Σε κάτι τέτοια παιχνίδια, φαίνεται καλύτερα...

Για πέμπτο διαδοχικό παιχνίδι πρωταθλήματος η Ομόνοια κράτησε απαραβίαστη την εστία της. Και σε παιχνίδια όπως αυτό με τον Ερμή, φαίνεται περισσότερο η σημασία του… μηδέν.

Η Ομόνοια δεν ήταν καλή και η νίκη δεν μπορούσε να έρθει μόνο μέσα από την επίθεση. Υπάρχουν παιχνίδια που η μεσοεπιθετική γραμμή… πετάει φωτιές, πετυχαίνει γκολ και διορθώνει ενδεχόμενο γκολ που θα δεχθεί η ομάδα.

Αυτό δεν συνέβη απέναντι στον Ερμή, με τους «πράσινους» να μην μπορούν να σκοράρουν μέχρι κι το 90’, με την εκτέλεση πέναλτι του Σιέρινταν. Για να συμβεί αυτό όμως, χρειάστηκε να κρατηθεί το μηδέν πίσω.

Το ότι η Ομόνοια σε κάθε επίθεσή της έψαχνε το ένα γκολ της νίκης, οφειλόταν στο ότι η ανασταλτική λειτουργία κρατήθηκε στα υψηλά επίπεδα που μας έχει συνηθίσει τα προηγούμενα παιχνίδια. Διότι αν ο Ερμής σκόραρε πρώτος, ιδίως στο β’ μέρος, τότε δεν θα αρκούσε το ένα γκολ…