ΟΚ, η πραγματικότητα είναι πως η Ομόνοια έπαιξε καλά κόντρα στον Άρη, κινδύνεψε ελάχιστα και έφτασε σε μια νίκη που ήταν πιο εύκολο να κατακτηθεί απ' ότι μαρτυρά το 2-1.
Αλλά... Αυτό το αλλά που συνοδεύει τους πράσινους σε πολλά παιχνίδια. Και ως συνήθως είχε και αυτή την φορά να κάνει με την άμυνα. Το εύκολο λάθος και το γκολ-δώρο στον Ράνο έβαλε σε κίνδυνο όσα ο παικταράς Νούνο Ασίς - φυσικά με τη συμβολή των συμπαικτών του - έχτισε προηγουμένως.
Και όταν ο ίδιος ο προπονητής λέει πως "Ακόμα μια φορά τρώμε γκολ που ούτε εγώ καταλαβαίνω πως το τρώμε... Και απ' εκεί και πέρα ήταν ένα χάος, όπως σας το λέω, ότι ήταν ένα χάος", εξαντλούνται και οι λόγοι για να αναλύσει κανείς οτιδήποτε άλλο.
Προφανώς και δεν μπορεί ένα στιγμιαίο λάθος να επισκιάσει μια ομαδική εμφάνιση που σε γενικές γραμμές ήταν πολύ καλή. Είναι λάθος να προβάλλεται... το λάθος και δεν είναι αυτό το θέμα. Το θέμα είναι πως τέτοια έγιναν πολλά φέτος και στοίχησαν στην Ομόνοια. Αυτό δεν στοίχησε όμως με την έξοδο στην Ευρώπη (αυτός είναι ο στόχος με τα σημερινά δεδομένα) να παίζεται κορώνα - γράμματα, τέτοια λάθη απαγορεύονται.
