Από τη στιγμή που ήρθε ο Βλάνταν Μιλόγεβιτς φαίνεται να ζητά από τους ποδοσφαιριστές της Ομόνοιας διαρκείς κινήσεις χωρίς μπάλα και πίεση ψηλά κυρίως από τους μέσους.
Με παροπλισμένο τον Χριστοφή και τα σκαμπανεβάσματα του Μπαντιμπάγκα, στο δικό μου το μυαλό αυτό δεν είναι άμεσα εφαρμόσιμο από τη στιγμή που δεν υπάρχει το ανάλογο ρόστερ υποστήριξης. Όταν η Ομόνοια διαθέτει ποδοσφαιριστές σε προχωρημένη ηλικία (Ασίς και Μπεμπέ) δεν πρέπει να περιμένεις να τρέχουν σ’ όλο το γήπεδο γιατί πλέον οι αναπνοές τους για τελικές προσπάθειες θα είναι περιορισμένες.
Οι Γκουλόν και Ρομαρίκ είναι “βαριά” κορμιά και οι κινήσεις τους απόλυτα οι απαραίτητες κυρίως για τον δεύτερο που έχει υποχωρήσει στη θέση του κεντρικού μπακ. Ο Οικονομίδης επίσης σε κάποια παιχνίδια χάνεται όταν πρέπει να τρέχει σ’ όλο το 90λεπτο, με αποτέλεσμα να περιορίζονται αρκετά οι δυνατότητες της ομάδας κυρίως στον τομέα δημιουργίας.
Νομίζω πως αυτό που πρέπει να αναζητήσει η Ομόνοια στην προσεχή περίοδο των μετεγγραφών είναι η αναζήτηση παιχτών τύπου Χαφέζ δηλαδή παίχτες γρήγορους και σε καλή ηλικία ώστε να έχουν κίνητρο να αγωνιστούν στο Κυπριακό πρωτάθλημα. Επιπρόσθετα με κινήσεις ευέλικτων και γρήγορων ποδοσφαιριστών θα στηριχθεί έμπρακτα και ο νέος προπονητής που ακόμα ψάχνεται, αναζητώντας την καλύτερη χημεία στην ομάδα.
