Μπορεί η Ομόνοια να κατέθεσε πάθος κι ενέργεια στο χθεσινό ντέρμπι και σε τελική ανάλυση να μην πήρε όσα δικαιούταν από το ματς με τον Απόλλωνα, όμως για ακόμη ένα παιχνίδι έλειπε ο χαρακτήρας και οι ηγετικές μορφές σε άμυνα και κέντρο.
Οι Βύντρα και Φλορέσκου κλήθηκαν να καλύψουν τις θέσεις στα μπακ με τον Ρουμάνο να μετατίθεται στο κέντρο άμυνας και να φέρει ευθύνη στο πρώτο γκολ που δέχθηκαν οι πράσινοι. Το θέμα είναι πως από την άμυνα της Ομόνοιας απουσιάζει ο παίχτης που θα μεταδίδει την ηρεμία, διαθέτοντας γρήγορα πόδια…. και σκέψη.
Όπως και σε προηγούμενους αγώνες η Ομόνοια (παρ’ ότι εμφανίστηκε βελτιωμένη) εμφάνισε σημάδια αδυναμίας. Τόσο στην εύκολη πάσα όσο και στην ανάπτυξη από την οπισθοφυλακή. Κάπου εδώ σημειώνεται η ανάγκη και για έναν ποιοτικό χαφ που θα αποτελεί τον συνδετικό κρίκο με την επίθεση.
Καλός ο Κατελάρης αλλά ο διεθνής με την Ελπίδων μέσος αν δεν διαχειριστεί σωστά … θα χαθεί στην ευρύτερη ασταθή εικόνα και τις ομαδικές αδυναμίες.
Η Ομόνοια επίσης δεν βοηθήθηκε από τα άκρα της σε βαθμό ώστε να πάρει κάτι από το Τσίρειο. Οι Κωνσταντινίδης και Σοϊλέδης υστέρησαν στο χθεσινό ντέρμπι και παρ’ ότι ο Απόλλωνας δεν πίεσε σε μεγάλο βαθμό με τα εξτρέμ του, το αποτέλεσμα δεν ήταν ανάλογο της συνολικής εικόνας των πράσινων, που έχουν παράπονα με την διαιτησία του ντέρμπι (δικαιωματικά) αλλά τα ευρύτερα προβλήματα στην ομάδα παραμένουν και ενίοτε φωνάζουν.
Το δεδομένο είναι πως το τεχνικό τιμ θα πρέπει να βρει άμεσες λύσεις εκ των έσω για την καλύτερη μεσοαμυντικά αρμονία των γραμμών της, ώστε να υπάρχει καλύτερη διαχείριση στα παιχνίδια και φυσικά ομάδα που δεν θα κουράζει με το ποδόσφαιρό της. Η σταθερότητα κάποιων ποδοσφαιριστών στο βασικό πλάνο εννοείται πως επηρεάζει επίσης την ισορροπία της ομάδας , έτσι όλα αυτά τα κριτήρια είναι αντικείμενα σκέψης και δεδομένης δουλειάς στο “Ηλίας Πούλλος”.
