Από την στιγμή που ο Ολυμπιακός κατάφερε να αποφύγει τον απευθείας υποβιβασμό, γνώριζε ότι έπρεπε να δώσει μια τεράστια μάχη για να κρατηθεί μέσω των Play Offs στην κατηγορία. Και λέμε τεράστια γιατί οι αντοχές σε τούτο το σημείο του πρωταθλήματος είναι μειωμένες… Ας μην ξεχνάμε ότι ο Ολυμπιακός έπαιξε μισό πρωτάθλημα με το ρόστερ που είχε πέρυσι στην Β΄Κατηγορία. Καμιά ομάδα δεν βρέθηκε στην θέση που ήταν καθόλη στην σεζόν, δηλαδή συνεχώς με την πλάτη στον τοίχο.
Σ΄ένα μαραθώνιο πρωταθλήματος όλες οι ομάδες κάνουν συντήρηση. Οριοθετούν τους στόχους τους από την αρχή της σεζόν και προσπαθούν μέσα από τα παιχνίδια να πάρουν το καλύτερο δυνατό. Ο Ολυμπιακός δεν είχε ποτέ αυτό το πλεονέκτημα. Οι ποδοσφαιριστές του καλούνταν κάθε βδομάδα να δίνουν το 100% μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Το ρόστερ ήταν πολύ μικρό και οι επιλογές περιορισμένες. Το έλεγε πολύ συχνά και ο Χρύσης Μιχαήλ. Οι μάχες ήταν άνισες όμως σε πολλές περιπτώσεις ο Τακτακαλάς τα κατάφερνε. Πήρε μεγάλα αποτελέσματα τόσο με μικρομεσαίες ομάδες όσο και με τους μεγάλους. Γι΄αυτά και για άλλα λοιπόν αξίζουν στον Ολυμπιακό πολλά μπράβο.
Η ήττα από την Δόξα ήταν καταδικαστική, τα σκυμμένα κεφάλια των ποδοσφαιριστών έπειτα από τελευταίο σφύριγμα στο Μακάρειο μαρτυρούν πως οι μαυροπράσινοι επιστρέφουν οριστικά στην Β’ Κατηγορία. Δεν υπάρχει λόγος περαιτέρω ανάλυσης του γιατί τελικά έπεσε ο Ολυμπιακός. Αυτό που πρέπει να γίνει είναι να καταφέρει να επιστρέψει… Αλλά να επιστρέψει απαλλαγμένος από παλιές αμαρτίες προκειμένου να δώσει μια ίση μάχη αυτή την φορά. Ας μην παρασυρόμαστε, ενδεχόμενη παραμονή του φέτος στους “μεγάλους” θα ήταν ένας τεράστιος άθλος.
