Δυστυχώς τα πράγματα δεν οδεύουν βάση προγράμματος τόσο της πράσινης διοίκησης όσο και του καθ’ ύλην αρμόδιου Νίκου Νταμπίζα, με το πολύκροτο πλάνο ν’ απέχει μίλια μακριά από την Ομόνοια που θα αποδίδει καλό ποδόσφαιρο.
Σε ακόμη ένα παιχνίδι η Ομόνοια είχε δύο πρόσωπα και δεν κατάφερε να πάρει τη νίκη μάλιστα μπροστά στον κόσμο της. Ένας κόσμος που εδώ και λίγους μήνες ακούει θεωρίες προς σταδιακή βελτίωση και συνεχή άνοδο της ομάδας …κάτι που προς το παρών στάδιο δεν παίρνει σάρκα και οστά.
Για να υλοποιηθεί το project μάλλον θα πρέπει να βοηθήσει και ο Τζον Κάρβερ που μέχρι στιγμής δεν έχει προσφέρει με το κοουτσάρισμά του την Ομόνοια κατά τη διάρκεια του αγώνα. Οι αλλαγές και κόντρα στην Δόξα(πλην της αναγκαστικής του Σοϊλέδη) δεν μπόρεσαν να συμμαζέψουν τις γραμμές των πράσινων με αποτέλεσμα το κερασάκι ισοφάρισης να επισφραγίζει ακόμη ένα αρνητικό αποτέλεσμα.
Όταν η Δόξα παίζει για ένα ημίχρονο σαν η ομάδα που διεκδικεί πράγματα στο ΓΣΠ κε Κάρβερ μάλλον χρειάζεται το άλλο 80% για να πείσεις τους φίλαθλους ότι η Ομόνοια μπορεί να έχει μέλλον ως πραγματική ομάδα!
Μπορεί για ένα ματς η Ομόνοια να ξεκινά με ορθολογικό σχήμα, όμως για ακόμα μια φορά ο Άγγλος δεν βοηθά την ομάδα από τον πάγκο και αυτό σε τελική ανάλυση είναι ένα από τα θέματα που βλέπει ο κάθε φίλαθλος στην κερκίδα. Το θέμα είναι να το αντιληφθεί και ο άνθρωπος που κοουτσάρει για να υπάρχει ενεργή βοήθεια! Από τα λόγια στις πράξεις λοιπόν…
