Για ακόμα ένα καλοκαίρι οι Ευρωπαϊκοί ομίλοι έμειναν... όνειρο για την Ομόνοια και οι "πράσινοι" καταγράφουν τις αιτίες της αποτυχίας.
Προφανώς και η Μπρόντμπι δεν ήταν καμιά ομαδούλα που ντε και καλά το "τριφύλλι" θα έπρεπε να αποκλείσει, όμως μέσα στο γήπεδο φάνηκε ξεκάθαρα πως αν ο Καϊάφας είχε στα χέρια του μια-δυο ποιοτικότερες επιλογές παικτών, τώρα η Ομόνοια θα ήταν στα playoffs.
Κακά τα ψέματα, ο προγραμματισμός εκ των πραγμάτων φαίνεται πως δεν ήταν εκείνος που θα έπρεπε. Έγιναν δυο εξαιρετικές κινήσεις που βοήθησαν και δεδομένα θα βοηθήσουν πολύ (Σέρινταν, Μπεμπέ) αλλά απ' εκεί και πέρα... τίποτα.
Αν εξαιρέσει κανείς τον Μπρανέσκου που ούτως ή άλλως αποκτήθηκε για να πλαισιώσει τους Παναγή-Γιωργαλλίδη, οι υπόλοιποι τρεις νεοαποκτηθέντες ήταν παρόντες-απόντες στην Ευρωπαϊκή προσπάθεια. Mεντί, Εζέ και Πέρεζ έπαιξαν ελάχιστα και ο Καϊάφας δεν τους εμπιστεύθηκε εκεί που έκαιγε η μπάλα. Τρεις μεταγραφές ουσιαστικά ανύπαρκτες σε έναν σημαντικό στόχο για την Ομόνοια...
Προφανώς είναι ισχυρά ελαφρυντικά ο μειωμένος προϋπολογισμός και ο πολύ λίγος διαθέσιμος χρόνος για προγραμματισμό, όμως ταυτόχρονα είναι και μια πραγματικότητα πως η ομάδα έμεινε χωρίς βοήθειες. Τα κενά στην άμυνα και στην μεσοεπιθετική γραμμή με παίκτη που θα μπορεί να δημιουργήσει από τα άκρα και να βοηθήσει στο σκοράρισμα ήταν εμφανέστατα και έτσι χάθηκε μια πρόκριση που με 1-2 ποιοτικότερους παίκτες στο ρόστερ, το τριφύλλι θα την έκανε δική του...
