχασε από Ανόρθωση, θα μπορούσε ακόμα και την νίκη. Τέσσερις βαθμοί στα τρία πρώτα παιχνίδια, με καλή μπάλα, κάτι που έφερε αισιοδοξία. Η συνέχεια; Δέκα παιχνίδια στα οποία η Ένωση έχει τέσσερις ισοπαλίες και έξι ήττες. Καμία νίκη δηλαδή. Κι όμως δεν είδαμε καμία αλλαγή πλάνου, καμία νέα ιδέα, κανένας… πειραματισμός, με τους «βυσσινί» όπως και με τον Καραγεωργίου να είναι καλύτεροι στα πρώτα παιχνίδια παίζοντας κάτι καινούργιο και στην συνέχεια να είναι τόσο προβλέψιμοι, που καθιστά την αναχαίτιση τους πιο εύκολη.
Και το ενδιάμεσο με Γιασεμή
Και αν θέλουμε να το ενισχύσουμε ακόμα περισσότερο, μπορούμε να σταθούμε και στο παιχνίδι που μεσολάβησε ανάμεσα στους δύο πιο πάνω προπονητές. Απ’ την απόλυση του Καραγεωργίου μέχρι και την πρόσληψη του Ρόνι, μεσολάβησε ο αγώνας με την Νέα Σαλαμίνα στο «Αμμόχωστος», όταν κάθισε ο Γιασεμής Γιασεμάκης στον πάγκο. Κι αυτός είχε κάτι το απρόβλεπτο, με την Ένωση να παίζει 4-3-1-2, με ρόμβο στην μεσαία γραμμή και τον Βούκσεβιτς σε ελεύθερο ρόλο πίσω από Ντίξον και Μπούντιμιρ. Μπορεί να έχασε με 3-1, με τα δύο πέναλτι στο πρώτο δεκάλεπτο, ωστόσο η εμφάνιση της ήταν πάρα πολύ καλή και θα μπορούσε εύκολα να πάρει βαθμό ή βαθμούς. Δεν γίνεται να είναι τυχαίο και αυτό, σε ένα παιχνίδι με υπηρεσιακό τεχνικό, με νέα τακτική, να είναι τόσο διεκδικητική και απειλητική στο παιχνίδι της.
Και η γκαντεμιά στην εξίσωση...
Μέσα σε όλα τ’ άλλα, έχουμε και την γκαντεμιά. Διότι τέτοια είναι με αυτά που συμβαίνουν στην τρέχουσα μεταγραφική περίοδο. Παίκτες να συμφωνούν την νύχτα και το πρωί να μετανιώνουν. Άλλοι να τους στέλνουν και εισιτήρια να ταξιδέψουν αλλά είτε να μετανιώνουν είτε να προκύπτει κάποια καλύτερη πρόταση. Ακόμα και με τους δύο τελευταίους, για να παίξει ο Σέρβος Μπούκορατς έπρεπε να φτάσει το πιστοποιητικό εγγραφής του από την Σερβία το μεσημέρι της Παρασκευής, μέχρι τις 12:00. Και έφτασε 12:07 ενώ ο Τουνγκάρα, που οριακά δεν πρόλαβε το παιχνίδι με τον Άρη αφού επίσης δεν έφτασαν έγκαιρα τα χαρτιά του, με την Δόξα που τα χαρτιά του ήταν έτοιμα, το πρωί ου Σαββάτου ανέβασε 40 πυρετό και την… έβγαλε στο Νοσοκομείο.
Ο νόμος του Μέρφι
Εδώ κολλά και ο περιβόητος νόμος του Μέρφι: «Ό, τι μπορεί να πάει στραβά, θα πάει στραβά». Όλα στραβά κι ανάποδα, απ’ όποια πλευρά κι αν το δει κανείς…
