Πολλές φόρες ο Νούνο Ασίς έχει χαζέψει με τις επιδόσεις του τους φίλους της Ομόνοιας και όχι μόνο. Είναι δεδομένο πλέον πως όποτε ο Πορτογάλος έχει κέφια, η Ομόνοια δεν χάνει. Αυτό έγινε και την περασμένη Κυριακή όταν ο Ασίς ήταν στα πάνω του, οδηγώντας την ομάδα του σε μια νίκη που την είχε ανάγκη.
Το θέμα που προκύπτει είναι πως η Ομόνοια πρέπει να βρει έναν ηγέτη και στον χώρο της άμυνας. Ανασταλτικά οι πράσινοι πονούν και αυτό που λογικά πρέπει να ψάχνει ο κος Μιλόγεβιτς είναι έναν ηγέτη που θα ηρεμεί την οπισθοφυλακή της ομάδας. Ο Ρομαρίκ φαίνεται πως είναι βαρύς τη δεδομένη περίοδο (αν και φαίνεται να έχει χάσει κιλά) και όταν ο αντίπαλος έχει γρήγορα φορ δυσκολεύεται στον περιορισμό τους, κάτι ανάλογο ισχύει για τον Γκουλόν που φαίνεται πως στο κέντρο προσφέρει περισσότερα. Ο Ρούνιε κάνει τα λαθάκια του τελευταία ενώ και ο Λομπιανίτζε δεν είναι σε θέση να καλύψει πλήρως θέση στο κέντρο της άμυνας.
Προτεραιότητα της Ομόνοιας πρέπει να είναι ένας κεντρικός αμυντικός με αρκετές παραστάσεις σε ψηλό επίπεδο αλλά παράλληλα και παίχτης που θα κρατά την άμυνα με αυτοπεποίθηση και ηρεμία. Επίσης ένα θέμα που παρατηρείται τελευταία είναι το λανθασμένο ανέβασμα της μπάλας από την άμυνα, οι μπαλιές από πίσω δεν υφίστανται στο σύγχρονο ποδόσφαιρο!
Κι επειδή την χειμερινή περίοδο είναι δύσκολο να βρεις τον παίχτη που θα κάνει την μεγάλη διαφορά, απλά ο αμυντικός με ηγετική φυσιογνωμία ανάλογη της ποιότητας του Νούνο Ασίς… θα έμοιαζε με είδος πολυτέλειας για την άμυνα της Ομόνοιας!
